Morgen 9:00 in Den Haag: demonstratie tegen Jan de Wit en Nout Bailout Wellink * Hoon ze uit, jouw ze weg!
Hij stampte met zijn voeten van woede, frustratie en machteloosheid toen hij het fatale nieuws te horen kreeg: hij zou 26 miljoen Euro moeten accepeteren! Rijkman Groenink beukte uit pure frustratie met zijn hoofd tegen de muur terwijl tranen van desillusie, smart en compassie met de minder bedeelden op deze aarde zijn wangen bevochtigden. “Godverdomme!” krijste Rijkman, “26 fucking miljoen! Wat heb ik misdaan? Waar is het fout gegaan?” Het optreden van Rijkman Groenink, een pur sang crimineel [backgrounds] bij de commissie-De Wit onderstreept eens te meer het weerzinwekkende fake-karakter van de excercitie onder leiding van de SP-prominent die zich thans zo ver heeft vervreemd van de arbeider en de ploeteraar dat hij samenspant met corrupte bankiers die zijn electorale achterban bestelen en bedriegen! Kom morgen vanaf 9:00 uur ook demonstreren tegen Jan de Wit en tegen Nout Wellink!
Rijkman vertelde vandaag dat hedgefund TCI ABN Amro een hak wilde zetten. Achter hedgefunde TCI zitten Italianen. Omdat Abn Antonveneta had overgenomen en Capitalia wilde overnemen.
Indirect suggereert hij hiermee dat de Italianen Abn gesloopt hebben. We herinneren ons allemaal nog het verhaal van Vatican banker Roberto Calvi?
De woorden van Grijpman moeten we natuurlijk 180 graden draaien: Rijkman heeft eerst miljarden naar Italië gesluisd zogenaamd voor de overname van Antonveneta. Er zijn dus eerst miljarden weggeslusid en vervolgens is Abn opgebroken. Waarom? Afpersing? Maffia? Wie het weet mag het zeggen.
Capitalia is nu overgenomen door een andere Italiaanse bank, Unicredit, en vormen nu de tweede grootste bank in de EU.
Wie het weet maag het zeggen. Van “onderzoeksjournalist” Jeroen Smit hoeven zoiets niet te verwachten. Laatste is slippendrager van de macht met z’n smerige schrijfsels.
Is de gevangenpoort al gereserveerden en staat het gepeupel al buiten? Opgesweept door de Oranjes?
Radio 1 journaal gisteren (3 februari):
Rijkman Groenink “MAAKTE EEN STRIJDVAARDIGE INDRUK.” “KWAM NIET ARROGANT OVER.”
Ik zet alles uit.
Geen beelden.
Geen geluid.
Geen woorden.
Geen muziek.
Stilte.
Leegte.
Lees a.u.b. dit sprookje. Het kost je ongeveer tien minuten van je leven. Het maakt het leven met onze waanzin wel draaglijker daarna.
Maar het past voor mij precies bij wat hier nu aan de hand is. Dit hele theater. Deze farce van de Commissie de Wit.
Vergelijk de kredietcrisis, de manier waarop de Commissie de Wit die benadert , de antwoorden van de ondervraagden, de reacties van de main stream media en de manier waarop de bedriegers ermee wegkomen en ere rijk van worden met dit hiernavolgend sprookje.
Als je de tijd, zin en energie hebt opgebracht om het sprookje uit te lezen, lees dan de zin na het woord EINDE en bedenk wie JIJ bent.
De nieuwe kleren van de keizer
Een vertelling van Hans Christian Andersen
Vele jaren geleden leefde er een keizer die zo vreselijk veel van mooie, nieuwe kleren hield dat hij al zijn geld uit gaf om zich mooi te maken. Hij bekommerde zich niet om zijn soldaten, en het theater of een rijtoer in het bos vond hij alleen maar leuk om zijn nieuwe kleren te laten zien. Voor ieder uur van de dag had hij een ander gewaad, en zoals je over een koning zegt dat hij in de ministerraad is, zo zeiden ze hier altijd: “De keizer is in zijn kleedkamer!”
In de grote stad waar hij woonde was het leven heel genoeglijk. Iedere dag waren er vreemdelingen en op een dag kwamen er twee bedriegers, die zich voor wevers uitgaven en zeiden dat ze de mooiste stoffen konden weven die je je maar denken kon. Niet alleen de kleuren en het patroon waren ongelooflijk mooi, maar ook hadden de kleren die ervan gemaakt waren, de wonderbaarlijke eigenschap dat ze onzichtbaar waren voor iedereen die niet voor zijn ambt deugde of die onvergeeflijk dom was. Wat een fijne kleren, dacht de keizer. Als ik die aan heb, kan ik erachter komen wie er in mijn rijk niet deugt voor zijn ambt en dan kan ik de knappen van de dommen onderscheiden. Die stof moet ik meteen laten weven! En hij gaf de bedriegers een flink handgeld, zodat ze met hun werk konden beginnen. Ze zetten ook twee weefgetouwen op en deden alsof ze werkten, maar er zat helemaal niets op het weefgetouw. Brutaalweg vroegen ze om de fijnste zijde en het prachtigste goud; dat stopten ze in hun eigen zak en ze werkten aan de lege weefgetouwen, en dat nog wel tot diep in de nacht.
“Nu zou ik eigenlijk toch wel eens willen weten hoever ze zijn met de stof,” dacht de keizer, maar het werd hem wel een beetje vreemd te moede als hij eraan dacht dat wie dom was of niet voor zijn ambt deugde, de stof helemaal niet kon zien. Hij wist natuurlijk wel dat hij voor zichzelf niets te vrezen had, maar bij wilde toch liever eerst iemand anders sturen om te zien hoe het ermee stond. Alle mensen in de hele stad wisten welke wonderbaarlijke kracht de stof had en iedereen was erop gebrand om te zien hoe slecht of dom zijn buurman was.
“Ik stuur mijn oude, eerlijke minister naar de wevers!” dacht de keizer. “Die kan het best zien hoe de stof wordt, want hij heeft verstand en niemand doet zijn werk beter dan hij!”
Toen trad de brave, oude minister de zaal binnen waar de twee bedriegers aan de lege weefgetouwen zaten te werken. “De hemel beware me!” dacht de oude minister en hij sperde zijn ogen wijd open. “Ik zie niets!” Maar dat zei hij niet.
De beide bedriegers verzochten hem dichterbij te komen en vroegen hem of het geen mooi patroon was en of het geen prachtige kleuren waren. Toen wezen ze naar het lege weefgetouw en de arme, oude minister sperde zijn ogen steeds verder open, maar hij zag niets, want er was niets. “Lieve hemel!” dacht hij. “Zou ik dom zijn? Dat had ik nooit gedacht en dat mag geen mens weten! Zou ik niet deugen voor mijn ambt? Ik kan ze toch niet vertellen dat ik de stof niet kan zien!”
“Nou, u zegt zo weinig!” zei de één, die aan het weven was.
“O, maar het is prachtig! Gewoonweg schitterend!” zei de oude minister en hij keek door zijn bril. “Dat patroon en die kleuren! Ja, ik zal aan de keizer zeggen dat het mij bijzonder goed bevalt!”
“O, dat doet ons plezier,” zeiden de twee wevers en nu noemden ze de kleuren en ze beschreven het bijzondere patroon. De oude minister lette goed op, zodat hij dat kon navertellen als hij bij de keizer kwam, en dat deed hij.
Nu verlangden de bedriegers meer geld, meer zijde en goud; dat hadden ze nodig voor het weven. Ze staken alles in hun eigen zak, er kwam geen draad aan het weefgetouw, maar ze gingen nog steeds door met weven aan het lege weefgetouw.
De keizer stuurde weldra weer een brave raadsheer om te zien hoe het met het weven ging en of de stof gauw klaar was. Het verging hem net als de minister, hij keek en keek, maar omdat er niets anders was dan lege weefgetouwen, zag hij niets.
“En, is het geen prachtig stuk stof?” vroegen de bedriegers en ze vertelden over het prachtige patroon dat er helemaal niet was. “Dom ben ik niet,” dacht de man. “Zou ik dan niet deugen voor mijn goede ambt? Dat is toch te gek! Maar dat moet je niet laten merken!” En toen prees hij de stof die hij niet zag en verzekerde hen hoe goed de mooie kleuren en het prachtige patroon hem bevielen. “Het is gewoonweg schitterend!” zei hij tegen de keizer. Alle mensen in de stad spraken over de prachtige stof.
Toen wilde de keizer zelf ook gaan kijken terwijl de stof nog op het weefgetouw zat. Met een hele schare uitgelezen mannen, waaronder de twee oude, brave raadslieden die er al eerder waren geweest, ging hij naar de listige bedriegers, die nu uit alle macht weefden, maar dat had geen draad om het lijf.
“En, is het niet magnifiek?” vroegen de twee brave raadslieden. “Moet Uwe Majesteit eens zien, wat een patroon, wat een kleuren!” En toen wezen ze op het lege weefgetouw, want ze dachten dat de anderen de stof vast wel konden zien.
“Wat krijgen we nou?” dacht de keizer. “Ik zie niets! Maar dat is verschrikkelijk! Ben ik dom? Deug ik niet voor het keizerschap? Dit is het vreselijkste dat me kon overkomen!” – “O, het is heel mooi!” zei de keizer. “Het heeft mijn allerhoogste instemming!” En hij knikte tevreden en bekeek het lege weefgetouw, hij wilde niet zeggen dat hij niets kon zien. Het hele gevolg dat hij bij zich had, keek en keek, maar zag al niets meer dan alle anderen. Toch zeiden ze net als de keizer: “O, het is heel mooi!” en ze raadden hem aan van deze nieuwe prachtige stof kleren te laten maken voor de grote optocht die binnenkort zou komen. “Het is magnifiek, schitterend, excellent!” klonk het van mond tot mond en allemaal waren ze er zielstevreden over. De keizer gaf ieder van de bedriegers een ridderorde voor in hun knoopsgat en de titel van weefjonker.
De hele nacht vóór de ochtend waarop de optocht zou plaatsvinden, bleven de bedriegers op en ze hadden wel zestien kaarsen aan. De mensen konden zien dat ze het druk hadden om de nieuwe kleren van de keizer af te krijgen. Ze deden alsof ze de stof van het weefgetouw haalden, ze knipten met grote scharen in de lucht, ze naaiden met naalden zonder draad en zeiden ten slotte: “Kijk, nu zijn de kleren klaar!”
De keizer kwam zelf naar ze toe met zijn voornaamste hovelingen, en de twee bedriegers hielden een arm omhoog alsof ze iets vasthielden en zeiden: “Kijk, hier is de broek. Hier is de jas. Hier de mantel!” en zo verder. “Het is licht als spinrag! Je zou denken dat je niets aanhad, maar dat is juist het bijzondere ervan!”
“Ja!” zeiden alle hovelingen. Maar ze zagen niets, want er was niets.
“Zou het Uwe Keizerlijke Majesteit aller genadigst behagen uw kleren uit te doen?” vroegen de bedriegers. “Dan zullen we u de nieuwe aantrekken, hier voor deze grote spiegel!”
De keizer deed al zijn kleren uit en de bedriegers deden alsof ze hem steeds een van de nieuwe kledingstukken gaven die ze gemaakt zouden hebben, en de keizer stond voor de spiegel te draaien.
“Lieve hemel, wat staat dat mooi! Wat zit dat goed!” zeiden ze allemaal. “Wat een patroon! Wat een kleuren! Dat is een kostbaar kostuum!”
“Buiten staan ze te wachten met het baldakijn dat in de optocht boven Uwe Majesteits hoofd gehouden wordt!” zei de opperceremoniemeester. “Ik ben ook klaar!” zei de keizer. “Zit het niet goed?” En toen draaide hij nog een keer voor de spiegel alsof hij zijn pracht nog eens goed bekeek.
De kamerheren die de sleep moesten dragen, tastten met hun handen over de vloer, alsof ze de sleep opnamen: ze liepen iets in de hoogte te houden, ze durfden niet te laten merken dat ze niets konden zien.
En zo liep de keizer in de optocht onder het prachtige baldakijn en alle mensen op straat en voor de ramen zeiden: “Ach heer, wat zijn de nieuwe kleren van de keizer weergaloos, wat een prachtige sleep heeft hij aan zijn mantel! Het zit als gegoten!” Niemand wilde laten merken dat hij niets zag, want dan deugde hij immers niet voor zijn ambt of was hij heel dom. Nog nooit hadden de kleren van de keizer zo’n succes gehad.
“Maar hij heeft niets aan!” zei een klein kind.
“Ach heer, de waarheid moet je uit een kindermond horen,” zei de vader en de één fluisterde tegen de ander wat het kind zei.
“Hij heeft niets aan,” zegt een klein kind, “hij heeft niets aan!”
“Maar hij heeft helemaal niets aan,” riep tenslotte het hele volk. En de keizer kromp inéén, want hij vond dat ze gelijk hadden, maar hij dacht: “Ik moet het maar tot het eind volhouden.” En de kamerheren liepen de sleep te dragen die er helemaal niet was.
* * * EINDE * * *
Bedenk wie wie is in dit Nederlands kredietcrisissprookje, vertaald naar dit sprookje.
Wie is de keizer?
Wie zijn de raadslieden?
Wie zijn de hovelingen
Wie zijn de mensen?
Wie is het kind?
Ik hoop dat de Klokkenluideronline lezers voor het merendeel het kind zijn.
En niet het kind van de rekening.
(Grap: Misschien is allebei het geval: En het kind En het kind van de rekening).
Have a nice day in our madhouse called “the world.”
At least it’s OUR mad house.
Mede namens Hans Christiaan Andersen.
Vili
Micha is weggestuurd bij de commissie. Hij schreeuwde er doorheen en dat kan natuurlijk niet.
Wel interessant is dat Wellink zei: “Ik wil wel ingaan op wat er gezegd werd (door Micha) over de Trilateral Commission.”
Verhoor is nu nog bezig. Ik ben benieuwd…
@ “Hij schreeuwde er doorheen en dat kan natuurlijk niet.”
Moet je ‘s opletten of dat niet kan…
Het zou iedere burger betamen om door zulk onzinnige gezwets van een bende blatende en brallende nullen heen te schreeuwen of heel hard te gaan lachen en roepen:
DE KEIZER HEEFT GEEN KLEREN AAN !!!
DE KEIZER HEEFT GEEN KLEREN AAN !!!
DE KEIZER HEEFT GEEN KLEREN AAN !!!
Beelden van Micha die de commissie en Wellink interrumpeert:
http://www.rtl.nl/components/financien/rtlz/miMedia/2010/week05/do_1100_wellink_onderbroken.avi_plain.xml
“Het gespek van de commissie-De Wit met Wellink werd kort na het begin even onderbroken, toen de journalist Micha Kat vanaf de tribune iets riep over de Bilderbergconferentie. Hij werd uit de zaal gezet. Wellink zei dat hij door Kat wordt achtervolgd”
http://nos.nl/artikel/134173-wellink-dnb-kon-opsplitsing-abn-niet-tegenhouden.html
meer beelden
http://www.rnw.nl/nl/caribiana/article/commissie-de-wit-hoort-wellink-opnieuw
Crimineel Foud Wellink wil natuurlijk niet worden geïnterviewd over zijn lidmaatschap van Global Maffia clubjes als een Trilaterale Commissie, waar ze in het geheim hun vuile plannetjes smeden.
Gelukkig kennen de jongens van Jan de Wit hun rol in het poppenkastspel…
hoe de NOS erover schrijft:
”
Het gespek van de commissie-De Wit met Wellink werd kort na het begin even onderbroken, toen de journalist Micha Kat vanaf de tribune iets riep over de Bilderbergconferentie. Hij werd uit de zaal gezet. Wellink zei dat hij door Kat wordt achtervolgd.
“
“Op 4 februari 2010 verstoorde Kat de verhoren van de commissie-De Wit. Tijdens het verhoor van Nout Wellink schreeuwde Kat van de publieke tribune wat over de Bilderbergconferentie. Nadat Kat was afgevoerd vertelde Wellink de commissie dat hij al langer door Kat wordt achtervolgd”
wikepedia is ook direct aangepast
In plaats van naar klokkenluideronline te linken, linkt nos naar wikepedia die ze eerst hebben ‘geupdate’, hoe fout kun je bezig zijn?
Wat een poppenkast die zgn commissie van dubieuze bestuurders.
Het is ook hier weer duidelijk waarneembaar wat voor wanprestatie deze per abuis gekozen kamerleden hier laten zien
Hoeveel dagen voor de zitting zullen de ondervraagden de vragen hebben ontvangen?
Wat een kleffe bende, ik schaam mij Nederlander te zijn. Ik heb toch voor zo’n 200 jaar bajes voorbij zien komen.
Dit is de zoveelste minachting jegens de Nederlandse Burgers en deze mensen hebben totaal geen moraal.
Het maakt niet uit, links, rechts, midden, het is allemaal bedroevend. Waar moeten wij in godsnaam nog op stemmen,wie het weet moet het zeggen.
Weer top, Micha.
De commissie de Wit is de Schone Schijn-commissie, die een grote witmaak-operatie uitvoert, de legitimatie van de grote roof.
Je bent daar getuige van. Er is niets verandert.
Als classicus weet je als geen ander dat de klassieken zonder uitzondering gelden.
Jan de Wit heeft natuurlijk geen idee wat de Trilaterale Commissie is en natuurlijk heeft de commissie er niet naar gevraagd, want alle vragen worden van papier gelezen..
Goed dat Wellink door heeft dat hij in beeld is bij Micha. Dan weten Bea en Lex ook dat ze in beeld zijn.
Volgens mij heeft een financieel redacteur van de NOS (Jeroen Trommelen o.i.d.) bedoelde passage toegevoegd in Mich Kat’s wikipedia vermelding:
http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Micha_Kat&action=history