Rise and fall van een topadvocaat

DE OPKOMST EN ONDERGANG VAN TILL KOLLE

Hij was de managing partner van het populairste en meest trendy advocatenkantoor van Nederland, Kennedy van der Laan in Amsterdam, toen hij van de ene op de andere dag van het podium verdween. Inmiddels heeft zijn oude kantoor beslag laten leggen op zijn woning. Wat ging er mis met Till Kolle?

door Micha Kat

In het rustige en chique Amsterdamse Oud-Zuid, in de Jacob Obrechtstraat, is op nummer 70 sinds kort een nieuw advocatenkantoor gevestigd. Heitmann von Meding staat op een glimmend gouden bord. Het is het eerste Duitse kantoor in ons land; de andere twee vestigingen bevinden zich in Dusseldorf en Munchen. Aan ambities geen gebrek bij dit qua omvang kleine advocatenkantoor: in een advertentie medio juni in het Advocatenblad worden ambitieuze plannen aangekondigd voor ?uitbreiding in andere Europese centra (Milaan, Brussel, Oost-Europa) en strategische allianties in Engeland en de VS.? Tot zover weinig nieuws: de advocatuur wemelt van ambitieuze wereldveroveraars die dromen van glimmende kantoren met uitzicht over Manhattan of de Londense City. Opmerkelijk was slechts de naam van een van de initiatiefnemers: Till Kolle. In maart 2002 vertrok Kolle namelijk volkomen onverwachts bij het grote Amsterdamse topkantoor (125 advocaten) Kennedy van der Laan waar hij op dat moment managing partner (MP) was. Een MP van een topkantoor die tijdens zijn bestuursperiode vertrekt terwijl niemand bereid is tot enige uitleg of verklaring: dat is niet alleen uniek, maar ook verdacht, heel verdacht. Er werd geroddeld: Kolle zou ?een greep in de kas hebben gedaan?. Maar niemand wilde iets zeggen. Vijftien maanden lang was het vervolgens muisstil rond Kolle. Tot hij dus een paar maanden geleden zijn come-back maakte, nu als MP van de Amsterdamse vestiging van Heitmann von Meding.

We schrijven 19 februari 2002. In het restaurant Rosarium in het Amsterdamse Amstelpark presenteert uitgever KSU zijn jaarlijkse Stand van de Advocatuur. Kennedy van der Laan heeft een prominente delegatie afgevaardigd met zowel MP Till Kolle als name partner en eminent PvdA-politicus Eberhard van der Laan. Er valt dan ook wat te vieren: het kantoor staat nummer een op de lijst Groei 1998-2002 met een percentage van 140%. Ook onder studenten scoort ?Kennedy? al jaren bijzonder hoog, vooral dankzij een uitgelezen marketingstrategie: als eerste advocatenkantoor benadrukte Kennedy van der Laan het belang van vrije tijd en persoonlijke ontwikkeling van zijn advocaten. Wat sterk meehielp waren de talrijke trendy ?dotcom-clienten? die de deuren van het schitterende en geheel verbouwde kantoor de op de hoek van de Keizersgracht en de Spiegelstraat platliepen juist op het moment dat de internethype zijn climax bereikte. En als klap op de vuurpijl stond het kantoor dat jaar solo bovenaan op de lijst van de beste IT-kantoren van Nederland op de internationaal uiterst gezaghebbende lijst van de Legal 500 (www.legal500.com) waarin de relaxed yet tenacious style that appeals to many clients in the industry uitvoerig werd geprezen. Kennedy was kortom hot as hell begin 2002 en dus beklommen Kolle en Van der Laan glimmend van trots het podium om een trofee en talrijke loftuitingen in ontvangt te nemen in het vrolijke vooruitzicht van een gezellige borrel vol met bobo?s uit advocatenland. Konden ze mooi vertellen dat het kantoor reeds na enkele jaren alweer uit het monumentale grachtenpand was gegroeid en juist de huurcontracten had getekend voor een nieuw pand op de Haarlemmerweg. Korte tijd later, op 5 april, triomfeert Kolle voor het laatst als super-MP in een interview met het Advocatenblad. Een citaat: ?Belangrijk is ook dat het in de onrust van de laatste jaren bij ons rustig is gebleven. Dat schept vertrouwen en versterkt het wij-gevoel.? Het is zijn zwanenzang, want juist op het moment dat dit stuk van de persen rolde sloop Kolle met de staart tussen de benen via de achterdeur het topkantoor uit, het Nederlandse advocatenwereldje in verbijstering achterlatend.

Een topadvocaat vervult in Nederland altijd meerdere standaard nevenfuncties: hij is ondermeer professor, rechter-plaatsvervanger en hij is lid van het NMI, het Nederlands Mediation Instituut. Kolle vervult ze alle drie. Hij is (assistant) professor Intellectuele Eigendom aan de VU en spreekt recht op de rechtbank te Alkmaar. Zijn carri?re in de advocatuur begon bij Russell, een ?familiebedrijf? van super-netwerkers waarover al decennia lang de meest wilde geruchten de ronde doen maar dat zo gesloten is als een oester. Nog deze zomer werd Paul Russell, tevens CDA-senator, op Schiphol aangehouden omdat hij een ets van Rembrandt in zijn koffer had zitten zonder enig papier of document ter verklaring. Op dit kantoor moet Kolle zijn liefde hebben opgedaan voor kunst die hij later bij het schatrijke Kennedy van der Laan naar hartelust kon botvieren: het kantoor onderhoudt een kapitale ?huiscollectie? moderne kunst op die mede wordt samengesteld op advies van Rietveld-docente Dieneke Blom. Ook in zijn praktijk speelt kunst een belangrijke rol: Kolle bond jarenlang namens onder andere Italiaanse producenten van designmeubels als Cassina en Vitra de strijd aan met de zogenaamde copycats die (ondermeer via advertenties in vrijwel alle Nederlandse kranten) illegale kopieen aanbieden van ontwerpers als Josef Hoffmann, Le Corbusier en Gerrit Rietveld. In deze zaken bleek dat Kolle zeker lef heeft, want hij beschuldigde de Nederlandse kranten maar liefst van heling. ?De krant fungeert immers als doorgeefluk voor illegale praktijken? zo werd uit zijn mond opgetekend. Op zijn eigen CV en op de website van zijn kantoor staat verder als specialisme vermeld ?Movie and Television?, maar grote zaken van dit soort waarin hij optrad zijn niet bekend. Wel stond hij even in de spotlights eind 2000 in een zaak waarin 5400 adoptiekinderen van Foster Parents uit Colombia het faillissement aanvroegen van de organisatie omdat ze jarenlang nauwelijks geld zouden hebben ontvangen; Kolle stond Foster Parents bij en wist het faillissement af te wenden. Na zijn periode bij Russell richt hij te Amsterdam in 1984 samen met Jan van der Steenhoven van Stibbe een nieuw kantoor dat vanaf 1986 opereert onder de naam Van der Steenhoven Kolle Gilhuis. Eind 1997 vertrekt hij daar, naar eigen zeggen ?omdat hij naar een groter kantoor wilde.? Over dit vertrek later meer. Opvallend: het kantoor, nu onder de naam Van der Steenhoven Advocaten, concentreert zijn marketing nog altijd op kunst, met name door het fraaie kantoor aan de Herengracht tevens in te zetten als expositieruimte voor trendy kunstenaars. Bij Kennedy van der Laan maakt hij vanaf 1998 een bliksemcarriere die (vanaf 2001) spoedig leidt tot de hoogte positie op kantoor: voorzitter van het DB, het Dagelijks Bestuur, ook wel managing partner genoemd. Tot eind maart 2002.
Juist op het moment van zijn ?Duitse? comeback ruim een jaar later gonst het opnieuw van de geruchten. Zo zou er nog altijd een ?enorm financieel conflict? bestaan tussen Kolle en Kennedy van der Laan dat hardnekkig elk commentaar blijft weigeren. Maar een van de belangrijkste partners van het kantoor begint te lekken. Hij zegt dat Kolle ?enorme verliezen heeft gemaakt op de beurs die hij met kantoorgeld heeft willen compenseren?. Kolle zelf geeft telefonisch toe dat er ?nog altijd een conflict is over geld? maar zegt zeker te weten ?dat we eruit komen?. Dan komt de partner in kwestie met de cruciale tip: Kennedy, zo meldt hij, heeft beslag gelegd op het kapitale pand van Kolle aan de Prinses Margrietstraat in Buitenveldert. Maar stukken van het Kadaster bevestigen dit. Het beslag blijkt zelfs ?executoriaal? wat wil zeggen dat het pand waarop een hypotheek rust van meer dan ?1.200.000 bij van Lanschot Bankiers N.V. in de verkoop gaat. This is big chit. Kolle, met wie twee telefoongesprekken zijn gevoerd, weigert net als Kennedy van der Laan in te gaan op de aard van zijn conflict met zijn oude kantoor. Wel heeft hij inmiddels een email gestuurd waarin ondermeer staat: ?Mijn vertrek bij KvdL indertijd is volledig gebaseerd geweest op zeer persoonlijke redenen. Ik ben toen in een zware persoonlijke crisis geraakt met alle consequenties van dien waar ik nu langzaam weer uitkom. Ik zeg je dit dus nogmaals zeer vertrouwelijk. Met een publicatie nu is naar mijn mening geen enkel journalistiek doel gediend nu het niet om KvdL gaat maar uitsluitend om mij persoonlijk. Iedere vorm van publicatie is echter beschadigend en belemmert mijn persoonlijke functioneren. Ook in het belang van mijn gezin en mijn omgeving vraag ik je daarom nogmaals dringend om niet tot enige publicatie over te gaan. Ik zou je daarvoor zeer dankbaar zijn. Groet, Till.? Als een MP van een topkantoor in een ?persoonlijke crisis? raakt, reageert dat kantoor dan door hem op de keien te smijten en beslag te leggen op zijn huis? En Kennedy van der Laan is nog wel het kantoor bij uitstek dat zich beroept op menselijkheid en persoonlijke aandacht en ontwikkeling!
Als Kennedy van der Laan wordt geconfronteerd met de stukken van de Kadaster en de vraag krijgt waarom het kantoor beslag heeft laten leggen op het huis van zijn voormalig MP, reageert huidig MP Gerrard Boot na een stilte van enkele seconden door te zeggen dat ?er zal worden besproken of er een reactie kan worden gegeven?. Na enige dagen meldt hij echter dat ?het hier een zaak betreft tussen Kennedy van der Laan en Kolle en dat er geen enkele inhoudelijke mededeling wordt gedaan.? Klopt het verhaal van Kolle over zijn ?zware persoonlijke crisis?? Boot: ?Hierop reageer ik niet. Het enige dat ik wil zeggen is dat het nooit leuk is als een partner weggaat en dat de tijd alle schrammen heelt.? De informatie die werd verkregen via de ?lekkende partner? duidt in geen enkel opzicht op een ?zware persoonlijke crisis? maar op ordinaire en enorme verliezen op de beurs die Kolle met kantoorgeld heeft willen afdekken.
Tot de geruchten die deze zomer rond Kolle de kop opstaken behoort tenslotte ook het verhaal dat zijn vertrek bij het toenmalige Van der Steenhoven Kolle Gilhuis eind 1997 ook het gevolg was van ?bepaalde onregelmatigheden?. Kolle zelf meldt hierover dat de reden voor zijn vertrek was ?dat hij naar een groter kantoor wilde?. Kan Jan van der Steenhoven dit bevestigen? ?Dat hij naar een groter kantoor wilde en daarom bij ons is weggegaan is pertinent onjuist. Kolder.? Wat was dan de reden? Nu drukt de advocaat zich uiterst voorzichtig uit: ?Het is misgegaan tussen Kolle en ons. Hij hield zich niet aan de afspraken die gemaakt waren binnen de maatschap. Het is een man met charisma en daarom gun je hem misschien al wat meer, maar op een gegeven moment was het niet meer te houden. Ik wil ook wel kwijt dat we erg verbaasd waren dat niemand van Kennedy van der Laan ons heeft gebeld toen hij daar de maatschap in ging. Toen hij nog voorzitter werd ook, dachten we hier op kantoor zelfs: maar misschien hebben wij alles wel helemaal fout gezien!? Op de vraag of Van der Steenhoven Kolle ?een gevaar acht voor de advocatuur? is het even stil. Dan zegt hij: ?Ik zal dat tegenover u niet ontkennen.? Tot slot nogmaals Kolle zelf. Waarom heeft Kennedy van der Laan beslag gelegd op zijn huis? Kolle: ?Een beslaglegging is het creeeren van zekerheid. Het gaat om geld. We zijn bezig met een oplossing. Het heeft allemaal te maken met mijn persoonlijke crisis. Als je niet kunt werken, kan dat leiden tot schade. Maar ik ontken met klem dat ik me welk bedrag dan ook wederrechterlijk zou hebben toege?igend.?