De journalistieke moraal van Arendo Joustra

joustraarendo.jpgElsevier-hoofdredacteur maakt van zijn blad een ‘witwascentrale’ voor homo’s en pedo’s

Eigenlijk zouden we wat willen schrijven over dat media-rapport van de commissie Bouwfrau Brinkman. Maar we hebben geoordeeld dat dit rapport van onvoldoende nivo is om er een serieus commentaar aan te wijden. Dus kiezen we voor een andere invalshoek. Veel origineler, spannender, controversieler, zoals u van deze site gewend bent! Een van de ‘belangrijke media-mensen’ die door de commissie werden bevraagd is Elsevier-hoofdredacteur Arendo Joustra. Er staat op internet zelfs een filmpje van het ‘interview van de commissie’ met Joustra. Wat zal dat allemaal een hoop poen hebben gekost! Geen enkele reactie op het filmpje overigens. Het interesseert niemand ene reet wat Joustra te vertellen had. Maar iets anders rond Joustra interesseert ons in hoge mate. Eerder constateerde deze site dat de Raad voor de Journalistiek een fake-orgaan is dat geheel wordt gecontroleerd door de AIVD het Ministerie van Justitie/Joris Demmink, een criminele en sadistische pedofiel. Laten we nu eens kijken naar een ander uiterst eerbiedwaardig en bij uitstek belangwekkend gremium in media-land dat ook een oordeel mocht geven over de commissie-Brinkman, het Genootschap van Hoofdredacteuren onder voorzitterschap van A. Joustra. Laat deze A. Joustra nu net degene zijn die zich als eerste reeds in de zomer van 2007 in een absurd stellig commentaar faliekant achter de pedofiele crimineel Demmink opstelde! Dat kan geen toeval meer zijn: niet alleen de Raad voor de Journalistiek, maar ook het ‘genootschap’ fungeert de facto als een journalistieke ‘witwascentrale’ voor pedofilie en kindermisbruik. Joustra is een gekende homofiel. Alleen al het weerzinwekkende feit dat hij zonder enig journalistiek (feiten)onderzoek direct in de bres springt voor een criminele collega-homo maakt van Joustra in journalistieke zin een ‘Silvio Joustra’ in optima forma… Maar er is opnieuw (veel) meer! Joustra kan met recht een journalistieke crimineel worden genoemd, een stuitende en abjecte epigoon van Julius Streicher….

Wat te denken van het volgende? De ‘beste vriend’ van Arendo Joustra is Pieter Broertjes van De Volkskrant. Nou niet direct de meest succesvolle hoofdredacteur en ook niet de hoofdredacteur met de fraaiste journalistieke track records, to put it mildly.  Tijd voor een ‘imago-boost’ voor vrind Pieter, moet Arendo ‘nepotisme’ Joustra hebben gedacht en dus gaf hij Elsevier-interviewer Martin Simek (hij interviewde ooit toen hij nog ‘onafhankelijk’ was uw webmaster) de opdracht eens gezellig om de tafel te gaan zitten met ‘de zoon van Prins Bernhard’. Hier het resultaat. Silvio Berlusconi heeft het interview reeds integraal laten vertalen, zo mooi vindt hij het!

msm.jpgMaar weer veel ernstiger -we keren terug naar de sfeer van Joris Demmink- is de wijze waarop Elsevier is omgegaan met de homofilie van PvdA-voorman Wouter Bos. Inzake Demmink bleek Joustra bereid een lans te breken voor een pedofiel die de levens verwoest van honderden dan wel duizenden kinderen en het onderwerp ‘Joris Demmink’ geheel en al taboe te verklaren voor zijn hele redactie… dat is nogal wat! In het geval van Wouter Bos zijn de feiten ook stuitend. Reeds in 2002 krijgt Elsevier harde info vanuit de PvdA dat zijn ‘verzwegen homofilie’ Wouter Bos als PvdA-leider zou kunnen gaan opbreken. Dit is bevestigd door Elsevier-redacteur Syp Wynia. Hier meer details. Volgens informatie die deze site reeds in 2006 bereikte heeft Joustra vanaf 2002 alle aanzetten tot stukken over de homofilie van Wouter Bos de kop in gedrukt. Waarom? Een raadsel. Maar de feiten liggen er wel. Spijkerhard. Elsevier wist al in 2002 dat Wouter Bos een homofiel is maar deed daar verder -los van een passage in een portret van Carla Joosten- niets mee, waarschijnlijk uit angst journalistieke geschiedenis te moeten gaan schrijven met zoiets burgerlijks als een scoop! Ach, die MSM! Ze maken het leven wel een stuk vrolijker met hun paranoide strapatsen en grenzeloze arrogantie. Lees dit voortreffelijke stuk over de MSM die zelfs door de commissie-Bouwfrau Brinkman niet zullen worden gered. Joustra, Jensma, Broertjes en Bonjer: jullie verdwijnen samen met Wouter Bos en Joris Demmink op de mestvaalt van de geschiedenis!

Print Friendly

15 Responses to “De journalistieke moraal van Arendo Joustra”


  • Het is heel interessant om de actoren in netwerken in kaart te brengen en dan dwarsverbindingen te leggen. Dat leerde ik in de post-academische studie Conflictmanagement over machtsverhoudingen.

    In Zuid-Limburg is al veel bouwfraude geconstateerd. Toevallig besloot Minister van der Hoeven (CDA, Maastricht) een geheime parlementaire bijeenkomst te houden over de nieuwe aanbestedingswet. Onlangs was ik bij de provincie uitgenodigd om mijn juridisch licht over een infrastructuurproject te laten schijnen. De ambtenaar liet vallen dat ze de aanbestedingswet hadden omzeild zodat adviesbureau Oranjewoud de opdracht had gekregen. Dan zou ik de aangeleverde produkten van Oranjewoud juridisch moeten toetsen. Ze overtreden zelf de wet, maar de geleverde produkten moeten wel conform de wet zijn. Dat is overheid. http://www.nrc.nl/binnenland/article2281009.ece/Geheim_overleg_om_Kamerleden_te_masseren

  • Eerder al heb ik op deze site een keer deze reactie geplaatst. Bij deze, nog een keertje!

    1. INLEIDING.

    Het valt steeds meer op dat reguliere nieuwsverstrekkers (TV, kranten) een aantal onderwerpen niet bespreken, terwijl er op het internet juist wel veel aandacht aan wordt besteed.

    De welbekende vraag is dan ‘hoe komt dat toch?’

    2. DE NIEUWSVERSTREKKERS.

    In ons eigen Nederland zijn er een aantal bepalende partijen die samen de nieuwsverstrekking reguleren. Dat zijn:

    1) Natuurlijk de nieuwsverstrekkers zelf (door allerlei fusies steeds meer in handen van dezelfde eigenaren en met hoofdredacteuren met een toenemende beslissingsbevoegdheid);

    2) Het ANP (het Algemeen Nederlands Persbureau) dat hoofdleverancier lijkt te zijn van informatie voor deze nieuwsverstrekkers.

    3) De Raad voor de Journalistiek (een instantie met vertegenwoordigers van vooral de nieuwsverstrekkers die zich zelf controleren, ‘een zelfregulerend orgaan’ zoals dat zo mooi heet). Als je een journalistieke misdraging constateert, dan kan je er – mits je direct betrokkene bent – een klacht indienen.

    4) Het Genootschap voor Hoofdredacteuren. Het is een beroepsorganisatie waarbinnen dingen worden afgestemd. Vrijwel ‘tout journalistiek Nederland’ is middels deze club vertegenwoordigd.

    Algemeen Dagblad, ANP, AT5, BDU-Krantenkombinatie, BN/ De Stem, BNR Nieuws Radio, Boerderij, Brabants Dagblad, Cobouw, Dagblad de Limburger/Limburgs Dagblad, Dagblad van het Noorden, DDL/LD, Eindhovens Dagblad, Elsevier, EO Netwerk, FEM Business, Financieele Dagblad, Geassocieerde Pers Diensten, Gelderlander, De HDC Media, Intermediair, Journalist, De L1 Radio en TV, Leeuwarder Courant, Media Facts, Multiculturele Televisie Nederland, NCRV Netwerk, Nederlands Dagblad, Nederlandse Staatscourant, NOS, NOVA, Novum, Nu.nl, Omroep Gelderland, Omrop FryslänParool, Het Omroep Zeeland, Provinciale Zeeuwse Courant, Radio Nederland Wereldomroep, Radio/TV Noord, Radio TV West, Ref. Dagblad, Revu, RTL Nederland, RTV-Oost, RTV Rijnmond, RTV Utrecht, RTVNH, SBS Productions, Sdu Uitgevers, Spits, Stentor B.V., De Telegraaf, De Trouw, Twentsche Courant Tubantia, Volkskrant, De VPRO, Vrij Nederland
    Z24.

    5) Een andere interessante partij is de VVOJ, de Vereniging voor Onderzoeksjournalisten. Gezien de onderwerpen die aan de kaak worden gesteld, een club die ook best een inhaalslag mag maken!

    3. EMBARGO’S.

    3.1 Inleiding.

    In de journalistiek bestaat het fenomeen van embargo’s. Dit betekent dat een nieuwsverschaffer informatie verstrekt en dat nieuwsverstrekkers vervolgens hun mond dicht houden.

    Een onschuldig voorbeeld heeft betrekking op de miljoenennota. De media beschikken er al voortijdig over maar ze behoren niet te publiceren vóór de datum van het embargo.

    3.2 De Partijen

    De betrokken partijen vertellen over het fenomeen ’embargo’ het volgende:

    De NOS.

    De NOS accepteert embargo’s die de kwaliteit van de berichtgeving bevorderen en die niet eenzijdig zijn opgelegd.

    Het ANP.

    Het ANP is een zelfstandig persbureau, dat afspraken maakt met instanties die nieuws onder embargo aanleveren en het Genootschap van Hoofdredacteuren. De instanties behoren ervan te kunnen uitgaan dat het onder embargo aangeleverde nieuws onder deze afspraken valt.
    Journalisten worden geacht de gemaakte afspraken in acht te nemen.

    Internet is een volwaardige nieuwsbron, waaruit vrijelijk kan worden geput – tenzij het gaat om op onrechtmatige wijze verkregen informatie. Voortijdige openbaarmaking van onder embargo verstrekte ANP-informatie via internet ontslaat in beginsel journalisten niet van de verplichting de embargo-afspraken in acht te nemen. Waar redelijkerwijs mag worden verondersteld dat sprake is van onrechtmatigheid in de nieuwsgaring, behoort een embargo in
    acht te worden genomen.
    Wie een embargo onder de hierboven omschreven condities schendt, overschrijdt volgens de Raad in beginsel de grenzen van hetgeen – gelet op de eisen van journalistieke verantwoordelijkheid – maatschappelijk aanvaardbaar is.
    Amsterdam, september 2003

    De Raad voor de Journalistiek.

    Het embargo is een overeenkomst met als doel het bevorderen van de kwaliteit van de berichtgeving. Het kan niet eenzijdig worden opgelegd.

    De journalist die een verzoek tot een embargo aanvaardt, dient zich eraan te houden tot de overeengekomen termijn is verstreken, de onder embargo verstrekte informatie in een ander medium is gepubliceerd of degene die om het embargo heeft verzocht, het eerder opheft.

    TIEN SPELREGELS VAN HET EMBARGO
    1. Een embargo is een overeenkomst. Daarbij verstrekt de nieuwsverschaffer informatie,waarbij de ontvangende partij geheimhouding toezegt gedurende een korte termijn.
    2. Een embargo-overeenkomst kan worden gesloten schriftelijk (met een handtekening), mondeling of stilzwijgend (krachtens gewoonte).
    3. Een embargo kan niet eenzijdig worden opgelegd.
    4. Het doel van een embargo dient te zijn: het bevorderen van de kwaliteit van de berichtgeving.
    5. Wie een verzoek tot een embargo aanvaardt, dient zich daaraan te houden.
    6. Wie een verzoek tot een embargo afwijst, dient de nieuwsverschaffer – zo mogelijk – hierover te informeren.
    7. Publicatie en/of openbaarmaking van onder embargo aangeboden nieuws in andere media betekent opheffing van het embargo.
    8. Met betrekking tot de onder embargo verstrekte informatie geldt niet meer het beginsel van vrije nieuwsgaring ten opzichte van de nieuwsbron.
    9. Informatie die journalisten verkrijgen uit andere nieuwsbronnen dan degene die om een embargo vraagt, valt niet onder dat embargo.
    10. Een embargo doet geen afbreuk aan het beginsel van hoor en wederhoor ten aanzien van de onder embargo verstrekte informatie.
    Handelen in strijd met een embargo dat nog van kracht is, vormt in beginsel een gedraging waarmee de grenzen worden overschreden van hetgeen, gelet op de eisen van journalistieke
    verantwoordelijkheid, maatschappelijk aanvaardbaar is.
    In gevallen waarin de spelregels niet voorzien, bepalen redelijkheid en billijkheid de te volgen gedragslijn.

    TOELICHTING
    Uit uitspraken van de Raad voor de Journalistiek blijkt dat in brede kring misverstand bestaat over het begrip embargo en de daarbij geldende spelregels. De Raad wil met deze embargospelregels
    zoveel mogelijk duidelijkheid brengen, zowel bij nieuwsverschaffers als bij journalisten.
    Een van de belangrijkste pijlers onder de vrijheid van drukpers is de vrijheid van nieuwsgaring. Beperking van het publiceren van nieuws dient daarom uitzondering te zijn en uitsluitend het belang te dienen van een kwalitatief zo goed mogelijke nieuwsvoorziening.
    Een embargo moet voldoen aan een aantal criteria. Het moet betrekking hebben op nieuws dat nog moet ontstaan, zoals de presentatie van de rijksbegroting in de Tweede Kamer of het
    uitspreken van een belangrijke toespraak tijdens een politieke bijeenkomst.
    Een embargo kan niet eenzijdig worden opgelegd. Een simpelweg geplaatst stempeltje ‘Embargo’ is onvoldoende. Een door een informatieverschaffer eenzijdig gehanteerd embargo is niet anders dan een verzoek van de zijde van de informatieverschaffer, dat door de media op zijn merites kan worden beoordeeld.
    Een embargo dient gelijke kansen te bieden aan alle media. Een embargo is in elk geval ongeldig als het is bedoeld om een of meer media te bevoordelen ten koste van andere.

    3.3. Conclusies.

    Als je al hetgeen onder 3.2 is vermeld goed doorleest, dan kan je eventueel het volgende scenario voorstellen.

    Een aanbieder van informatie (b.v. een instantie of overheid) zou met het ANP een embargo kunnen overeenkomen omtrent een bepaald onderwerp. Aanbieders zoals de NOS en het ‘Hoofdgenootschap van Hoofdredacteuren’ aanvaarden dat embargo van het ANP. ‘Journalisten worden geacht de gemaakte afspraken in acht te nemen’. De Raad voor de Journalistiek heeft ‘ethische codes’ opgesteld omtrent de naleving van embargo’s.

    Zodoende kan in Nederland vrij simpel vanuit de driehoek ‘ANP, Nederlands Genootschap van Hoofdredacteuren’ en de RvdJ een complete censuur worden opgelegd omtrent bepaalde thema’s. We lezen dat overeenkomsten tijdelijk (en eventueel mondeling) worden aangegaan, tussen de regels door lees ik dat die ook stilzwijgend verlengd kunnen worden als de aanbieder van informatie mettertijd met nieuwe informatie komt.

    Mogelijk wordt dit model ook in andere landen gehanteerd (waarom steeds het wiel opnieuw uitvinden?) en dan is het te verklaren waarom wereldwijd door reguliere media (de kranten die we lezen, de TV die ‘s avonds en overdag aanstaat) systematisch aan ons bepaalde informatie wordt onthouden.

    4. DE INFORMATIEVERSTEKKERS.

    ‘It takes 2 to tango’. Oftewel, om bij het thema ‘embargo’ te blijven, er moet ergens ook een partij zijn die op het idee komt om een embargo op te leggen en dat te regelen via de genoemde driehoek.

    Hier kan je een waslijst van informatieverstrekkers aanleggen. Justitie omtrent de thema’s Demmink en Ernst Louwes. EZ omtrent ‘de kredietcrisis.’ De Nato omtrent chemtrails. ETc, etc.

  • Ik begrijp je punt over embargo niet. Bij nieuwsberichten gaat het er om de snelste te zijn. Dus je wilt als eerste het nieuws brengen!
    Door de snelheid is het bericht vaak onzorgvuldig. De naam van Maxima was eerst ook niet bekend en werd een andere naam als de vriendin van Willem Alexander genoemd. Er is een scoop en pas later worden de exacte details duidelijk.

    Politici zijn doodsbang voor de pers, wanneer er dingen zijn die het daglicht niet kunnen verdragen, maar ze willen natuurlijk wel zo vaak mogelijk met hun naam in de krant voor de naamsbekendheid en populariteit. Ik heb veel met vertrouwelijke informatie gewerkt en stuitte steeds op fraude binnen de overheid. Zonder fraude functioneert de overheid niet, want frauderen is een gewoonte geworden voor ambtenaren en ziekenhuispersoneel. Ontslag is altijd een feest met ontslagvergoedingen, dus repressailles zijn er niet.

  • @ marcel
    25 Jun 2009 om 17:29

    Een helder en goed gestructureerd ‘artikel’, Marcel.
    Waar wat mij betreft de hoofdvraag uit resulteert. Namelijk:

    Wat is de reden of zijn de redenen waarom een embargo (welk dan ook) wordt geaccepteerd, met name ook door de MSM ?

    In het antwoord zullen ‘belangen’ moeten figureren.
    Maar wélke belangen en wíens belangen?
    En zijn dat misschien geen belangen voor ‘de enkeling’ waarbij de waarheidszoekende ‘massa’ onzeker gelaten en zelfs bedrogen en geschoffeerd wordt?
    En is daarbij dan niet óók de eerlijkheid verkracht in minstens een flink aantal gevallen?
    En is het politiek gemekker over ‘normen en waarden’, zoals bijvoorbeeld de inhoudloze verhuller JPB met enige regelmaat laat horen, dan niet een godvergeten zaak?

  • Weet je, Micha Kat, je kan je alle andere artikelen die je nog uit je duim wilt zuigen besparen. Het is namelijk kinderlijk eenvoudig: de héle wereld is één grote doofpot rond Joris Demmink. Heb je nou nóg niet door dat hij iedereen in zijn macht heeft? Van Arendo Joustrat tot Koningin Beatrix? En dat allemaal natuurlijk om jou dwars te zitten.

    Zijn we dat met elkaar eens.

    Kunnen we nu weer over andere dingen gaan schrijven.

    PS: Pas op, want ook in Laos kan je achter iedere boom Joris Demmink verwachten….Heb je trouwens het laatste dekbedovertrek al met zijn beeltenis?

  • Tunneltje, het gaat helemaal niet over Demmink. Heb je het nog niet in de gaten? Demmink staat symbool voor de overheid en de werkwijze van de overheid. Ik ken Demmink niet, voor zover ik weet ben ik nog nooit aan hem voorgesteld.

    Demmink is een metafoor. In de psychiatrie wordt veel gewerkt met metaforen, hypotheses. Het hoeft allemaal niet waar te zijn. Er is een hypothese en er wordt een verhaal omheen verzonnen. Dan wordt er een metafoor gemaakt, die wordt door de verpleegters verkeerd geinterpreteerd omdat de metafoor academisch niveau is.
    Zo zei ik tegen de patient dat hij z’n doodsvonnis tekende door met GGZ verpleegsters in zee te gaan en zich ziek te melden bij z’n werkgever. De patient vertelde dit door aan de GGZ verpleegsters. De verpleegsters interpreteerden doodsvonnis als dood. Echter, ik bedoelde het einde van z’n carriere, het einde van alles waar voor hij werkte. Ik kreeg later gelijk, maar de verpleegsters bleven vasthouden aan moord en doodslag en letterlijke dood. De dood kwam later, want toen de patient doorhad dat hij alles kwijt was waar hij voor werkte deed hij een zelfmoordpoging in het ziekenhuis. Bijna dood. De metafoor, het doodsvonnis dat ik noemde, was dus correct gebruikt, maar verkeerd geinterpreteerd door de verpleegsters.

    Zo is Demmink een metafoor voor de machtshebbers die alles kunnen doen en overal mee wegkomen. Balkenende geeft de ambtenaren te schuld. De ambtenaren zouden de Minister niet hebben geinformeerd over de weggemoffelde rapporten in de kluis van de landsadvocaat.
    Balkenede lacht een stralende lach en hij is de kampioen. Excuses maken aan de weduwe kon niet, want de Minister hadden geen weet van het rapport in de kluis van de Landsadvocaat, dus is de Minister niet verantwoordelijk voor de inhoud en het causaal verband tussen de brandbaarheid van de wandbekleding en de dood van de schilder.
    Balkenede had er over kunnen struikelen: Eerst zei hij “onvolkomen rapport” en later zei hij dat hij het rapport niet kende. Ja,Ja.
    Dan snap ik wel dat iedereen op Wilders gaat stemmen.

  • “Maar we hebben geoordeeld dat dit rapport van onvoldoende nivo is”.
    Criteria? Argumentatie? Vanuit welke autoriteit? Oh, “We”! (I’m impressed. Not)

    En kent u Godwin’s law?
    Streicher, hoe kom je erop. Nazivergelijkinge maken is ook een vak. Beter onderzoeken Kat. (Misschien een keertje nuchter posten?)
    http://en.wikipedia.org/wiki/Godwin's_Law

    @tunneltje
    Zien we elkaar bij het koffie-apparaat op het Geheime Hoofdkwartier, om verder te praten?

    De meeuw zoekt de hardloper.

  • ‘Het grote complot’. In Muntz en Van de Wint.

    http://www.youtube.com/watch?v=_lzm4v05ibs&feature=channel_page

    :).

  • @Reuter: Godwinslaw komt uit de koker van de Holocaust-ontkenners.
    Daar heeft de voormalige debatkampioen – hoe heet hij ook al weer – naar verwezen bij de totstandkoming van z’n boek “Ik krijg altijd gelijk” van NRC next. Hij is een spindoctor van Mark Rutte – “Holocaust-ontkennen moet kunnen”.

  • HE PRUTSER (tunneltje/reuter/jaap/BS/bullshit/…) heb je Micha al gefeliciteerd met zijn fantastische overwinning op de corrupte rechter? De vice-president van de Haagse rechtbank!!

    Of ben je er depressief van ….? LOL

  • 98enderest
    Ben inmiddels 100% onthecht van al deze baarlijke nonsens

  • @juriste en observator

    Bij de MSM wordt er natuurlijk wel degelijk volop echte journalistiek bedreven. Daar hoor je mij niet over klagen! Ik vind het soms ook lekker om op een zaterdagochtend een Volkskrant te kopen en die dan de hele dag uit te pluizen. Wel valt op dat een enorme waslijst aan maatschappelijk relevante onderwerpen totaal ontbreekt in hun nieuwsaanbod. Nog sterker, men kan zelfs erg defensief en niet bepaald integer reageren als je dit aan de orde stelt. Ik heb dat zelf dat mogen ervaren tijdens ‘een akkefietje met de NOS’. Mijn opmerking aan hen, dat ik de Raad voor de Journalistiek wilde inschakelen, maakte weinig indruk.

    ‘I was not amused’ door het onbeschofte gemanipuleer van de NOS en bij mij rees de vraag ‘hoe komt dat toch’? Dat men zich zo defensief opstelt en zich weinig aantrekt van een eventuele gang naar de RvdJ? Eénmaal getriggered, was mijn toenmalige hypothese dat er binnen de MSM een 5e colonne zou kunnen zitten. Vandaar dat ik me maar eens ben gaan inlezen in de Raad voor de Journalistiek, het Genootschap van Hoofdredacteuren en het ANP. Al lezende kwam ik het fenomeen ‘embargo’ tegen.

    Dat fenomeen, en vooral hoe het wordt beschreven als zijnde een integraal en integer onderdeel van ‘goede journalistiek’, maar ook de innige dwarsverbanden tussen embargo aanbieders, de RvdJ, het Hoofdgenootschap van Redacteuren en het ANP, verklaart volgens mij voor een groot deel dat bepaalde onderwerpen niet aan bod komen. Er spelen ongetwijfeld ook andere subtiele elementen mee die net zo belangrijk zijn (kwaliteit van journalistieke opleidingen, onvoldoende aandacht voor onderzoeksjournalistiek en dan met name als het gaat om onderzoek met een lange looptijd, conformistisch gedrag van journalisten binnen de heersende bedrijfscultuur, etc, etc; vul maar aan!). Maar het is wel opvallend dat de betrokken partijen het fenomeen ‘embargo’ zo gedegen en dichtgetimmerd hebben beschreven en dat je er als buitenstaander pas voldoende zicht op krijgt als je op een hoger abstractieniveau gaat zitten dan wanneer je je enkel focused op de organisatie die in je eigen ogen een journalistieke wangedraging laat zien.

    Om het fenomeen ‘embargo’ goed te kunnen begrijpen zal je inderdaad diepgaander onderzoek moeten doen. Wie zijn de mensen op de sleutelposities, wat is hun achtergrond, wie kennen ze,
    welke verbanden hebben ze, welke belangen hebben ze zelf of hun vrienden? Persoonlijk vermoed ik dat maar een paar mensen op sleutelposities echt (redelijk) door hebben wat er speelt en wat ze aan het doen zijn. Als je als lid van een bepaalde commissie bijvoorbeeld iets wil tegenhouden, dan hoeft niet ieder medecommissielid alwetend te zijn over je intentie om iets in bepaalde richting te sturen. Gewoon een kwestie van ervoor zorgen dat je mede commissieleden worden geselecteerd op niet al te veel diepgang en idealisme, een volgzame persoonlijkheid hebben, en verder goed worden beloond voor hun aanwezigheid.

    Maar goed, de vraag is natuurlijk wél welke onderwerpen onder een embargo vallen. Lijkt me lastig om daar achter te komen. Nergens kan je lezen (ik noem het rijtje nog maar eens op; de website van het ANP, die van de RvdJ, die van het Hoofdgenootschap van Redacteuren) dat ze daar enige openheid over geven als daar vragen over worden gesteld. Op internet heb ik hooguit eens een uitspraak van een journalist gelezen dat chemtrails, UFO’s en graancirkels als embargo zijn geaccepteerd door het Hoofdgenootschap van Hoofdredacteuren. Mogelijk zijn er meer onderwerpen aan een embargo onderhevig (de ware toedracht van 9/11, de aanwezigheid van enorme geldhoeveelheden bij offshorebanken buiten onze reële economie om die minder dan 1% van de totale geldhoeveelheid in omloop uitmaakt). Mogelijk zijn ook onderwerpen die op deze website regelmatig aan de orde worden gesteld onderhevig aan een embargo.

    Wellicht ligt hier een schone taak voor Micha Kat om eens op pad te gaan en uit te zoeken wat de onderwerpen onder embargo zijn? Óf om in ieder geval het fenomeen aan de kaak te stellen!

    Het lijkt me ook wenselijk dat al die goede journalisten die werkzaam zijn bij de MSM, eindelijk eens op gaan staan. Ik weet uit ervaring dat het niet altijd even gemakkelijk is om de knuppel in het hoenderhok te gooien, maar toch wil ik bij deze de journalisten die dit lezen, wijzen op hun verantwoordelijkheid, óf om het wat harder en scherper te formuleren ‘hun onverantwoordelijk gedrag’ door aan de zijlijn te blijven staan. Als je het zo formuleert, dan kan het je als journalist helpen om in beweging te komen.

  • infotainment managers!!
    Adam Curtis – The Rise and Fall of the TV Journalist
    http://www.youtube.com/watch?v=O9FaIyc4vpU

  • Marcel: Wel valt op dat een enorme waslijst aan maatschappelijk relevante onderwerpen totaal ontbreekt in hun nieuwsaanbod.

    Welke onderwerpen bedoel je? Daar ben ik wel nieuwsgierig naar.

Comments are currently closed.