“Rijksrecherche brak in bij OM-topman op zoek naar Demmink-materiaal”
Stelling: als het OM een strafrechterlijk onderzoek begint tegen een van de eigen topmensen is er reden voor the highest alert. Dan is er een verhaal achter het verhaal. Gisteren werd de voormalig advocaat-generaal van het OM bij het ressortsparket van het Arnhemse Gerechtshof, Jan Koers, veroordeeld wegens ondermeer corruptie. Koers was volgens De Gelderlader lange tijd ‘een van de rijzende sterren binnen het OM’ waar hij vanaf 1977 werkte in een reeks van sleutelfuncties. Volgens diverse bronnen is zijn val bij het OM -hij werd reeds in 2007 geschorst door het college van PG’s en is inmiddels ontslagen- direct toe te schrijven aan de zaak-Demmink. Koers verbleef rond 2001 veelvuldig in Turkije waar hij een training opzette ‘in mensenrechten’. Daar zou hij diepgaande kennis hebben opgedaan van het kindermisbruik door de Justitie-SG. Een Turks slachtoffer heeft aangifte gedaan tegen Demmink en een tweede aangifte uit Turkije wordt verwacht. Volgens de bronnen die beseffen dat ze te maken hebben met een levensgevaarlijke affaire zou Koers zelfs hebben aangedrongen op een strafrechterlijk onderzoek tegen Demmink en daartoe ook al stappen hebben gezet. Demmink zou de Rijksrecherche de opdracht hebben gegeven in te breken in de woning van Koers om belastend materiaal veilig te stellen. Alarmerend is tevens dat de advocaat van Koers, Cees Korvinus, elk contact over deze kweste uit de weg gaat en de ‘Demmink-link’ niet heeft uitgepeeld in zijn verdediging. Heeft Demmink zelfs deze onverschrokken strafpleiter in zijn fatale machtsgreep? Maar zijn er zijn meer alarmerende aspecten in deze zaak, en dan hebben we het nog niet eens over het ‘post-traumatische stress-syndroom’ waaraan Koers inmiddels zou leiden.
Nadere analyse van de ‘feiten’ die tegen Koers in stelling zijn gebracht leiden bijna onvermijdelijk tot de conclusie dat de zaak is ‘gecreeerd’. Zo werd ondermeer ‘verzekeringsfraude’ in de strijd geworpen wegens het ‘ten onrechte claimen van de schade aan een kapotte TV’. Ook de origine van de aangifte die werd ingediend door ‘een makelaar en een financieel adviseur’ uit Arnhem is verdacht. Het onderzoek van de Rijksrecherche met de invallen in zijn prive-woning en op zijn werkplek was overduidelijk onrechtmatig. Dit is door Korvinus ook naar voren gebracht. De inval in zijn huis was een zogeheten fishing expedition (onrechtmatig) en Koers werd ook met name vervolgd op grond van materiaal dat toen is gevonden. In werkelijkheid zou de Rijksrecherche echter op zoek zijn geweest naar belastend materiaal (foto’s?) over Demmink. Zeer alarmerend is voorts de ‘roddel‘ is het OM volgens Korvinus zou hebben verspreid om zijn client verder in diskrediet te brengen. Deze roddel zou overeenkomen met de ‘contra-strategie’ waarmee in 1998 het Rolodex-onderzoek om zeep is geholpen: Koers, zo werd verspreid, zou zich zelf hebben schuldig gemaakt aan zedendelicten.
De beerput binnen het OM krijgt met deze affaire werkelijk monstrueuze proporties, maar de rol van Korvinus is wellicht nog alarmerender, want als Demmink ook reeds de advocatuur in zijn duivelse machtsgreep heeft, is het licht in dit land definitief gedoofd. De naam van Jan Koers komt voor in het zogeheten Ek-rapport van de Turkse overheid over de wijze waarop Nederland en Turkije samenspanden om de Koerdische zakenman Baybasin levenslang te kunnen opsluiten. Nederland werd hierbij door de Turken gechanteerd met het kindermisbruik door Joris Demmink. Koers zou destijds samen met officier van justitie Hillenaar hebben samengewerkt met de Turken. Volgens andere bron had Koers materiaal in handen over kindermisbruik door Demmink en Thailand.
Koers zou zich thans ‘hebben verschansd’ in een appartement in Amsterdam en ontvlucht elk contact met de buitenwereld. “Hij reageert nergens op” zegt een bron. Hij was ‘om medische redenen’ reeds niet aanwezig op de strafzitting.
privé-informatie
De rechtbank neemt het Jan K. kwalijk dat hij als openbaar aanklager onder meer kentekens en andere gegevens liet natrekken. Maar de landsadvocaat, Nauta Dutilh, De Brauw Blackstone Westbroek, Fortis bank en Peter R de Vries vroegen jaren lang allerlei privé-gegevens als banksaldi, kentekens en justitiële veroordelingen op en werden hiervoor niet vervolgd. http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-opdrachten.php?Section=1
Zou Joris de kinderhopser Demmink hier werkelijk achter zitten?
When is the shit gonna hit the fan?!
Maar zolang hij beschermd wordt door populaire sites als GeenStijl en NuJij (waar reageerders z’n naam niet mogen noemen op straffe van een IP-ban) en zolang alle kranten en alle politieke partijen het er niet over willen hebben en zolang zijn beschermheren Donner, Hirsch Ballin en Balkenende hem persoonlijk de hand boven het hoofd blijven houden, heeft onze kindervriend Joris Demmink waarschijnlijk weinig te vrezen en zullen de doofpot en beerput gesloten blijven.
Rudolf Paul, zit nou geen onzin te praten.
http://www.google.com/search?q=site:nujij.nl demmink
http://www.google.com/search?q=site:geenstijl.nl demmink
Er zit wel een kern van waarheid in, want Justitie en de Belastingdienst creeren inderdaad zaken.
@Juriste
ik elk geval van justitie weet ik zeker dat er niet alleen zaken gemaakt worden, maar ook dat er zaken verdwijnen.
kijk ook nog even op het tranendal: http://www.maurice.nl
of naar de meinedige bende bij justitie die Karel de Werd mee mocht maken: http://www.sdnl.nl/de-werd.htm
of naar de avonturen van scheepsberger GEert Theunisse uit Dinteloord http://www.listenbedrog.nl/de_affaire_mi_amigo.htm
invallen om de ander in diskrediet te brengen en de prullenbakken (en computers) uit te kunnen lezen.
Waar kennen we dit verder van?
http://www.nrc.nl/binnenland/article1769998.ece/Inval_in_huis_van_Maurice_de_Hond_na_e-mailkraak
Donner verliet gedwongen in verband met de schipholbrand zijn minister van justitie post.
Stapte hij uit een criminele organisatie?
Vandaag in “andere tijden”: Artsen in de oorlog 21.30 uur, Nederland 2.
De Nederlandse artsen hadden meer karakter dan de Nederlandse politie in Wereld Oorlog II.
“De beerput binnen het OM krijgt met deze affaire werkelijk monstrueuze proporties, maar de rol van Korvinus is wellicht nog alarmerender, want als Demmink ook reeds de advocatuur in zijn duivelse machtsgreep heeft, is het licht in dit land definitief gedoofd.”
Micha, als advocaat van Koers behoort mr. Korvinus het belang van zijn cliënt voorop te stellen. Ik denk niet dat Demmink Korvinus in zijn machtsgreep heeft, maar misschien heeft Demmink Koers wel in de tang. Koers kan zijn advocaat opdragen om niet over Demmink te beginnen. Het gedrag van Korvinus is in dat geval volkomen correct!
Overigens wel mijn dank voor dit artikel. Ik vroeg me al af waar het over ging, maar er is inderdaad een verband tussen Koers en de zaak Demmink. Helaas is in mijn vertaling van het EK rapport het interview met Jan Koers niet vertaald.
De heer Koers:
Waar het mee begonnen is, is dat… ik moet even kijken naar de datum… wij zijn in Arnhem al vanaf eind jaren tachtig met onderzoeken bezig naar Turkse drugshandelaren. Gebleken is, dat door de gebruikte methodes het in het verleden mogelijk was om tussenhandelaren en kleine handelaren te pakken, maar dat wij niet bij de grotere figuren op de achtergrond konden komen. Op 21 mei 1992 zijn we begonnen om te kijken of het misschien mogelijk was om op een andere manier, met gebruikmaking van infiltranten, wat hoger in de organisatie te komen van de drugshandelaren. Vanaf het begin dat die beslissing genomen is, ben ik daarbij betrokken geweest.
De heer Koers:
De betrokkenheid van de minister in deze zaak had een specifiek karakter, met name voor het laatste stukje van de zaak. Niet zozeer de individuele aankopen – daarmee heb je wel te maken met de tip- en toongeldregeling, de aankoopregeling, van het departement – maar met name het laatste stukje van de zaak, waarin het ging het investeren in een transport drugs vanuit Turkije naar Nederland. Daarbij kwam ter sprake dat de politiemenseninfiltranten, in ieder geval een daarvan, naar Turkije moesten. Dan heb je te maken met internationale verhoudingen. Binnen de Centrale toetsingscommissie is op dat moment gezegd, dat dit niet mocht zonder dat de minister van Justitie op de hoogte is. Die moet daar haar goedkeuring aan geven. Dat is vervolgens gebeurd. De hoofdofficier van Zwolle heeft een bespreking gehad met de hoofdofficier van Istanbul. Daar is ook de staatssecretaris van Justitie van Turkije bij betrokken geweest om goedkeuring te hechten aan de komst van een politiemaninfiltrant naar Istanbul, om als het ware daar besprekingen te voeren met een of meer van de Turkse verdachten.
De heer Koers:
In de vorige onderzoeken… laat ik het schematisch schetsen. Er is geprobeerd om, op basis van de informatie die er lag, een analyse te geven van wie er met drugshandel bezig zijn in Arnhem. Een heel grote groep Turkse namen kwam naar voren. Je zou het zo kunnen beschrijven, dat aan de onderkant – zo is het wel eens getekend door een analist, maar dat moet je altijd bijstellen; ik zal het voorbeeld in ieder geval gebruiken – er 50, 60 en misschien 70 families zijn die op de een of andere manier genoemd worden in verband met drugshandel. Ik zeg niet dat ze erbij betrokken zijn, maar genoemd worden. Daar bovenuit heb je een laag gehad en heb je een laag van zes of zeven namen, die wat sterker naar voren kwamen. Daarboven had je een toplaag van deze familie. Geprobeerd is, van onderaf naar boven te komen. Dat is niet gelukt. Er is geprobeerd om door steeds van de onderste laag of van de iets hogere mensen te pakken om bewijs te verzamelen over de betrokkenheid van de mensen boven in de organisatie of achter de schermen. Dat is niet gelukt. Toen is op een gegeven moment in de loop van het voorjaar 1992 – later geconcretiseerd op 2 september 1992 – gezegd, dat als dergelijke methodes van het horen van mensen en het daar omheen afluisteren van telefoons in verschillende onderzoeken, op verschillende lijnen en gedurende een behoorlijk lange tijd geen materiaal oplevert om de familie veroordeeld te krijgen, je moet kijken of het op een andere manier mogelijk is. Wij hebben er toen heel bewust voor gekozen om politie-infiltranten te gebruiken, omdat die professioneel werken, omdat het veiligheidsrisico heel nadrukkelijk in te perken en af te wegen is, omdat politie-infiltranten heel nadrukkelijk te sturen zijn – je kunt heel direct afspraken maken – en omdat je, als blijkt dat het traject of niets oplevert of gevaarlijk wordt, direct kunt optreden. Daarom is voor dat middel gekozen, samen met andere middelen zoals het afluisteren van telefoons e.d.
http://www.burojansen.nl/traa/v73.htm
Fishing expeditions naar digitale informatie hadden eigenlijk al eind vorig jaar volkomen legaal moeten zijn in Nederland.
Google “Anti Counterfeiting Trade Agreement”, het Trojaanse vehikel waarmee de overheid zonder aanleiding je computer mag leegschudden op zoek naar “illegale software”.
http://www.youtube.com/watch?v=V44bYL0udQ0&feature=player_embedded
Demmink heeft hier alleen maar een klein voorschotje op genomen.
Bakellende wil terug naar de jaren vijftig van de vorige eeuw. En van de jaren vijftig is het een kleine stap naar .. .
Promotie mr. J. Koers
Meer helderheid en duidelijkheid bij internationale rechtshulp
“Teneinde meer helderheid en duidelijkheid te krijgen over mogelijkheden en verantwoordelijkheden met betrekking tot de internationale rechtshulp, dienen alle wetten en wetsonderdelen die verspreid aanwezig zijn, in één (Koninkrijks)wet samengevoegd en gemoderniseerd te worden.” Deze stelling zal mr. J. (Jan) Koers vrijdag 30 maart 2001 verdedigen tijdens zijn promotie aan de Katholieke Universiteit Brabant. In zijn proefschrift heeft Koers onderzocht op welke wijze Nederlandse officieren van justitie, rechters-commissarissen en opsporingsinstanties in strafrechterlijke onderzoeken bewijsmateriaal uit een ander land kunnen verkrijgen. In het dagelijkse leven geeft Koers bij het Openbaar Ministerie als hoofdadvocaat-generaal leiding aan het ressortparket ‘s-Gravenhage.
In het proefschrift met de titel ‘Nederland als verzoekende Staat bij de wederzijdse rechtshulp in strafzaken’ gaat Koers in op de achtergronden, grenzen en mogelijkheden bij internationale rechtshulp. Deze rechtshulpverzoeken regelen het Ajuridische verkeer@ tussen landen om bijvoorbeeld gegevens te verzamelen in een strafrechtelijk onderzoek, getuigen of deskundigen te horen, de telefoon af te luisteren of bewijsstukken in beslag te nemen. Op verschillende internationale niveaus zoals de Verenigende Naties, Raad van Europa, in Benelux- of Schengenverband of bilateraal tussen Nederland en andere landen zijn verschillende strafrechtelijke verdragen ontwikkeld op het gebied van de rechtshulp. De invloed van de internationalisering heeft dan ook zo zijn effecten op de strafrechtelijke samenwerking binnen de Europese Unie en daarbuiten, wat zich vertaalt in een toename aan rechtshulpverzoeken. De aspecten van justitiële wederzijdse rechtshulp waarbij Nederland, als verzoekende Staat, zich wendt tot een ander land wordt in dit proefschrift uitvoerige beschreven.
Justitiële controle
De internationale politiesamenwerking bestaat uit een aantal elementen die duidelijk van elkaar onderscheiden moeten worden. De verantwoordelijkheid voor technische bijstand, de samenwerking bij de handhaving van de openbare orde en de strafrechtelijke samenwerking berust bij verschillende autoriteiten. Slechts met de toestemming van de autoriteiten van het aangezochte land mogen autoriteiten van het ene land op het grondgebied van het andere land optreden. De Nederlandse regering stelt zich dan ook op het standpunt dat Nederlandse opsporingsambtenaren zonder toestemming van de bevoegde autoriteiten niet op vreemd grondgebied mogen opereren. In zijn proefschrift geeft Koers aan het van belang te vinden dat zonder een justitiële controle geen internationale strafrechtelijke politiesamenwerking mag plaatsvinden.
Nieuwe wetgeving
Op basis van dit promotieonderzoek komt Koers tot de conclusie dat de Nederlandse wetgever met verbeteringen of aanvullingen van de huidige wetgeving op het gebied van internationale rechtshulp moet komen. Meer consistentie in de inhoud en samenhang van de verdragen kan voor de praktijk een aanzienlijke verbetering geven.
Het steeds toevoegen van nieuwe verdragen op het terrein van de wederzijdse rechtshulp, zonder voorgaande verdragen in te passen of in te trekken, maken het voor de praktijk niet gemakkelijk met alle nuances rekening te houden. Het verdient volgens Koers dan ook aanbeveling dat in het Nederlandse Wetboek van Strafvordering of in een aparte algemene rechtshulpwet een aantal bepalingen wordt opgenomen waarin op een heldere en duidelijke manier de bevoegdheden gericht op het vragen van rechtshulp door verschillende strafrechtelijke autoriteiten wordt vastgelegd.
Personalia
Sinds 1977 is mr. J. Koers (1950) werkzaam bij het Openbaar Ministerie in diverse functies variërend van fraudeofficier van justitie in Amsterdam, unithoofd zware georganiseerde criminaliteit in Arnhem, fungerend hoofdofficier van justitie in Amsterdam tot aan de huidige functie van hoofdadvocaat-generaal bij het ressortsparket ‘s-Gravenhage. Daarnaast doceerde Koers in de afgelopen aan verscheidene instituten waaronder de rechercheschool, Jesus College Cambridge, PAO Vrije Universiteit, Universiteit van Gent en de PAO Rijksuniversiteit Utrecht. Vanaf 1999 is Koers voorzitter van het Platform Internationale Rechtshulp. In de periode vanaf 1986 heeft Koers verscheidene publicaties op zijn naam op het gebied van internationale rechtshulp, fraude en ontneming.
Noot voor de pers:
De promotieplechtigheid vindt plaats op vrijdag 30 maart 2001 om 14.15 uur in de aula van de Katholieke Universiteit Brabant. Promoteres zijn prof. mr. M.S. Groenhuijsen en prof. mr. N. Keijzer. Door uitgeverij Wolf Legal Publishers (WLP) is een handelseditie uitgebracht (ISBN: 90-5850-00908), maart 2001. Mr. J. Koers is bereiken via 070-3399809 of 06-2649893.
Tilburg, 27 maart 2001
http://www.uvt.nl/media/persberichten/2001/03/010593.html
Ik heb geprobeerd dit artikel te plaatsen op NuJij. Niet gelukt. Vervolgens belandde ik in een discussie met de moderators van NuJij over censuur en criteria. Ik heb het opgegeven… ben wel een IP-ban rijker.
Deze reacties trof ik aan onder een artikel over Koers in BN/de Stem:
Als voorzitter van de ondernemingsraad Ressortsparket te den haag stuurde ik hem al naar huis om dat ie een relatie begon met een meid die in zijn administratie werkte.
Hij werd overgeplaatst….naar Arnhem en kijk wat ie daar weer flikt!
Ik zelf kwam in middelburg te werken als archivaris bij de rechtbank… Had ik nooit moeten doen want omdat de president van de rechtbank een persoonlijke vete tegen mij voerde heb ik nu geen werk meer.
Integer persoon die Jan Koers??? laat me niet lachen! Integer persoon Ludo van Dijke president van de Rechtbank te middelburg? Laat me niet lachen!
En Roeline…. Hij is al lang niet meer bij zijn vrouw die Jan Koers…. Heeft ie bedrogen met die zelfde meid uit de administratie!
joop – 25-03-2009 | 08:20
Ik geloof in Jan Koers en dat zal altijd zo blijven.
Denice – 30-09-2008 | 11:45
Met ongeloof lees ik dit artikel. Jan Koers heb ik leren kennen als een zeer integer persoon. Ik wens hem en zijn vrouw dan ook zeer veel sterkte de komende weken.
Roeline – 04-06-2008 | 19:51