Gecorrumpeerde rechter mag geen ongelijk krijgen

RECHTSWEIGERING RECHTBANK ROTTERDAM IN WESTENBERG-ZAAK

Drie jaar sleept de bodemprocedure die de vice-president van de Haagse rechtbank Hans Westenberg heeft aangespannen tegen journalist Micha Kat en advocaat Hugo Smit zich nu al voort, of liever gezegd: de zaak strompelt voort en de rechter komt meer en meer in de problemen. Vooral op het getuigenverhoor op 12 mei 2006 kwam zonneklaar aan het licht dat de hoge rechter zich enorm heeft vergaloppeerd en alle perken te buiten is gegaan. Maar de Rotterdamse rechtbank kan hun collega natuurlijk niet in het stof laten bijten. Nee, dat is in Nederland helaas niet meer mogelijk, dat de rechters die betaald worden met het belastinggeld van de burger om eerlijk en onpartijdig te zijn ook gewoon eerlijk en objectief naar zo’n dossier kijken. Aan de andere kant: het feitenmateriaal tegen Westenberg is inmiddels dermate overweldigend, dat ze hem ook niet zomaar kunnen laten winnen door zijn eisen (een verklaring voor recht dat zowel Kat als Smit onrechtmatig hebben gehandeld door zijn onpartijdigheid in twijfel te trekken en schadevergoeding daarvoor) toe te wijzen. Wat gebeurt er dus in zo’n situatie? De rechters weigeren uitspraak te doen! Ja beste mensen, dit is toch echt Nederland waar we het over hebben!
met hieronder het complete chronologische overzicht van de unieke Westenberg-zaak

Het doet sterk denken aan de verwikkelingen in het Holleeder-proces dat blijkbaar ook niet mag plaatsvinden, waarschijnlijk omdat de advocaat van Holleeder via de ex-advocaat Bram Moszkowicz kennis heeft gekregen van corruptie binnen het justiteapparaat die hij van plan is op de zitting uit te spelen. Dus wordt er van hogerhand een ‘uitstel-strategie’ gehanteerd met bomaanslagen en ‘vergiftigingen’ om zo tijd te winnen waarbinnen advocaat Jan-Hein Kuipers zozeer kan worden bewerkt dat hij de verdediging gaat voeren volgens de lijnen van Justitie. Enfin, ook in de zaak-Westenberg is sprake van het rekken en rekken om het moment van het vallen van de bijl maar te kunnen uitstellen. Misschien ‘verongelukt’ Westenberg binnenkort wel, dan is het probleem dat Justitie moet accepteren dat een toprechter gecorrumpeerd is direct opgelost. In dit verband zouden we twee namen kunnen noemen: Maarten van Traa en Dirk van Binsbergen. Sapienti sat. Maar even terug naar de zaak-Westenberg. Na de voor de rechter vernietigende getuigenverklaringen van mei 2006 waarbij hij ook nog eens meineed pleegde volgde medio september 2006 opnieuw een getuigenverhoor en op 16 februari 2007 was het weer raak: opnieuw een getuigenverhoor waarbij Westenberg een nieuw konijn uit de gecorrumpeerde hoed toverde: er is sprake van een persoonverwisseling! Niet hij, maar een andere rechter heeft advocaten geintimideerd en opgebeld! Met een vuistdik en glashelder dossier, drie rondes getuigen waarvan er vier onder ede (waarvan twee advocaten!) hebben verklaard dat Westenberg fout is en liegt (Smit, Begeer, Gerritse en Dumont) waar Westenberg niets tegenover kan stellen behalve mensen die zich ‘niets meer kunnen herinneren’ alsmede wanhoopsacties van Westenberg zoals het beschuldigen van een collega (die alles overigens ontkent): met dit alles zou het toch niet zo moeilijk moeten zijn voor de Rotterdamse rechters een vonnis te wijzen? Nou, dat is het dus wel. De rechters hebben namelijk opnieuw een ronde conclusies ingelast om de zaak maar weer eens wat te rekken. Nog meer conclusies! Dat is echt totale waanzin in een zaak waarin alles al op tafel ligt, alles is uitgezocht en besproken. De rechtbank Rotterdam maakt zich hiermee schuldig aan rechtsweigering.

Hieronder een chronologisch overzicht van de zaak-Westenberg

2 april 2004: journalist Micha Kat krijgt sommatie van Hans Westenberg om binnen tien dagen aan te geven waarop hij zijn mededeling over hem in zijn boek Topadvocatuur baseert.

20 april 2004: Micha Kat en advocaat Hugo Smit, dan nog partner bij het topkantoor Simmons & Simmons Trenite, worden gedagvaard.

6 september 2004: Westenberg probeert cruciale belastende stukken over hem buiten het geding te houden en intimideert daartoe zijn wederpartij Hugo Smit.

8 oktober 2004: conflict escaleert op een comparitie die was bedoeld om de partijen nader tot elkaar te brengen.

16 januari 2005: De Rotterdamse advocate Marianne Dumont legt verklaring af tegen Westenberg: ook zij werd verregaand geintimideerd door de rechter.

24 januari 2005: Pieter Lakeman, bedrijfsonderzoeker van naam en faam, legt verklaring af tegen Westenberg.

30 maart 2005: Westenberg zegt dat advocate Marianne Dumont een leugenachtige verklaring heeft afgelegd.

4 juli 2005: A. van Delden, voorzitter van de Raad voor de Rechtspraak, aangeschreven over mogelijk corrumperende nevenactiviteiten van Westenberg.

31 oktober 2005: pleidooien voor de rechtbank Rotterdam. Westenberg valt fotograaf van HP/de Tijd aan.

25 november 2005: HP/de Tijd komt met verhaal De Vechtende Rechter van de hand van Thieu Vaessen.

7 december 2005: aan het licht komt dat Westenberg procedeert op kosten van de belastingbetaler via een geheim fonds van de Raad voor de Rechtspraak. Kat probeert hier meer duidelijkheid over te krijgen via een WOB-procedure.

14 december 2005: Kat behaalt een complete overwinning op Westenberg: de uitlating in zijn boek kan op geen enkele wijze onrechtmatig tegen Westenberg zijn. Advocaat Hugo Smit krijgt een bewijsopdracht in het kader waarvan getuigen zullen moeten worden gehoord. De enige krant die aandacht besteedt aan de overwinning van Kat is De Telegraaf in een kort stuk van de hand van Bart Mos.

22 december 2005: WOB-verzoek van Kat om nadere informatie over het ‘fonds’ dat rechters blijken te kunnen gebruiken om te procederen afgewezen.

17 maart 2006: Westenberg kondigt al vast aan in hoger beroep te gaan als hij niet wint van Smit.

7 mei 2006: SP-kamerlid Jan de Wit wil uitleg van Van Delden over het geheime ‘fonds’ dat de proceskosten van Westenberg betaalt.

12 mei 2006: eerste getuigenverhoor; Westenberg pleegt meineed.

24 mei 2006: Kat krijgt brief in handen van A. van Delden aan SP-kamerlid De Wit waarin Van Delden afstand neemt van het vonnis van de Rotterdams rechtbank waarin Kat vrijuit gaat en stelt dat wat Kat opschreef ‘niet door de beugel kan’.

30 mei 2006: Raad voor de Rechtspraak distantieert zich officieel van het vonnis pro-Kat van de Rotterdamse rechtbank.

15 september 2006: tweede getuigenverhoor. Dumont blijft bij haar eerdere verklaringen op schrift.

31 januari 2007: Nieuwe Revu komt met coververhaal De Liegende Rechter van de hand van Stan de Jong. De coverfoto is gemaakt op het moment dat Westenberg op 12 mei 2006 de rechtbank binnengaat voor het eerste getuigenverhoor waar hij meineed zal plegen. De fotograaf werd verregaand geintimideerd en moest zijn foto’s van de bewaking deleten, maar wist deze te behouden.

16 februari 2007: derde getuigenverhoor. Westenberg beschuldigt nu een collega van de zaken waarvan hij zelf wordt beschuldigd. De voorzitter meldt in het proces-verbaal van deze ronde getuigenverhoren dat er een nieuwe (schriftelijke) ronde gaat komen.

Noch NRC Handelsblad noch De Volkskrant noch Trouw noch Het Parool noch Elsevier noch De Journalist hebben ooit een letter over deze zaak willen schrijven.

Delen/Bookmark