Journalist van het jaar 2007, dat werd Ben Rogmans van De Pers. Maar de waarheid over deze laffe en gecorrumpeerde hielenlikker is veel minder fraai. Gisteren werd bekend dat de Staat der Nederlanden de zaak die was aangespannen door nabestaanden van slachtoffers van ‘Srebrenica’ heeft gewonnen. Houzee! Nederland is niet verantwoordelijk voor de dood van de heren Mustafic en Nuhanovic die werkten voor Dutchbat als electricien en tolk maar evenzogoed werden afgeslacht. Ook de krant van Rogmans besteedt aandacht aan deze overwinning. Maar wat De Pers verzwijgt is dat twee van de drie rechters in deze zaak werden vervangen. Kritische rechters die zich reeds hadden uitgelaten ten faveure van de eisers. Zij werden vervangen door meer ‘gouvernementeel denkende’ rechters. Een schande. Lees hier meer details over dit ingrijpen in de rechtsgang door een direct belanghebbende, de Staat. Maar waarom is Rogmans nu zo fout? Juist: omdat hij vorig najaar -ja, toen speelde dat al in Nederland!- een artikel over het vervangen van rechters door de Staat uit zijn krant hield. Rogmans destijds: “Dat soort dingen gebeuren in Nederland niet. Punt uit!” De gevolgen van de collaboratie van Rogmans zijn desastreus, want mede door zijn weigering het stuk te plaatsen heeft deze misstand geen aandacht gekregen waardoor de Staat geen strobreed in de weg is gelegd deze rechtsgang te manipuleren ten koste van de slachtoffers van de Servische soldaten en Dutchbat.
Lees hier het door Rogmans geweigerde artikel over de vervanging van rechters
Lees hier meer achtergronden over hoe fout Ben Rogmans is.
Ik denk dat Nederland ook niet alleen aansprakelijk gesteld kan worden omdat ze in opdracht van hogerhand handelde. Formeel in opdracht van de VN, maar achter de schermen werden hele smerige duistere spelletjes gespeeld door de NAVO. Nederland is deels verantwoordelijk, NAVO volledig.
Projectontwikkelaars als Chipshol zijn grote criminelen. Land kopen met de bedoeling het door te verkopen, voor belachelijke prijzen, aan overheden. Ze eiste 96 miljoen euro van de belastingbetalers. Stel dat die rechters connecties hadden met Chipshol of steekpenningen hebben aangenomen.
Ik maakte zelf mee dat de medische tuchtrechters werden gewisseld, nadat ik contact had gelegd met prof. mr van Wijmen, hoogleraar Gezondheidsrecht. Ik had via email contact met deze hoogleraar, omdat hij gastdocent was in een post-academische opleiding die ik volgde op dat moment. Zijn college ging over het medische tuchtrecht.
Ik vroeg hem na het college om zijn e-mail adres. Per e-mail verzocht ik hem om als deskundige ter zitting te fungeren, omdat ik een uitnodiging had voor een zitting in Eindhoven en wel een hoogleraar gezondheidsrecht kon gebruiken. Daarop antwoordde prof. mr van Wijmen mij per e-mail dat hij zelf tuchtrechter is, verbonden aan het Regionaal Tuchtcollege te Eindhoven en dat hij dus niet voor mij kon optreden als deskundige. Vervolgens kreeg ik bericht van het Regionaal Tuchtcollege dat de samenstelling van het tuchtcollege was gewijzigd. Prof. mr van Wijmen werd in de nieuwe samenstelling de tuchtrechter, die mijn zaak ging beoordelen. Ik was nogal verbaasd over de gang van zaken, maar ik ben gewend privileges te hebben en verkeer altijd in de kringen van (niet-integere) bestuurders en achterkamertjespolitiek, dus ik ging er vanuit dat dit wel goed voor mij zou zijn. Het rare aan de zaak was dat een studiegenoot toevallig net op het uur van de zitting ook in Eindhoven was bij het Medisch Tuchtcollege. Deze wilde ook mee naar mijn zitting. Ik vermoed dat hij de zaak het verpest heeft, omdat hij bij Prof. mr van Wijmen een afstudeeronderzoek deed. Maar, het is dus vaak vriendjespolitiek in dergelijke zaken.
Vriendjespolitiek is aan de orde van de dag. Ik zou willen poneren: vriendjespolitiek is decorum!
Van de site De Nieuwe Reporter een nieuw bewijs voor de gecorrumpeerdheid van Rogmans en De Pers:
“Niet weer De Pers!â€
De begeleidend docenten concludeerden dat de neiging groot is artikelen bij de kop te nemen uit dagbladen. Daar immers kun je feiten nog eens herlezen en nog een derde keer doornemen, voordat je ontdekt dat er iets vreemds aan de hand is. Bij radio en tv is dat soms wat lastiger.
Binnen de groep dagbladen waren het vooral de gratis kranten die vrachten onderzoeksmateriaal aandroegen. Zelfs in zo’n mate, dat de factcheckers in de derde week riepen: “Nee he, alsjeblieft niet weer De Pers!†Het bleek lastig om het vizier wat te richten op tijdschriften en audiovisuele media.
Overigens bleken er voldoende onderwerpen om uit te zoeken. Sterker: er zijn nogal wat kwesties wegens tijdnood blijven liggen. Zoals die enquête waaruit zou blijken dat een meerderheid van de Nederlanders er voorstander van is dat er in Uruzgan wordt ‘doorgevochten’. De enquête blijkt afkomstig van het German Marshall Fund, een organisatie om het ‘Atlantisch denken’ te promoten. Is dat een betrouwbare bron (Nogal wat bestuuders van deze organisatie zouden een relatie hebben met de CIA)? Temeer omdat uit andere enquêtes een heel andere mening van Nederlanders blijkt. Wie het eens wil proberen, mag zich uitgenodigd voelen deze zaak op te pakken.