AFLUISTEREN VAN JOURNALISTEN KAN NIET WORDEN BEWEZEN
De president van de Haagse rechtbank zou zich heel makkelijk met de volgende redenering van de zaak van De Telegraaf tegen de Staat kunnen afmaken: ik wijs de vorderingen af omdat niet is aangetoond dat er ook daadwerkelijk is afgeluisterd en geobserveerd. Advocaat Victor Koppe van De Telegraaf zit dit als een reeele (zij het laffe) mogelijkheid.
Wat zijn in deze zaak eigenlijk de bewijzen dat er inderdaad is afgeluisterd?
*De ‘ambtsberichten’ van de AIVD aan het OM die zijn overgedragen aan Koppe. Deze stukken kwalificeren niet als staatsgeheim. Uit deze ambtsberichten blijkt dan ook niet welke methodes zijn toegepast bij het verkrijgen van de informatie. Wel maakt de aard van deze informatie het aannemelijk dat is is afgeluisterd en geobserveerd.
*De verklaringen van Remkes in de kamer. Remkes heeft toegegeven dat er een specifiek type onderzoek tegen de journalisten is ingezet (’6a-onderzoek’, verwijzend naar de WIV-wet) maar ook uit deze toegeving volgt niet de dwingende conclusie dat er is geobserveerd en afgeluisterd.
De AIVD zelf doet geen enkele mededeling over bronnen of technieken om informatie te vergaren. Dus kan de stelling dat Mos en De Haas zijn afgeluisterd daar niet worden geverifieerd. Een gevolg van dit feit dat ook door Koppe wordt onderkend is dat de AIVD zich ook niet hoeft te houden aan een vonnis dat ze opdraagt te stoppen met het afluisteren. Het is namelijk onmogelijk te controleren of zo’n vonnis ook zal worden nageleefd. Hiermee is de zaak voor De Telegraaf in alle opzichten een veelkoppig monster dat niet te verslaan is. Het enige effect zou kunnen zijn dat er een ‘smet’ aan de krant komt te kleven en dat bronnen terughoudender worden contact te zoeken met Mos en De Haas en wellicht ook met andere journalisten van de krant.
Juist om die reden is het toch goed dat De Telegraaf de zaak is begonnen. Als ze winnen kan in elk geval worden voorkomen dat die ‘smet’ op de krant gaat rusten. Maar dat daarmee ook daadwerkelijk zal worden gestopt met het afluisteren (als dat dus al gebeurt) ligt niet in de lijn der verwachtingen. Het probleem dat bronnen terughoudender zullen zijn contact te leggen met De Telegraaf wordt dus ook bij een overwinning van de krant niet opgelost.
Alarmerend tenslotte is het gebrek aan maatschappelijke verontwaardiging over de zaak. De gevolgen voor het journalistieke klimaat van puur het feit dat deze zaak moet worden gevoerd zijn immers immens. Nu blijkt dat geheime diensten journalisten afluisteren en daar niet van kunnen worden weerhouden en dat daarover ook nog eens geen enkele verontwaardiging ontstaat en nu ook blijkt dat journalisten die ‘staatsgeheimen’ naar buiten brengen strafrechterlijk kunnen worden vervolgd, kan worden gesteld dat de persvrijheid in Nederland kapot is. Over de corruptie tot in de hoogste kringen van justitie die uit deze ‘staatsgeheimen’ zou blijken heeft natuurlijk niemand het meer.
Interessant is voorts nog dat de genoemde ambtsberichten niet als produkties in het geding zijn gebracht. Dat wekt verbazing omdat ze toch een belangrijk (zij het dus niet doorslagevend) bewijs vormen voor het afluisteren. Volgens Koppe en Mos zijn deze stukken wel aangeboden aan de president om er kennis van te nemen, maar deze heeft dat geweigerd. Dat zou een aanwijzing kunnen zijn dat de president de zaak van De Telegraaf geen warm hart toedraagt.
Wedden dat de vorderingen van De Telegraaf worden afgewezen?
dit was een test?
Geachte redeactie/lezer,
Het heeft mij even moeite gekost, om te ontdekken, dat er een iets wezenlijks bij deze website veranderd is. Kon tot voor kort een ieder anoniem een bijdrage plaatsen, sedert korte tijd is deze optie niet meer mogelijk, zoals dat eerst wel ging. Zonder dat het uitvoerig werd medegedeeld, of ik heb het gemist, is een ingrijpende mutatie ingevoerd. Over deze mutatie geef ik geen mening, al ben ik geen voorstander van anonieme berichtgeving. Ik heb in de loop der tijd weinig berichten gelezen, waarbij ik dacht, dat het verstandig zou kunnen zijn, om anoniem te berichten. Ik weet mij bij deze gedachte beperkt, door het feit, dat ik niet weet, waarom inzenders anoniem willen blijven.
Via zijn rol als zelfbenoemde ombudsman NRC heb ik redacteur Kat gevraagd, waarom het bijvoorbeeld niet meer mogelijk was (dacht ik), om reacties in te sturen. Mijn kwartje viel pas, nadat ik bovenstaand bericht “dit was een test†las (door redacteur Kat als ombudsman getipt), aangevuld met “Opmerkingen kunnen niet anoniem worden geplaatst, registreer uw zelf.â€
Iemand was het wel eens opgevallen, dat ik soms een bijdrage had ingezonden onder de kop “anoniemâ€, en soms onder mijn eigen naam (ook onder de kop). Ik heb, zonder uitzonderingen, onder al mijn bijdragen steeds mijn naam en woonplaats gezet. Het verschil zit hem in het feit, dat ik niet altijd vanaf mijn eigen PC een bijdrage heb ingezonden. In mijn eigen PC is het paswoord opgeslagen, en wanneer ik op een vreemde locatie was, dan wist ik mijn paswoord niet (hoefde in ook niet perse te weten). In de nieuwe modus zal ik het nu dus ook op een vreemde locatie moeten weten. Dat is een beetje jammer.
Wellicht dat meerdere lezers met deze informatie geholpen zijn. Ik zou het verder zeer betreuren, wanneer ik in de toekomst geen kennis meer zal kunnen gaan nemen van, soms buitengewone, waardevolle informatie, die meermaals op deze website werd aangevoerd. Wanneer registratie daadwerkelijk een risico in zou houden, denk dan eens aan de mogelijk om u via een publieke PC te registreren, en uw bijdrage telkens van een andere publieke PC, niet direct bij u in de buurt, aan te leveren.
Desinformatie, en merkwaardige pogingen om een casus onheus te sturen, heb ik hier ook waar kunnen nemen. Sommigen inzenders weten inmiddels, dat zij daarmee door de mand gevallen zijn, en houden zich verder afzijdig. Om praktische redenen wil ik hierover niet duidelijker zijn, of u nader informeren.
Van velen van u heb ik via uw inzendingen veel geleerd. Ik spreek de hoop, dat dit proces niet wordt onderbroken.
Sam Broersma
Zoutelande
Geachte redactie,
De reden die u aanvoert voor “de wijziging bij inzending van postings†lijkt een reële reden. U had het wel eerder duidelijk bekend kunnen maken. Lezers van deze site konden er meermaals getuige van zijn, dat er inzendingen werden geplaatst, waarvan op geen enkele wijze kon worden vermoed of worden herkend, dat zij enige relatie relatie hadden tot de onderwerpen en de reacties op deze website.
De woordkeuze in het tweede gedeelte van uw redactionele informatie vind ik niet prettig. Wanneer u geen kennis draagt, van wie de genoemde span afkomstig is, dan spreekt u uw boterzachte vermoedens m.i. beter ook niet uit. Uit uw opmerking dien ik verder te lezen, dat het de doelstelling van deze website zou zijn, om schade aan te brengen aan bepaalde machtscentra. Zo heb ik deze website nooit gelezen. Ik zie deze website als een platform waar informatie van uw redactie en informatie van de lezers van deze website elkaar kunnen vinden. Informeren lijkt mij het voornaamste wapen van deze site. Dat door deze informatie op sommige momenten een nadeel kan ontstaat voor wat u noemt “bepaalde machtscentra†is evident. Wie zal er vreugde in scheppen, om publiekelijk betrapt of ontmaskerd te worden bij zijn of haar gepleegde misdaden? Nadeel lijkt mij een beter woord dan schade. De juistheid van vermeldingen (het zijn niet allemaal feiten) wordt zeker niet bepaald door het aantal malen, dat deze vermeldingen (die u wel feiten noemt) bestreden worden, of ter weging bestreden zouden moeten worden. Het internet, in haar algemeenheid, verschilt niet van andere vormen van media. Ook het net staat bol van onjuistheden, en een iedere dient zich telkens weer de vraag te stellen, “Is dit waar, of niet waar?â€. Fijn dat u het gevoel hebt, op het juiste spoor te zitten. Maar waarom kon ik niet direct onder uw publicatie reageren? Waarom staat “geef antwoord†niet onder uw redactionele opmerking? Zo erg kan een kritische noot aan uw redactie toch niet zijn?
Sam Broersma
Zoutelande