‘DOORSNEE LEZER’ NRC DIE JENSMA VRAGEN STELT BLIJKT VOORLICHTER VAN RIJKSMUSEUM
door Pamela Hemelrijk
Op de valreep van het ouwe jaar verwaardigt Folkert Jensma zich zowaar om uitvoerig in te gaan op de kritiese vragen van een gewone lezer. Maar ?s het wel een gewone lezer?
Om te demonstreren hoezeer de NRC de gewone man serieus neemt laat Folkert Jensma zich in de krant van 31 december uitgebreid door ??n lezer aan de tand voelen. Dit in het kader van zijn wekelijkse rubriek ‘De lezer schrijft, de krant antwoordt’. Hij heeft er maar liefst een hele pagina voor ingeruimd. De lezer, ene Boris de Munnick uit Amsterdam, mag hem het hemd van het lijf vragen.Wat beschouwt Folkert bijvoorbeeld als de belangrijkste scoop van de NRC in het afgelopen jaar? Nou, dat was volgens Jensma een reportage over armoede in Malawi, ‘een portret van zomaar een dorpje, waar de journalist weken de tijd nam om iedereen te leren kennen. Dat soort stukken maakt je als lezer wakker’. (Je ziet het helemaal voor je: ‘Stop de persen! Veeg de voorpagina schoon! We hebben hier een sfeerstuk over een arm dorpje in Malawi, dat is dynamite!’) En wat was zijn favoriete voorpagina in 2005? Nou, dat was volgens Folkert de voorpagina ‘die de lezer niets heeft laten merken van de chaos en totale verwarring waar de redactie mee kampte na de bomaanslagen in Londen’.
Laat dit even goed tot u doordringen: de redactie was een zenuwinzinking nabij omdat zij geen flauw idee had wat er aan de hand was, maar de lezer heeft daar niets van gemerkt. Want de redactie heeft de schijn weten op te houden dat zij precies wist wat er aan de hand was. En Folkert is daar apetrots op! (Ik zou zeggen: als er zelfs op de redactie chaos en onzekerheid heerst ‘over de oorzaak van de explosie en de herkomst van de daders’, m?ld dat dan aan de lezers! Maar wie ben ik?)
Lezer Boris wil ook graag weten waar Folkert het meest trots op is. Nou, dat zijn de prijzen die de NRC in 2005 allemaal heeft gewonnen, zoals de Anne Vondeling Prijs, de Henriette Roland Holst Prijs, de Bob den Uyl Prijs enz. enz. Het waren er wel twaalf, alles bij elkaar! Laat ook dit even goed tot u doordringen: Folkert trommelt zich op de borst omdat de powers that be dermate met hem weglopen dat ze hem aan de lopende band bekronen. Terwijl hij als journalist geacht wordt the powers that be namens ons juist te controleren! Beter bewijs dat hij zich al lang geen journalist meer voelt, maar assistent-bestuurder, is niet te leveren. De waardering van de lezers kan hem gestolen worden. Erkend en bewierookt worden door de gasten die hier de lakens uitdelen, d?t is zijn hoogste ideaal. (Ja hoor eens; ik kan het ook niet helpen: hij zegt het zelf.)
U begrijpt, Boris heeft ook een paar kritiese vragen. Maakt Folkert zich bijvoorbeeldwel eens zorgen over de toekomst? Nou Folkert is geneigd ons land als ‘een uitzonderlijk welvarend stukje van het paradijs’ te zien, met hooguit luxe-problemen als tegenvallende groeicijfers, files op de wegen en vooral: een ‘teveel aan keuzemogelijkheden’. Met name dat laatste veroorzaakt volgens Folkert een hele hoop stress. De keuze van het juiste mobieltje zorgde rond de kerstdagen voor de meeste geestelijke nood, aldus Folkert. Hij had dat zelf van het NOS-Journaal vernomen. (Ik maak geen gekheid: ons grootste probleem is volgens Folkert dat wij zelf een keuze moeten maken uit een overvloedig aanbod van mobieltjes, en daarvan ontzettend zenuwachtig worden. Hij ziet blijkbaar liever dat een staatsmonopolie op mobieltjes ons van deze martelende besluiteloosheid verlost.)
Waar Folkert liever niet meer aan terugdenkt? Dat zijn de 493 rectificaties die de NRC dit jaar heeft moeten plaatsen. Maar dat is niet veel, want andere kranten zijn geen haar beter, voegt hij er haastig aan toe. En verder schaamt hij zich helemaal kapot om een spelfout die zowaar de voorpagina ontsierde: peiler stond er in de kop, terwijl het natuurlijk pijler had moeten zijn. Geen woord over het feit dat de NRC de pijlingen (sorry: peilingen) over de Europese Grondwet moedwillig heeft gemanipuleerd (‘Meerderheid is voor Europese Grondwet’) en dat ook heeft moeten toegeven. Geen woord over de freelancer Paul Andersson Toussaint, die in de NRC een jubelende reportage schreef over het stadsdeel De Baarsjes, terwijl hij zojuist een slordige 10.000 euro van dat stadsdeel had ontvangen om het jaarverslag te schrijven. Nee, daar heeft Folkert geen slapeloze nachten van. Maar die vermaledijde sp?lfout, die zal hij zichzelf nooit vergeven!
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat Folkert wel degelijk enige opbouwende kritiek ventileert op de boven ons gestelde autoriteiten: het feit dat zij steeds meer persvoorlichters en spindoctors in dienst nemen baart hem zorgen. Die persvoorlichters dienen namelijk niet het publiek, merkt hij schrander op, maar veeleer het belang van de instelling of organisatie waar zij in dienst zijn. En dat is een hele slechte zaak, verzekert hij de gewone lezer Boris de Munnick.
Hier moeten wij Folkert voor de verandering helemaal gelijk in geven. Des te verbijsterender is het dat hij uitgerekend een persvoorlichter heeft uitgenodigd om hem, uit naam van Alle Gewone Lezers, krities te ondervragen. Want Boris de Munnick is de persvoorlichter van de directeur van het Rijksmuseum. Die directeur, drs. R. de Leeuw, is een Bevriende Relatie van Folkert. Zo zitten die twee bijvoorbeeld samen gezellig in het Comit? van Aanbeveling van de stichting ‘Letterenstudent en Loopbaan’. (Wat die stichting precies doet moet u mij niet vragen, maar ik garandeer u ongezien dat het Uitreiken van Prijzen en Stipendia tot de core-business behoort.) En er zijn nog veel meer hartelijke banden tussen het Rijks en de NRC. Onlangs hebben ze nog gezamenlijk een fototentoonstelling in het Rijks georganiseerd, die uiteraard in de NRC uit alle macht is gepromoot en op glanspapier werd afgedrukt in het magazine M.
Wat een t?eval dat Folkert, uit alle emails die hem van lezers bereiken, uitgerekend voor de vragen van lezer Boris een hele pagina heeft ingeruimd!
Nou ja, zo?n toeval was het nou ook weer niet. Boris ontkent desgevraagd dat hij Folkert ooit heeft ontmoet (wat ik me eerlijk gezegd nauwelijks kan voorstellen, gezien de synergie tussen de NRC en het Rijksmuseum, maar vooruit), maar verder is hij ontwapenend openhartig: ‘Ik heb w?l intensief contact gehad met Jan Paul van der Wijk, de chef vormgeving van de NRC. We waren immers samen betrokken bij de organisatie van die fototentoonstelling. Zo is het eigenlijk gekomen: ik vertelde hem bij de borrel dat ik, als NRC-lezer, het leuk zou vinden als de krant eens uitgebreid zou terugblikken op het eigen functioneren in het afgelopen jaar, en de lezer eens een kijkje achter de schermen zou gunnen. Nou, dat vonden ze bij de NRC ook een hartstikke leuk idee. ‘Wat zou je dan bijvoorbeeld willen weten?’ vroegen ze. ‘Weet je wat je doet? Stel eens een lijstje met vragen op, dan gaan we daarmee aan de slag.’ Enfin, afgelopen zaterdag bleek ik met mijn vragen in de prijzen te zijn gevallen! Dat had ik nooit verwacht! Maar ik vind het een hele eer dat uitgerekend ik dit mocht doen. Een hele eer.’
Bent u niet in de verleiding gekomen om bijvoorbeeld een vraag te wijden aan die misleidende kop ‘Meerderheid Nederlanders is voor Europese Grondwet’? Of wist u niet dat Folkert zelf heeft erkend dat de lezers toen vals zijn voorgelicht? Boris: ”Nee, dat zegt me niks. Maar zo diep wilde ik ook helemaal niet gaan. Het was niet de bedoeling om een diepgravend onderzoek in te stellen naar het wel en wee van de NRC. Ik vond het gewoon leuk om te doen. En ik vond het een hele eer.’
Zo ziet u maar weer: de NRC wil zich best wel door Een Lezer ter verantwoording laten roepen. Op voorwaarde dat die lezer dat Een Hele Eer vindt. Ga vooral zo door Folkert! Laat je alleen ondervragen door Bevriende Relaties die de NRC als een god vereren! Wordt het niet tijd dat je zelf een spindoctor in dienst neemt, om je daarbij te coachen? Journalisten genoeg die zich daarvoor willen lenen, zeker nu het binnenkort massa-ontslagen gaat regenen in de dagbladsector.
En als ik je nog een advies mag geven: zorg dat Boris de Munnick ook een personal coach krijgt, want hij is veel te loslippig tegen de pers. Zeker voor een persvoorlichter.

















Nu je toch bezig bent Pam,
Zoek eens uit wie die mooie tweedelige NCRV-tv-documentaire Onrust in de Stad heeft betaald. Met in de hoofdrol Job Cohen en zijn ambtenaren die de stad zo mooi bij elkaar houden. De maakster Ireen van Ditshuyzen kreeg exlusieve toegang tot de bestuurlijke driehoek. Lovend besproken in NRC Handelsblad.
Mooi dat je dit hebt achterhaald, maar mijn God wat kan jij zeuren zeg. ‘Bedriegt voor de zoveelste keer’ en dat soort formuleringen. Als dat al zo zou zijn, is daar bij NRC nog altijd veel minder sprake van dan bij een AD of Telegraaf.
AD & Telegraaf mogen dat, aangezien zij niet pretenderen “kwaliteitskranten” te zijn.
AD en De Telegraaf mogen dat net zo min! Kranten mogen niet liegen! Bovendien is het zwakzinnig om het liegen van de ene krant aan te voeren als excuus voor het liegen van een andere krant! (“Okee meneer de rechter, mijn cli?nt heeft iemand vermoord, maar kijk eens naar Mladic! Die heeft er wel 7000 koud gemaakt! Daarbij vergeleken stelt de misstap van mijn cli?nt toch zeker niks voor? Ik vraag vrijspraak!”) Groeten Pamela
‘De sleipsteen van de geezt is tog wel erug diep gesonken op ouwejaarsdag’.
De krant zoekt een ‘doorsnee lezer’ en laat deze ‘moeilijke’ vragen stellen, die kennelijk horen bij het nagestreefde ambitieniveau van de NRC en de veronderstelde geestelijke bagage van zijn lezers. Dit moet natuurlijk ook voor de redactie een beetje bevattelijk blijven, dus wat wordt er dan vervolgens gevraagd:
-wat is de belangrijkste scoop van de krant in het oude jaar?
-wat was de favoriete voorpagina van 2005?
-waar is Folkert het meest trots op?
-etc, etc;
Maar met de antwoorden had Folkert Jensma het toch wat moeilijker want ze zijn nog stompzinniger, zo blijkt uit de waarneming van Pamela Hemelrijk. Ik neem hierbij tenminste in acht dat hij over de antwoorden ook nog een tijdje na heeft kunnen denken of wellicht zelfs met de voltallige redactie hierover heeft vergaderd (precies zoals ik in het jaaroverzicht van het NOS-Journaal zag deze week, minstens 20 verdeelde mensen met hun goeroe Laroes die een moordenaar een ‘verdachte’ of een ‘dader’ vinden van ons geld!).
Ik heb de NRC beroepsmatig een tijdje gelezen, maar het abonnement opgezegd. De kwaliteit ging teveel achteruit, politieke stellingen worden alleen ingenomen als ze in de eigen kraam te pas komen en de krant werd te duur voor de geboden inhoud. In het laatste nummer van 2005 heeft u kunnen lezen dat ik met deze stap niet helemaal ongelijk had. Een hele pagina van dit niveau is natuurlijk koren op de molen van diverse recensenten. Dat er maar enkele reageren ‘plijt’ ook niet voor het IQ van de lezers!
Dan betaal ik wel wat minder voor een ‘sensatiekrant’ en denk er zelf het mijne van om mijn geest te blijven slijpen.
Ik adviseer de reclameslagzin het nieuwe jaar -met de inhoud van de krant- maar wat aan te passen. Wellicht kan dan ook de prijs omlaag, een aantal redacteurs weg en dan hebben we weer een ‘gewone krant’ voor ‘gewone mensen’.
Folkert Jensma kan -in een sociaal afbouwtraject- dan ‘als gewone lezer’ nog wel een tijdje blijven om de ‘preizenkast’ op te poetsen, koffie te zetten en schoon te maken.
Mogelijk kan de NRC dan een spannende reportage over hem maken op 31 december van 2006. Hebben we ook in dit nieuwe jaar iets om naar uit te zien.
Van de column van de Vlieger op nieuws.nl.
Heel vermakelijk en redelijk gedurfd !
*1 Vanwege het onderwerp en mijn ernstige bedenkingen heb ik deze keer geen flauwe grappen in mijn column verwerkt! Ondergetekende heeft advertenties geplaatst in dagbladen en tot mijn meest unieke verbazing weigerde de Telegraaf de advertentie. De meest grove schending van de persvrijheid. Dat maakte mij vrolijk want het serieuze kaf wordt van het koren gescheiden. Immers zij mogen blijkbaar alles schrijven! nb: Geen enkel weerwoord tegen sterjournalist Koolhoven die de wetten van integriteit t.o.v. mij eervol heeft behandeld.
*3 Ondergetekende heeft het publieke geheim dat het dagblad NRC informatie voor justitie verspreid regelmatig in de openbaarheid gebracht. Vanzelfsprekend is er niets op tegen om verkregen informatie te publiceren. Maar het NRC is op de hoogte dat deze informatie ??nzijdig en invalide wordt overgedragen. Daarom bestempelde ik dit zichzelf kwaliteitskrant noemende dagblad als niet integer. Saillant detail is dat vanwege mijn politie-uniform in de Quote 500 deze krant geen uitgebreide melding mocht maken van het evenement. Deze informatie komt rechtstreeks van haar medewerkers van de Hollandse Pravda.