Nu begrijpen we eens te meer waarom het boek van Stan de Jong over de Deventer moordzaak moest worden ‘geneutraliseerd’ en worden ‘vervangen’ door dat van Bas Haan dat immers definitief ‘afrekent’ met alle ‘complotten’ en de enige juiste lezing geeft: Ernest Louwes is godverdomme de dader! Ik zeg het nog maar eens: en nu bekken dicht iedereen a.u.b! Hieronder volgt een cruciale passage uit het boek van Stan die de sleutel vormt tot de oplossing van het werkelijke DMZ-complot:
Zou de dader gewoon een psychopaat zijn? Of een patiënt van dokter Wittenberg? Aangezien het vast staat dat de moordenaar een bekende van de weduwe was – ze had hem zelf binnengelaten – zou het dan wel een (ex-)patiënt moeten betreffen, waarmee ze bevriend was. Normaal gesproken ligt dat niet voor de hand. In de wondere wereld van de Wittenbergs is dat anders.
Tijd om op deze plek eens stil te staan bij de buitengewone werkwijze van dokter Willem Wittenberg. De psychiater, geboren op 11 november 1927, stond bekend als een arts van de oude stempel. Hij beschouwde dat als een geuzennaam. Aan ‘geitewollen sokken’ die opkwamen in de jaren zeventig, zo vertellen mensen die hem kennen, had hij een broertje dood. Voor Willem Wittenberg, die gespecialiseerd was in depressies, geen afstandelijke psychobabbel. Liever bood hij een luisterend oor en sloeg een warme arm om de schouder. In tegenstelling tot de ook nu nog geldende mores was de dokter niet te beroerd zijn patiënten praktische levenstips te verstrekken. Hij adviseerde ze op het gebied van werk en carrierè, en in liefdeszaken. Ongetwijfeld hebben velen baat gehad bij zijn charmante, vaderlijke aanpak. Maar Willems betrokkenheid ging wel ver. Als een cliënt in geldnood kwam, kon hij altijd bij de dokter terecht. Je liet een patiënt nu eenmaal niet de plomp in gaan, zei Willem desgevraagd. Aldus ontstond een merkwaardige verstrengeling van privé- en zakelijke contacten. Om een nauwgezet beeld van dokter Wittenbergs leven en werk te kunnen schetsen, schoot mijn onderzoek te kort. Wat ik wel heb kunnen achterhalen, lijkt mij niettemin relevant voor de rest van het verhaal, en zal ik hier summier schetsen. Er blijven echter veel vragen open. Intrigerende vragen; dat wel. Voordat de psychiater Wittenberg medio jaren zeventig naar Deventer kwam, werkte hij in Groningen. Daar kwam hij in contact met de eerste hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie, prof. dr. Th. Hart de Ruyter. Eind jaren zestig, begin jaren zeventig had Hart de Ruyter, die was aangesteld bij het Academisch Ziekenhuis in Groningen, de leiding over een speciaal project in ‘het Château’ te Haren. Op deze afdeling van het ziekenhuis werden kinderen behandeld met ernstige psychische en opvoedkundige problemen; ze waren labiel, onthecht en agressief. Je zou ze, en dat is niet kwaadaardig bedoeld, kleine psychopaten kunnen noemen. Professor Hart de Ruyter sprak overigens liever van ‘psychopathiform gedrag’.
Een van deze patiëntjes was een jongen die ik hier ‘Peter’ zal noemen. Met deze Peter moet Willem Wittenberg, die als psychiater bij het project betrokken was, een speciale band hebben ontwikkeld. In haar testament noemt Jaqueline Wittenberg de jongen, die in de jaren 1971 en 1972 werd behandeld, ‘een protégé van mijn echtgenoot’ Haar testament? Jawel. De jongen, die inmiddels een volwassen man is die in Dordrecht woont, kreeg na haar dood een legaat van 23.000 gulden. Hoe diep de gevoelens van dokter Wittenberg voor Peter gingen, mag ook blijken uit het volgende: er bestonden plannen tot adoptie. Wat het project in Haren precies inhield, heb ik niet kunnen achterhalen. Wel is duidelijk dat een van professor Hart de Ruyters specialismen seksualiteit bij kinderen was. Hij schreef over het onderwerp een gezaghebbend boek. Wellicht hield de hoogleraar er ‘progressieve’ ideeën op dit punt op na. Of het terecht is of niet, wijlen Edward Brongersma, de bekende oud-PvdA-senator die wegens de seksuele omgang met minderjarigen een gevangenisstraf onderging, mocht het veldwerk van Hart de Ruyter in ieder geval graag gebruiken (misbruiken?) in zijn eigen oeuvre. In zijn omstreden en voor pedofielen ‘baanbrekende’ werk Loving boys haalt Brongersma bijvoorbeeld de opvatting van Hart de Ruyter aan dat pornografie ‘puberale jongelingen zou kunnen helpen te socialiseren’. Brongersma: “These often outlawed publications are at times helpful.†Pornografie als een vorm van therapie? Nu ja, er zijn in die vroege jaren zeventig wel dwazere dingen bedacht. Nogmaals: hiermee is niet gezegd dat Hart de Ruyter de lichtzinnige opvattingen van Brongersma over seks tussen volwassenen en kinderen cq adolescenten deelde. Evenmin weten we of Willem Wittenberg voorstander was van dergelijke ‘behandelmethoden’, laat staan of hij ze praktiseerde. Hij zou per slot van rekening geen voorstander zijn geweest van geitewollensokkenpsychiatrie, wat hij daarmee ook bedoelde. Wat dokter Willems ‘insteek’ was, hoe ver zijn therapie met de knullen ging, waarom hij zo’n diepe gevoelens voor Peter koesterde, het is in nevelen gehuld. Publicaties van zijn hand zijn voor zover bekend nooit verschenen. Willem was niet zo’n schrijver. De medische dossiers van de patiënten die hij had behandeld, waren na de dood van mevrouw Wittenberg door Ernest L. naar het afvalvernietigingsbedrijf in Lelystad gebracht en onder het toeziend oog van de executeur-testamentair versnipperd – iets waar L. later nog behoorlijk spijt van zou krijgen. Wel mag duidelijk zijn geworden dat Wittenbergs taakopvatting als psychiater – de adoptieplannen, de giften en leningen, de adviezen over liefde en werk – verder ging dan naar de huidige (en waarschijnlijk ook wel toenmalige) maatstaven wenselijk wordt geacht. Enige afstand tussen therapeut en patiënt wordt in zijn algemeenheid toch wel verstandig gevonden.
Doordat de weduwe Wittenberg vermoord werd, werden dus ook die medische dossiers, met daarin aanwijzingen over kinderverkrachters, allemaal vernietigd.
Interessant. Alle aanwijzingen over kinderverkrachtingen gepleegd door Joris Demmink en zijn club zijn dus verdwenen.
@Herman van Houten
“Interessant. Alle aanwijzingen over kinderverkrachtingen gepleegd door Joris Demmink en zijn club zijn dus verdwenen.”
Waar lees je dat precies?
Een link tussen JD en WW zal misschien niet meer aangetoond kunnen worden, maar er zijn nog wel andere aanwijzingen/bewijzen.
Uit jouw stuk, Micha, lees ik niet meer dan nobele motieven (adoptie, legaat) van de oude Wittenberg. Ik vind het verwerpelijk dat je hem evengoed linkt aan duidelijk vieze types als Brongersma en consorten.
“De medische dossiers van de patiënten die hij had behandeld, waren na de dood van mevrouw Wittenberg door Ernest L. naar het afvalvernietigingsbedrijf in Lelystad gebracht en onder het toeziend oog van de executeur-testamentair versnipperd – iets waar L. later nog behoorlijk spijt van zou krijgen.”
Neem via dankbaar contact met me op, zal ik je nog wat namen geven.
Een aantal is overleden, maar zeer gerespecteerd, ander heb ik kunnen traceren.
verder beschik ik nog over een aantal stukken, wat een bizar verhaal is.
Tien jaar zonder indicatie in de psychiatrie opgesloten, geen scholing gehad, ontvoerd door groepsleiders omdat men mij wou laten doorstromen naar de volwasen psychiatrie.
Uit eindelijk naar getest te zijn ( drie maanden in de ochtend vier uur door een psycholoog, in de middag vier uur door een psychiater)
bleek ik een normaal kind.
Wel hebben de mensen die mij geholpen hebben een handtekening moeten zetten dat het AZG ( Chateau Blanc ) te Groningen later geen aansprakelijkheid kon worden verhaald.
Dus nooit materiele of inmateriele schade vergoeding zou kunnen krijgen voor mijn tijd als proefkonijn.
Ik krijg nog altijd psychiatrische hulp en zonder medicijnen is het leven onmogelijk.
Elke nacht zie ik de ellende van de kinderen waar ik mee in Chateau Blanc verbleef, als normaal kind tussen kinderen waar de verschrikelijkste dingen mee gebeurd zijn.
Ik geef het je te doen.
dat ik nog niet echt gek ben is een wonder ( woorden van mijn psychiater nu)
@ herman van houten…
Dus?? Spijt waarvan?
Of Stan het met de vernietiging van het dossier goed heeft weet ik niet. Ik heb ook gelezen dat het juist de officier van justitie Esther Duijts was die het heeft laten vernietigen. Mogelijk door Louwes. Dat zou ik Louwes eens moeten vragen. Dat vernietigen mag volgens mij helemaal niet. De dossiers moeten minimaal 15 jaar bewaard blijven en hadden naar de opvolger van Wittenberg moeten gaan. Blijft een vreemde zaak.
@Ada.
Kun je ook even neerzetten wat Bas Haan jou verteld heeft tav het verhaal Wittenberg-Paul.A.
@ronald,
Dat vernietigen mag volgens mij helemaal niet. De dossiers moeten minimaal 15 jaar bewaard blijven en hadden naar de opvolger van Wittenberg moeten gaan.
—————————
Correct, maar dà t zeg ik al heel veel maanden! Bovendien, als ik mij niet vergis, hadden minimaal de personen van de gesloten dossiers hiervan verwittigd moeten worden: alle persoonlijke gegevens staan in hun dossier, zij konden niet meer hun dossier opvragen als ze een tijdje later hun therapie, via een ander arts, wenste voort te zetten. Aangezien dhr. Wittenberg voor mevr. Wittenberg is overleden, is het dus al vreemd te noemen dat er in haar huis een stapel patiëntendossiers lag toen zij kwam te overlijden! Dat op zich is al een vreemde situatie.
Volgens mij hadden de dossiers direct na overlijden van dhr. Wittenberg naar een centraal kantoor (daar waar deze arts bij was aangesloten) gebracht moeten worden, de lopende dossiers (patiënten die nog in behandeling zijn) gaan over naar de nieuwe arts. Zoiets heet: patiëntenbescherming-privérecht van patiënten!
Mevr. Duijts heeft onrechtmatig gehandeld. Zij heeft Dhr. Louwes de opdracht gegeven tot vernietiging. Dhr. Louwes -en dit geloof ik direct- heeft naar eer en geweten gehandeld omdat hij niet medisch is onderlegd en dus niet kon weten dat hij verkeerd bezig was. Voor hem was het een stapel dedateerde (waarschijnlijk niet allemaal de 15 jaar overschreden) dossiers. Hij was immers niet verantwoordelijk voor de vernietiging, hij voerde een opdracht uit van Justitie die de wet kent. Dan ga je echt niet twijfelen of je wel/niet goed bezig bent.
Het is Mevr. Duijts verwijtbaar dat zij:
A) Zichzelf niet heeft afgevraagd of ze wettelijk gezien geen fout maakte.
B) Het heeft nagelaten om navraag te doen wat wettelijk gezien wel de juiste weg was.
C) Alle rechten mbt de ex-patienten -binnen een termijn vallend van 15 jaar- zijn door haar handelen overboord gegooid.
D) Zij heeft de dossiervernietiging laten uitvoeren door een niet bevoegd persoon.
E) Zij heeft het nagelaten om Dhr. Louwes uit te leggen: waar het om ging en wat de bedoeling was. Verder dan, vernietig deze dossiers zal de opdracht niet geweest zijn.
Vraag je eens af….waarom?
Zonder het boek van Stan had ik al het vermoeden dat de patientendossiers aanknopingspunten bevatten. Op de site van Peter R. de Vries is namelijk te lezen dat het leven van het echtpaar Wittenberg in het teken stond van de psychiatrische praktijk. Dat is bizar.
Ook al zou de psychiater zo zijn begaan met zijn pupillen uit nobele motieven: de professionele afstand werd niet bewaard. Overigens zijn psychiaters volgens mij niet in staat tot respect voor lichamelijke en persoonlijke integriteit, omdat zij alles kunnen doen met de patienten wat zij willen.
Ik vind het opvallend dat de psychiater geld na wilde laten aan zijn voormalige mannelijke patienten. Dat lijkt een aanknopingspunt.
Dit was Esther Duijts’ eerste strafzaak! Hoe kan het dat ze direct een zware zaak als deze kreeg?? WIE stuurde haar aan?
Waarom moesten specifiek de patiëntendossiers vernietigd worden, iets dat normaal nooit gebeurt?
Quote: Dit was Esther Duijts’ eerste strafzaak! Hoe kan het dat ze direct een zware zaak als deze kreeg?? WIE stuurde haar aan?
Antwoord: Hoofdofficier van Justitie Blom. Hij meldde zich ziek en bleef op de achtergrond en stuurde (manipuleerde?) de onervaren Esther Duijts.