Na de Puttense en Deventer-moordzaken is er nu de affaire-Horchner
NIEUWE STAATSTERREUR DOOR HET OM
Hollands tafereeltje, anno 2003. Een journalist van een weekblad is op bezoek bij de familie H?rchner in St.-Michielsgestel. ?Kijk?, zegt huisvader Robert (51). ?Dit is het offici?le verslag van het afgeluisterde telefoongesprek dat die criminelen hebben gevoerd. En hier heb je het proces-verbaal voor de rechter, waarin die telefoontap zogenaamd aangehaald wordt. Het citaat is zo aangepast, dat het lijkt alsof ik in het complot zit.” Robert is nog niet uitgesproken of de telefoon gaat. Als hij weer neerlegt, zegt hij tegen de journalist, die opkijkt uit de stukken: “Je gelooft het niet. Het was het politiebureau. Ze doen aangifte tegen ons wegens smaad. Ik ben opnieuw verdachte.” Het lijkt een sc?ne in een ver, totalitair land. Hoe kon de politie het exacte moment weten om haar voormalige slachtoffers te intimideren, samen met een journalist die daarover een publicatie voorbereidt?
Het is het zoveelste kafkaiaanse element in de affaire H?rchner, die de gemoederen steeds meer bezighoudt.
De Nationale Ombudsman legt de laatste hand aan een volledig rapport over de kwestie. De vaste Kamercommissie voor justitie stelt vragen aan minister Donner. Het College van procureurs-generaal heeft laten weten informatie op te vragen bij de verantwoordelijke hoofdofficier van justitie in Den Bosch, mr.R. Craemer. Tegen deze zelfde hoofdofficier heeft het echtpaar een procedure ex art. 12 aangespannen, omdat hij weigert de vervalsing van de telefoontap te vervolgen.
Hoe kan een gewoon, welopgevoed gezin in zo?n nachtmerrie terechtkomen? Robert was eind 1999 bezig zijn confectiebedrijf uit St.-Michielsgestel over te brengen naar Polen. Vlak voor hij vertrekt, melden zich belangstellenden bij hem voor de leegkomende bedrijfsruimte. Hij geeft hun een sleutel. Als Robert na twee weken terugkeert, blijkt er niet alleen niets verhuurd, maar is ook de sleutel niet naar zijn vrouw Annelies teruggebracht. Wel weet zij dat er mannen in de loods zitten.
Robert onderneemt meteen actie, eist de sleutel terug en dreigt met juridische stappen. De kwestie lijkt een spectaculaire ontknoping te krijgen, als de politie op 25 november een nachtelijke inval doet in de loods. Aangetroffen wordt een xtc-laboratorium in aanbouw. Rob en Annelies zijn ontsteld. Zij bieden de politie direct alle medewerking aan.
Daarmee lijkt de zaak afgedaan. Robert vertrekt opnieuw naar Polen. Maar op 31 januari doet de politie opnieuw een inval, nu bij Annelies en de kinderen, een meisjestweeling van zestien. Bij gebrek aan vader gooit de politie moeder maar in de cel, wat neerkomt op gijzeling zonder arrestatiebevel. Haar dochters blijven thuis geheel overstuur achter en brengen de nacht alleen door.
Robert komt halsoverkop terug uit Polen en meldt zich de volgende dag, op 1 februari, bij de politie. Die laat Annelies vrij, maar neemt hem in hechtenis. In het proces-verbaal is de bewuste telefoontap op zo?n manier vervalst, dat de schijn wordt gewekt dat Robert bij de criminele organisatie betrokken is.
Desondanks beslist de rechter-commissaris dat hij moet worden vrijgelaten. Officier van justitie Th. De Jong denkt daar anders over. Hij laat Robert weten dat hij al drie dagen verlenging had aangevraagd en dat hij die gewoon moet uitzitten. Maar, zegt Robert verbaasd, de rechter-commissaris heeft toch duidelijk beslist? Niets mee te maken, vindt de officier van justitie. Uitzitten! Pas op 7 februari 2000 mag Robert naar huis.
Daarmee is de kous niet af. Het zal nog bijna drie jaar duren, tot 19 september 2002, voordat de rechtbank in Den Bosch vaststelt wat vanaf het begin evident was: de H?rchners hebben niets met de xtc-bende te maken. Zonder reden gaat het OM echter in hoger beroep en continueert zo de stigmatisering van het gezin. Pas het Gerechtshof maakt daar een einde aan. Met een kort en krachtig vonnis zuivert het Robert en Annelies op 13 mei 2003 van alle blaam. Zij hebben inmiddels bij civiele procedure een schadeclaim bij de Staat neergelegd van ? 125.000. Dit als opmaat voor een miljoenenclaim die de Staat wacht als compensatie voor het feit dat het confectiebedrijd van Horchner niet meer bestaat. “Ik heb alles verloren door de acties van Justitie. Niemand wilde meer zaken met mij doen toen Justitie met veel bombarie bekend maakte dat ik een xtc-boef was. Mijn zaak was binnen enkele weken kapot” zei Robert Horchner begin september tegen De Telegraaf.
Navrant detail: enkele dagen voordat het Gerechtshof de verlossende vrijspraak doet, schrijft secretaris generaal Joris Demmink van het Ministerie van Justitie een brief aan de Nationale Ombudsman. In plaats van de hand in de boezem van de eigen organisatie te steken, doet Demmink nog even zijn uiterste best om de justiti?le mishandeling te rechtvaardigen. Zo beweert hij dat uit het opsporingsmateriaal zou blijken dat Annelies destijds het xtc-laboratorium heeft ?ontdekt”. Annelies heeft echter niets gezien, omdat de criminelen haar niet ver lieten komen. En al had ze wel wat gezien, wie weet nu hoe een xtc-lab eruit ziet?
Overigens blijkt nergens uit de telefoontaps dat de H?rchners de bedoelingen van de bende kenden, eerder het omgekeerde. Ook de bendeleden zelf hebben nadrukkelijk ontkend dat de H?rchners ergens van afwisten. De vraag blijft dus: waarom hebben politie en justitie totaal onschuldige burgers erbij willen lappen? “Dat is inderdaad de grote vraag”, zegt Robert. “Het is een volmaakt raadsel. Ik kan er ook niets bij bedenken. Maar het is een feit dat ze het gedaan hebben en mij en mijn gezin hebben geru?neerd.”
Hoofdofficier Craemer allergisch voor woord ‘blunder’
Mr. R. Craemer, de hoofdofficier van het parket in Den Bosch onder wiens hoofdverantwoordelijkheid de familie Horchner is geruineerd, reageert als door een wesp gestoken als het OM wordt beschuldigd van ‘blunders’. Deze brief liet hij op 9 juli 2003 verschijnen in NRC Handelsblad:
Blunders van het OM?
Alhoewel ik dit schrijf op persoonlijke titel zullen vele collega-officieren van justitie zich met mij behoorlijk ergeren aan het voortdurende gebruik van de term ‘blunder van het OM’ als er in een strafzaak iets misgaat. Naar aanleiding van het herzieningsarrest van de Hoge Raad in de Deventer-zaak was het weer raak. Het OM heeft weer geblunderd, net zoals in de Puttense zaak (NRC, 2 juli).
In het strafrecht wordt iemand veroordeeld als de onafhankelijke rechterlijke instantie zijn schuld wettig en overtuigend bewezen acht. Er moeten dus voldoende bewijsmiddelen zijn, maar daarnaast moet de rechter ook de overtuiging hebben dat de verdachte schuldig is.
De officier van justitie heeft als taak mensen die verdacht worden van strafbare feiten te vervolgen en voor de rechter te brengen, tenzij er goede redenen zijn om dat niet te doen (bijvoorbeeld: het gaat om een onbelangrijk feit).
Als de officier de zaak voor de rechter brengt is hij er enkele bijzondere gevallen daargelaten van overtuigd dat hij de rechter het wettige en overtuigende bewijs kan leveren. Daarbij behoort hij alle relevante bewijsstukken over te leggen, ook die in het voordeel zijn van de verdachte. Het is evenwel niet de taak van de officier alles in het werk te stellen om te bewijzen dat ook anderen het misdrijf in kwestie gepleegd zouden kunnen hebben of te bewijzen dat zulks geheel uitgesloten zou zijn.
Zowel in de Puttense als in de Deventer-zaak is het OM erin geslaagd achtereenvolgens de rechtbank en het gerechtshof voldoende bewijs voor te leggen om tot een veroordeling te komen en kennelijk ook om te overtuiging over te brengen, dat de verdachten schuldig waren. Nu komen in beide zaken achteraf nieuwe dingen aan het licht, die voor de Hoge Raad voldoende belangrijk zijn om te beslissen dat de zaak opnieuw behandeld moet worden.
Ervan uitgaand dat een blunder een evidente, ernstige fout is, wie heeft er dan geblunderd in dit soort gevallen? De officier die voldoende bewijs heeft aangedragen? De rechtbank en het hof die de feiten wettig en overtuigend bewezen achtten? Of de advocaten misschien die hebben verzuimd tijdig voldoende tegenargumenten te produceren? Geen van allen.
De strafrechtspraak is een serieueze aangegelenheid waarbij de betrokken instanties OM, rechter en advocatuur hun best doen om te komen tot het vinden van de waarheid en een goede rechtsbedeling. Daarbij gaat een enkele keer iets fout. Dat is erg, zeker als daardoor mensen ten onrechte gestraft worden. Gelukkig is er een voorziening waardoor achteraf een misslag gecorrigeerd kan worden. Maar om in die enkele gevallen te spreken van blunders is buiten proporties. En om dan daarbij alleen naar het OM te wijzen, is op zijn minst oneerlijk.

















Gruwelijk.
In kringen van dit soort justitieambtenaren heerst kennelijk een cultuur, waarbij het toegeven van een fout al gelijk staat aan het aan jezelf uitdelen van een brevet van onvermogen. Vandaar die hardnekkigheid.
Daarbij hebben hogere justitieambtenaren steeds meer moeite zichzelf als enerzijds normale burger en anderzijds als ambtenaar in dienst van de burgerij te beschouwen. Uit de toenemende groei van blunders en bewuste misleidingen, gepaard aan de dubieuze wijze waarop zij worden benoemd (o.m. door NRC journalisten) blijkt dat zij zichzelf ver verheven voelen boven het ‘gewone volk’ en zichzelf daarmee welhaast goddelijke eigenschappen toedichten.
Beste Francis,
Heel erg bedankt voor je reactie.
Een en ander is voor de ‘normale’ burger heel duidelijk.
Kennelijk leven we in een totalitair systeem, waarin leugens door justitie feitelijke onwaarheden worden genoemd, waarschijnlijk om dat deze daar aan de orde van de dag zijn.
Voor ons betekend deze kwestie het faillisement van de Nederlandse rechtstaat.
Het gaat je goed,
Annelies en Robert Horchner
dank voor reactie
houd ond op de hoogte van alles wat er nog gebeurt in jullie zaak!
groet
redactie
Het “weerwoord” van mr Craemer raakt kant noch wal. Hij bazelt over algemeenheden die op zich wel wat waarheidsgehalte hebben. Echter waar het in deze zaak om draait…. daar heeft mr. Craemer het helemaal niet over.
Mr. Craemer kan zich beter maar wat bescheidener opstellen, excuses aanbieden, zich beraden op zijn positie en zijn plichten, in plaats van met die kletskoek te komen.
Maar goed. Mr. Craemer bevindt zich in goed gezelschap. Nietwaar mr. Vos? Nietwarr rechter Vermeulen? Kan zo nog wel even doorgaan.
Reactie op “weerwoord” anoniem,
Dank voor uw opmerking en inderdaad mr. Craemer bazelt over blunders en fouten, maar rept geen woord over onrechtmatige daden en strafbare feiten gepleegd door opsporingsambtenaren binnen zijn arrondissement die hij kost wat kost niet voor een onafhankelijke rechtbank wil laten voorkomen.
Wij vragen ons dan ook af wat is daar de reden van, waarom ?
Als je niets te verbergen hebt moet dat toch geen probleem zijn.
Met vriendelijke groet,
Robert en Annelies
Wat moeten we verwachten van een rechtspraak waar zakkenvullerij de opmaat is geworden? Rechters die het zo druk hebben dat ze tijd over hebben voor zeer goed betaalde commissariaten bij organisaties over wie zij vervolgens in rechtsprocedures vonnissen moeten uitspreken? Hoezo onafhankelijk? Wist u bijvoorbeeld dat sociaal advocaten 3893 gevallen hebben onderzocht waarin 3884 negatieve uitspraken volgden voor gedaagden? Het ging daarbij om procedures tussen bedrijven en particulieren en natuurlijk om geld en (in meer of mindere mate dubieuze) rekeningen. Na de internet actie waarin het zakkenvullen is blootgelegd en de lauwe reactie van de politiek (zie de grote Wim Kok nu opnieuw zelf in een zakkenvullende functie) is de magistratuur ‘ondergronds’ gegaan in openbaarheid van hun bijbaantjes en is de transparantie vervangen door ondoorzichtige muren.
Zelf (sociaal) jurist zijnde maak ik me grote zorgen….
Ach, het is hetzoveelste voorbeeld van het fascistoide regime waar we in dit land onder lijden. En met “we” bedoel ik dan voornamelijk de hardwerkende, eerlijke burger. Dat is de enige burger waar overheid, justitie en politie op jagen. De crimineel of asociaal gaat vrijuit. Die kan het corrupte, slappe zooitje immers niets maken. Daarvoor zijn ze te bang, te omgekocht, te incompetent. De door de lakse politiek niet aan de moderne tijd aangepaste wetgeving kan ook al niets uitrichten.
Dank voor uw reactie,
Als het om falen gaat kan ik tot op zekere hoogte nog begrip voor opbrengen en u heeft gelijk dat ze met “makkelijke slachtoffers” verder durven gaan dan met doorgewinterde criminelen.
Dat ziet men bij deze zaak weer eens duidelijk, maar laten we hopen dat de rechtelijke macht daar duidelijkheid in gaat brengen middels door ons ingediende verzoeken ex art. 12.
Dan is de moraal van het verhaal dat niet alleen wij voor de rechter hebben gestaan, overigens met goed gevolg, maar nu het halve opsporingsteam waar echter de uitkomst nog van open staat.
Mvg, Robert en Annelies
Het probleem bij de overheid is dat falen, disfunctioneren en incompetentie van individuen NOOIT worden afgestraft door ontslag, reprimande of degradatie, zoals dat bij particuliere bedrijven wel gebeurt. Ook het falen van hele organisaties wordt nooit afgestraft met het opheffen (failliet) van de organisatie. Integendeel. Falende individuen worden met behoud van salaris naar huis gestuurd, weggepromoveerd of worden binnen een andere overheidsorganisatie geplaatst. Hun plaats wordt ingenomen door nieuwe kansarme sukkels. Immers, wie ambitie heeft en over talenten beschikt, gaat niet bij de overheid werken. Het grote falen, en daarmee het kankergezwel dat overheid heet, kan daardoor rustig voortwoekeren.
Laat deze Hoofdofficier eerst maar eens zijn eigen geschrift overlezen…de taal en vormfouten eruit halen (dat is mede de reden dat onschuldige mensen zo “gepakt” worden) en dan eens een keer met een waar verhaal terug komen….namelijk: Ja…sorry……wij maken (constant) enorme, schandalige en mensonterende blunders!!!!
Een ding is duidelijk en wordt hier weer uitgebreid aangetoond.
OM staat voor Ongelooflijke Minkukels.
Dat in een systeem een fout wordt gemaakt is als zodanig niet zo erg. Fouten worden er in de wereld toch wel gemaakt.
Wat echt erg is, is als die systemen zo star zijn dat een gemaakte fout niet gecorrigeerd kan worden door mensen met een beetje gezond verstand.
Nog erger wordt het als in dat systeem de spelers hun macht gebruiken om de eigen blunders uit de weg te gaan, te negeren, onder het kleed te vegen en dat alles nog af te schuiven op die mensen die toch al slachtoffer geworden zijn.
Wie zegt dat Nederland nog een democratische rechtsstaat is??
Het lijkt meer en meer op een corrupt totalitair bewind waarin de macht wordt uitgeoefend door een beperkte groep die de wet aan de kant schuift.
De wederopstanding van de nomenklatoera.
In NRC-Handelsblad stond ooit (juli ’98) een opiniebijdrage van de franse correspondent van “Le Monde”, Alain Carron, met de titel: “Nederland is een bananenrepubliek”. Met een dochter die ooit vol ambitie aan de rechtersopleiding (RAIO) was begonnen en na enige jaren ongelooflijk teleurgesteld uitstapte, kan ik dat alleen maar bevestigen. De Nederlandse rechterlijke macht, zowel de zittende als de staande magistratuur (O.M.) is volstrekt verkokerd en verrot en daardoor even corrupt, danwel chantabel, als de Italiaanse of de Russische. Een fraaie casus is “kleine Frits”; onze oud-minister van Justitie F. Korthals Altes. Als top-maat van Nauta-Dutilh heeft hij gejongleerd met vele petten en ge(mis)bruikt nog immer zijn invloed. Valt iemand uit de rangen, zoals Fred Teeven, dan wordt hem/haar gewoon “het dossier” ontzegd. Wie denkt (of nog mocht denken), dat wij hier in NL nog een Elliot Ness (The Untouchables, die Scarface in de lik brachten) hebben of kunnen voortbrengen, die moet nodig eens met een psychiater gaan praten.
Het bovenstaande wordt door het volgende onderstreept: Kees Plooij is opgestapt wegens bedreigingen uit het criminele circuit. De top van het OM wilt hem niet beschermen. Vogelvrij dus. Ongelooflijk, maar waar! Dit zijn maffia-praktijken a la Italie, Rusland,etc
Heeft iemand ooit gehoord van prestatiecontracten? Nou ik wel. Kort geleden op TV nog gezegd. Hieruit blijkt de scoringsdwang van het OM, waarbij burgerrechten worden getreden en eigen belang het enigste is hetgeen telt bij het OM. Dit zijn geen mede mensen, maar beesten. Schapen in Wolfskleren. Er worden nog meer families door het OM geruineert. Ik zit in de zelfde situatie en de zaak loopt nog. Bijna hetzelfde als Robert. Alleen ik heb ook ooit bij die club gezeten. Hierop komt nog een vervolg die zijn weerga niet zal kennen.
Mijn familie is geriuneerd door oplichterij van criminele handelaars en A sociale macht en rechtsmisbruikers ,zoals notarissen, advocaten, ambtenaren etc die zelf schijnrechtszaken veroorzaken en in werking zetten , die door corrupte rechters uitgevoerd worden ,om mensen tot op het bod toe leeg te plunderen. En hoe!
En als je aangifte doet word door de officier van justitie ronduit gelogen, dat wij een civielrechtelijke procedure zijn gestart, dus zou de zaak civielrechtelijk van aard zijn, terwijl wij dwangmatige gedaagde zijn. De politiek is ook immuum voor dit soort zaken, en zo krijgen ook alle corrupte instanties de mogelijkheid om hun zakken te vullen van overheidsgeld. Dit noemt men een rechtsstaat! Hier word gesolt met de brave burger, wiens rechten zijn ontnomen door elite criminelen.
Democratische Rechtstaat in nederland ???? prestatiepunten (scoringsdrang) en eigenbelang staat voorop bij de justitie en politie, waardoor mensenrechten worden geschonden ,mentale martelingen,vernederingen,provoceren,uitlokken ,burgers constant in de problemen brengen. enz. enz. Het is een cirkel aangesmeerde boete”s komen terecht bij de deurwaarders,omdat je zelf niet genoeg hebt voor voeding: deurwaarderskosten stijgen maar en je komt automatisch in geldproblemen en wordt je in een hoek gedrukt. TOTDAT JE DOOR DRAAIT en wanhopig je zelf probeert te verdedigen voor deze vorm van uitbuiting en weer terecht kom bij de justitie.
De waterlander N.H.
we leven niet meer in een democratische rechtstaat. want de rechterlijke macht en regering werkt allemaal samen en maakt mijn leven en het leven van mijn familie tot een ware hel!!!!!!!! en niemand maar dan ook niemand die er wat aan doet. nog politie, nog de rechterlijke macht. de democratische rechtstaat gaat gewoon over lijken!!! en dat is heel normaal in dit land geworden. zelfs amnesty international, aim for human rights etc etc laten het afweten.