Enige maanden geleden ontving deze website een zeer interessante tip van een buitengewoon ‘welingelichte bron’: rond 1980 vond er een werkbezoek plaats van drie kamerleden aan New York. Doel van het bezoek was de mogelijkheden te bestuderen van kabeltelevisie, destijds een nieuwe en revolutionaaire ontwikkeling. De delegatie bestond uit drie media-woordvoerders: A. Kosto (PvdA), L. Hermans (VVD) en P. van de Sande (CDA). Toen er werd verzameld voor de vlucht terug op het vliegveld, kwam van de Sande niet opdagen. Uiteindelijk arriveerde hij met een rood hoofd vlak voor het sluiten van de gate. “Er is een ramp gebeurd†aldus Van de Sande. “Ik heb een telefoontje gehad. Ik kan en mag er absoluut niets over zeggen.†Maar eenmaal opgestegen was het snel afgelopen met de discretie van het CDA-kamerlid. Het ‘telefoontje’ bleek afkomstig van R. Lubbers, fractievoorzitter van het CDA in de Tweede Kamer. Van de Sande: “Het ging over Claus. De prins-gemaal wordt voortdurend gesignaleerd in homo-gelegenheden en in bepaalde clubs. Hij wordt gechanteerd. De situatie is onhoudbaar geworden. Nederland staat op instorten. Iedereen in Den Haag is radeloos, redeloos en reddeloos.â€
Het verhaal van deze bron sluit vrijwel naadloos aan bij een verhaal dat in 1983 door een Nederlandse journalist werd geschreven voor het Duitse tijdschrift Der Spiegel. Het verhaal is in kleine kring bekend onder de titel Linksgestrickt hetgeen betekent: ‘van de verkeerde kant’. Het verhaal –in het Duits- kwam voor het eerst in de openbaarheid via de journalisten Ton Biesemaat en Stan de Jong. Het verhaal schetst de countouren van een ‘hofdrama’ waarbij de affaire-Hofmans verbleekt. ‘Clausgate’ was zelfs dermate explosief, dat de auteur er niet in slaagde het artikel gepubliceerd te krijgen in Der Spiegel, iets wat in 1956 inzake ‘Hofmans’ wel was gelukt. Deze website presenteert in vier delen de eerste Nederlandse vertaling van het ‘Clausgate-artikel’ uit begin 1983. Starring: Hans Wiegel, Dries van Agt, Laurens-Jan Brinkhorst, Ed Nijpels, Frits Salomonson en anderen.
Op 2 september 1982 berichtte de Rijks Voorlichtings Dienst (RVD), het communicatie-kanaal van de Nederlandse regering in Den Haag, dat Prins Claus was opgenomen in het Radboud-ziekenhuis in Nijmegen. Daar zou de prins worden onderworpen aan een medisch onderzoek onder leiding van prof. dr. S. J. Nijdam, specialist in de psychiatrie. Nieuwsfoto’s uit die tijd maakten reeds duidelijk, dat Claus fysiek en psychisch in slechte conditie verkeerde. Op 5 september keerde hij terug naar Huis ten Bosch , de koninklijke residentie te Den Haag, waar op de zesde September zijn verjaardag werd gevierd in familiekring. Maar de dag daarna was hij alweer op weg naar Nijmegen. In de drie weken daaropvolgend kwam weinig nieuws naar buiten, maar schijnbaar was er enige grond voor optimisme.
Op 1 november maakte de RVD bekend, dat Claus naar Basel was gegaan voor een specialistische behandeling in de locale universiteitskliniek. De behandelend arts aldaar was prof. dr. P. Kienholz, die internationale faam genoot als specialist in ‘depressieve storingen’. De professor schreef rust voor alsmede vitamine-preparaten, een gedragstherapie en een hormonen-behandeling om zijn patient weer snel op de benen te krijgen. Opnieuw verschenen er in de pers optimistische berichten: het zou niet al te lang meer duren voordat een genezen prins zou terugkeren in de schoot van zijn familie.
Op 12 oktober bezocht ZKH Beatrix hem voor het eerst in Basel. Op 25 oktober reist Claus voor enige dagen naar Nederland, maar reeds op de 28ste was hij weer terug te Basel om zijn behandeling voort te zetten. In de tussentijd werden de voorbereidingen getroffen voor een reeds lang tevoren gepland staatsbezoek van het koninklijk paar aan Engeland. Juist op dit wat ongelukkige moment wijst de rechtbank te Den Haag vonnis in een reeds lang voortslepende zaak. In het begin van 1981 ging Claus als functionaries van het Ministerie voor Ontwikkelingssamenwerking naar India als leider van een delegatie die zou gaan spreken over Nederlandse ontwikkelingsprojecten. De enige Nederlandse journalist die voor deze missie was geaccrediteerd, was Willem Oltmans, een geode bekende van het hof. Maar tijdens de missie werd Oltmans de toegang ontzegd tot een gesprek tussen Claus en Indische journalisten; terug in Nederland ging Oltmans hierover procederen waarbij hij ook Claus dagvaarde. Na lang touwtrekken over de vraag of Claus zou moeten worden voorgeleid, werd uiteindelijk besloten dat dat juridisch zou kunnen en in april 1982 legde hij voor de rechtbank een verklaring af. Oltmans verloor de zaak. De rechter was van oordeel dat de Prins in zijn recht stond, Otmans te weren van een persconferentie als hij zulks wenselijk achtte. Het bleef duister, op grond van welke argumenten Oltmans werd geweerd. Waren deze van politieke aard? Speelde de homoseksuele geaardheid van de journalist een rol? Alle betrokkenen zwegen en zwegen. Oltmans ging in hoger beroep. Op 11 november 1982 diende deze zaak. Oltmans verloor opnieuw. EINDE DEEL 1.
Boeiend – the plot thickens! Ik hoop dat er over deze materie ook een bericht wordt geplaatst op NuJij (had ik al verteld dat ik een IP-ban heb op die Demmink-vriendelijke site?)
Rudolf Paul: vraag gewoon om opheffing van de ban.
Interessante en vlot geschreven informatie over het Koningshuis. De stukken over prinses Margarita in HP/De Tijd, vond ik destijds te saai om doorheen tekomen.
Misschien dat Prins Claus door zijn ziekte een karakterverandering heeft ondergaan. Psychiatrische behandelingen leiden altijd tot schade. Geen enkele psychiater kan volgens mij zeggen dat hij een patient heeft genezen. Als een patient wel is genezen dan is hij ook nooit geestesziek geweest en had hij iets anders.
Interessant dat Oltmans de enige journalist was die mee mocht op reis naar India en vervolgens jarenlang procedeerde tegen de Staat en uiteindelijk ook nog een schadevergoeding toegekend kreeg. Op Wikipedia staat een duidelijke beschrijving over het leven van Oltmans. Joseph Luns wordt daarin ook genoemd.
Ik moet de rest nog afwachten natuurlijk maar dit was me eigenlijk al bekent. Zo is Nederland ook gechanteerd hiermee door de Amerika inzake de kruis raketten. Bovendien speelt het hele koningklijk huis een veel te grote rol in de Nederlandse politiek. Maar Beatrix speelt ook een rol in de Bilderberg groep (mede opgericht door Bernhard). Ze heeft dus veel in de melk te brokkelen ook Europees.
via beatrix worden ook veel absurde gedachtenlees en hersenonderzoekprojecten gefinancierd. in en in triest. wellicht weet ze zelf niet wat voor absurderie met mede haar geld wordt gedaan.
Oke, op de verkeerde plaats, maar wel vermeldingswaard:
De voormalig secretaris-generaal van het ministerie van Economische Zaken Van Wijnbergen verwijt de falende bankmanagers van “een extreme ongevoeligheid voor wat er leeft in de samenleving: banken denken blijkbaar niet zoals normale mensen denken.â€
Juist, precies zoals sociopaten. (Vandaag in de Telegraaf)
Aansluitend bij Charles:
Het corrupte Limburg is ook weer in het nieuws vandaag.
http://www.nrc.nl/binnenland/article2190530.ece/Opnieuw_arrestatie_in_Limburgse_corruptiezaak
De rijksrecherche heeft vandaag een 58-jarige ambtenaar van de gemeente Sittard-Geleen aangehouden op verdenking van corruptie.
Justitie verdenkt de ambtenaren van schending van hun ambtsgeheim. Zij zouden het bouwbedrijf vertrouwelijke informatie hebben toegespeeld over aanbestedingen. Het ging om infrastructurele projecten van gemeente en provincie, zoals de reconstructie en verharding van wegen.
De vraag is hoe het kan dat ambtenaren van Justitie corrupte ambtenaren aanpakken, want het zijn ambtenaren die andere ambtenaren oppakken. Bizar, want corruptie is eerder regel dan uitzondering in Limburg en fraude hoort bij de Limburgse cultuur.
Toch heb ik ergens gelezen dat prins Claus kleine afrikaanse jongetjes in de kont neukte als liefhebberij. Ergens op Kleintje Muurkrant misschien?
Ook interessant: http://www.standejong.nl/2008/07/04/voila-de-koningin-spreekt/
@indian 25 Mrt 2009 om 10:05
“Precies z\o als in de 1e dagen van de 2e wereldoorlog, NET OP TIJD WEG.”
Niet helemaal. Er is gewacht met de nederlandse capitulatie totdat het konijnenhuis veilig was aangekomen op het konijneneiland.
Waren ze op tijd weg geweest, was er eerder gecapituleerd en was Rotterdam niet gebombardeerd.
Maar ja, Rotterdam is een kleine prijs voor de veiligheid van onze nep-adel, de trotse nazaten van burger De Ranitz.
Blauwbloedjes kunnen niet worden vertrouwd.
Alle Europese koninklijke huizen worden feitelijk bezet door dezelfde familie; De Saxe-Coburg-Gotha/Habsburg/Hanover/Schleisweg-Holstein/Kassel-Hessen dynastie. Ook de Romanovs hebben hier hun afkomst.
Dit is een geslacht dat zich onder elkaar voortplant en zich met list, bedrog en geweld op de troon heeft geconspireerd en wiens geslacht terug kan worden getraceerd tot o.a. Karel de Grote en de Merovingers.
@MartijnX 25 Mrt 2009 om 10:55
En dat erfelijkheid geen factor MAG zijn blijkt wel uit het feit dat ons staatshoofd geen druppel Romanov bloed bezit en dus als enige koningshuis in europa een dna-test weigert die bedoeld is om de blauwe inteelt uit de russische massagraven opnieuw bij te zetten.
Om gelegaliseerd te mogen roven HOEF je dus niet genetisch belast te zijn.