IS ONZE OVERHEID IN STAAT TOT MOORD? ZO JA, HOE GAAT DAT DAN?
door Micha Kat
Zowel van het front-Vaatstra als van het font-Holloway dezer dagen interessant nieuws. Marianne Vaatstra zou alsnog vermoord zijn door een psychopatische asielzoeker uit het nabijgelegen AZC Kollum, maar die informatie moest natuurlijk ‘onder de pet worden gehouden’. En Nathalie Holloway, daarvan ‘wordt nu gezegd’ dat het onderzoek aan alle kanten is gemanipuleeerd en tegengewerkt, net als in de zaak-Vaatstra trouwens. Wat is hier aan de hand? Dat is vrij simpel: overheden hebben een direct eigenbelang bij het verhinderen van een oplossing van deze moorden. Wat is dat eigenbelang dan? Inzake Vaatstra zou het dan gaan om het uitschakelen van alles wat een bedreiging kan vormen voor de multiculturele knuffel-samenleving. Een asielzoeker die een psychpatische moordenaar blijkt te zijn valt zeker in die categorie ‘bedreigingen’ en moet dus worden ‘weggewerkt’ net zoals Ayaan Hirsi Ali, ook een bedreiging voor de multiculturele samenleving, werd ‘weggewerkt’ via een complot waarover nog altijd ruzie wordt gemaakt. Bij Nathalie Holloway heeft de staat ook een motief een oplossing tegen te werken: de betrokkenheid van de familie Van der Sloot met pa als lid van de rechterlijke macht. Insiders weten al lang dat de Antillen een verbanningsoord zijn voor de grootste sexual perverts van de rechterlijke macht zoals Cor Merx ,nota bene ooit de hoogste man van van het OM op de Bovenwindse Eilanden en ook de wegens kinderporno veroordeelde vice-president van Maastricht Fokke Fernhout vond er emplooi net als de prostituant Ernst Wesselius. Het zal klimaat wel zijn daar, maar een moord in de directe omgeving van een lid van de rechterlijke macht, daar hebben we met z’n allen natuurlijk geen zin in, het is al aardig genoeg dat de heren juristen zich op de eilanden mogen overgeven aan seksuele orgieen en kindermisbruik (wat doen Joris Demmink en Joost Tonino eigenlijk nog in Den Haag?), maar moorden…. En dus sleept het onderzoek zich voort en voort tot we er niets meer van willen weten. Maar laten we de mogelijke rol van de overheid bij een aantal andere moorden eens wat nader bekijken.
Stel: een overheid wil iemand uit de weg ruimen. Dan hebben we het dus niet over zaken als Vaatstra en Holloway waarbij de overheid om andere redenen betrokken raakt, maar echt over zaken waarin de overheid het initiatief zou hebben kunnen nemen. Dan zijn er grofweg twee benaderingen, zo leert ons de contemporaine geschiedenis.
1. Het ‘inhuren’ van een ‘gek’ die natuurlijk ‘geheel en al in zijn eentje’ opereert. Via dit scenario zouden de volgende moorden kunnen zijn gepleegd:
-Pim Fortuyn. Motief overheid: Fortyun stond op het punt een einde te maken aan de macht van de gevestigde orde.
-Theo van Gogh. Motief overheid: Van Gogh werd een te grote bedreiging voor de multiculturele samenleving.
-Louis Seveke. Motief overheid: Seveke wist te veel over geheime operaties en andere zaken die niet naar buiten mogen komen.
Beroemde buitenlandse voorbeelden van dit type ‘overheidsmoord’ zijn John F. Kennedy en Olaf Palme. Kenmerkend voor deze categorie is dat de ‘daders’ vaak hun mond houden, ook tijdens de processen (of louter waanzin uitkramen zoals Mohammed B.), hetgeen eens te meer aangeeft dat ze zouden hebben geopereerd in opdracht van hogerhand.
2. Het ensceneren van een ‘ongeluk’. Via dit scenario zouden de volgende moorden kunnen zijn gepleegd:
-Maarten van Traa. Motief overheid: Van Traa wist te veel over de betrokkenheid van hoge ambtenaren bij de import van drugs en de wijze waarop ze daarmee hun eigen zakken vulden.
-Dirk van Binsbergen. Motief overheid: de vormalige advocaat van Rene Lancee wist te veel over de misdadige werkwijze van het OM en de manipulatie van procesdossiers, iets wat later een ‘rechterlijke dwaling’ is gaan heten maar in feite pure manipulatie is. Na maanden spoorloos te zijn geweest werd hij zijn auto opgedregd uit het Van Starkenborghkanaal.
Het beroemdste buitenlandse voorbeeld van dit type ‘overheidsmoord’ is het ‘ongeluk’ van Lady Di.
3. Een derde categorie zaken waarbij de overheid betrokken is bij moord is de eerder genoemde categorie waarin de overheid een direct eigen belang heeft de zaak onopgelost te laten omdat er ofwel grote politieke belangen spelen zoals bij Vaatstra ofwel ambtenaren zelf rechtstreeks bij de moord betrokken zijn zoals mogelijk het geval is bij Joram en Paul van der Sloot. Hier is de casus classicus de affaire-Dutroux in Belgie.
Het interessante is dat het beschrijven van de Staat als ‘moordenaar in vredestijd’ in feite een taboe oplevert, maar dat niemand enige twijfel heeft aan de moordadige capaciteiten van de Staat als het een oorlog betreft of het creeeren van een casus belli. Het staat toch wel vast dat tal van landen hun eigen burgers en soldaten hebben afgeslacht om een excuus te verkrijgen een oorlog te beginnen. Pearl Harbor waarbij meer dan 2000 Amerikanen om het leven kwamen werd bewust door de VS ‘gecreerd’ en er zijn mensen die hetzelfde beweren over ‘9-11′.
Lees nu ook het laatste nieuws uit De Telegraaf over de porno-schandalen bij Justitie.
Als je dit leest, dan begrijp je ook dat het onterecht arresteren en opsluiten van Marcel Vervloesem geen juridische dwaling is, of een uitzondering, maar opzet en regel.
ALLE betrokkenen moeten worden ontzien en diegenen die dit aan de kaak stellen moeten (blijvend) zwijgen…….
DIT ZIJN DE FEITEN:
• Francois Reyskens: zei begin juli 1995 informatie te hebben over de verdwijning van Julie en Mélissa. Nog voor hij het politiestation kon bereiken werd hij door een trein overreden.
• Bruno Tagliaferro, een ijzerventer uit Charleroi en kennis van Dutroux, liet weten dat hij info kon verschaffen over de auto waarin Julie en Mélissa werden ontvoerd. Hij zei ook een lijst te bezitten van namen die met Dutroux verbonden waren. Hij werd op 5 november 1995 dood aangetroffen, schijnbaar na een hartstilstand.
• Zijn vrouw Fabienne Jaupart kon dat moeilijk geloven en zocht een secundaire lijkschouwing. Bloedstalen zouden hebben aangetoond dat haar man vergiftigd werd. Kort daarop werd ook zij echter dood aangetroffen, half verbrand achtergelaten op een nasmeulende matras. Op de matras werden sporen van een brandversneller gevonden.[1 (midden pagina)]
• Het essentiële spoor van de autozwendel wordt verder efficiënt van het proces afgesplitst door algemeen openbaar aanklager Anne Thilly. Die heeft er veel voor over om het proces te dwarsbomen.
• Simon Poncelet, politiespeurder naar dezelfde autozwendelpiste werd op 22 januari 1996 neergeschoten. Vader Poncelet benadrukt dat hij in de moord op zijn zoon een verband ziet met het Dutroux-proces.[2]
• Brigitte Jennart, tandarts van Michel Nihoul en diens vrouw Anne Bouty, pleegt zogezegd zelfmoord op 5 april 1998. Jennart is wellicht de belangrijkste omgekomen getuige. Ze wist dat het paar-Nihoul een zwendel onderhield met Afrikaanse vluchtelingen waarin pedofilie een sleutelrol speelde.[3]
• Anna Konjevoda meldt zich in 1996 tijdens de opsporing van de meisjes telefonisch aan als getuige. De vrouw weet meer over het verband tussen de ontvoeringen van de kinderen en de autozwendel in Charleroi. Op 7 april 1998 wordt ze uit het kanaal van Luik gevist. Een autopsie wijst uit dat ze door wurging is omgekomen.[bron]
• Guy Goebels, politiespeurder naar de verdwijning van Julie en Mélissa pleegt met zijn dienstwapen op 25 augustus 1995 officiëel zelfmoord. De ouders van de meisjes kenden de speurder goed en achtten moord waarschijnlijker.[4]
• Jean Marc Houdmont, kennis van Dutroux, sterft op 25 februari 1997 in een auto-ongeluk, terwijl hij op weg was naar Namen om zijn getuigenis over Dutroux af te leggen.[5]
Het merendeel van bovenstaande getuigen belde zijn of haar belangrijke nieuws door aan de rijkswacht of de rechtbank alvorens kort daarop het leven te laten. De opzettelijk gebrekkige mate waarin het onderzoek naar deze sterfgevallen werd behandeld, en de vrijwel volledige mediastilte over deze overleden getuigen, is veelzeggend.
Een gebroken Jean-Marc Connerotte vatte het tijdens zijn verschijning op het Dutroux-proces goed samen: dat nog nooit zo veel energie werd verspild aan het tegenhouden van een onderzoek. Hijzelf kreeg van politie te horen dat er huurcontracten klaar lagen om indien nodig de magistraten uit te schakelen. Connerotte zelf moest getransporteerd worden in een kogelvrije auto. Nihoul genoot volgens hem dan weer van een zekere onaantastbaarheid.[6]
De cover up wordt bevestigd door een getuigenis van een bekend slachtoffer van de pedofilenetwerken. Tijdens de arrestatie van Dutroux herkent pedofilieslachtoffer Regina Louf op de televisie Michel Nihoul als één van de kinderbeulen die ze over haar heen kreeg.[7] Volgens haar had Nihoul een centrale rol in het organiseren van de Roze Balletten: bijeenkomsten in de jaren ‘80 waarin minderjarige meisjes door verscheidene heren gruwelijk werden misbruikt. Ze getuigt dat Michel Nihoul samen met Anne Bouty in 1984 de rituele moordenaars waren van een ander slachtoffer, Christine Van Hees. Ze beschrijft alle details van de moord exact zoals de onderzoekers die hadden uitgepluisd.[8] Regina kende ook de slachtoffers van het netwerk Carine Dellaert en Catherine De Cuyper en verscheidene andere vermoorde meisjes.
Regina herkende tijdens haar mishandeling bekende politici; ze vernoemt hooggeplaatste rechters, politieofficieren en zakenlui.
X3 noemt leden van het Belgische hof en evenals Regina, Belgische Adel.
Daarna stopte de onderzoeken en werd al het werk tenietgedaan door alle betrokkenen te ridiculiseren. Wat massaal werd opgepikt door de getraumatiseerde Belgische Pers en bevolking.
Aan Pierre Lebon
Landjes als Nederland en België waar de overheid bepaalde mensen uit de weg laat ruimen. Het klinkt bijna bespottelijk en toch gebeurt het inderdaad !
Iemand zoals de Belgische justitieminister Jo Vandeurzen (CD&V, christen-democraten) die misdaden verzwijgt en toelaat dat daardoor onschuldige mensen in de gevangenis worden opgesloten, zou men een misdadiger kunnen noemen.
——
Brussel, 8.9.2008
Ik nam, als voorzitter van de vzw Werkgroep Morkhoven, vandaag omstreeks 12u. telefonisch contact op met het kabinet van justitieminister Vandeurzen.
Kabinetsadviseur Stas die verantwoordelijk is voor de gevangenismaterie, zei mij dat hij de aangetekende brief van Prinses de Croÿ ‘niet had ontvangen’ en dat deze brief ‘misschien bij de kabinetschef was blijven liggen’. Toen ik hem zei dat de brief normaal bij hem had moeten aankomen omdat hij tenslotte verantwoordelijk is voor de gevangeniszaken, deelde de heer Stas mij opgewonden mede dat ik mij niet hoefde te mengen met de zaken van het kabinet.
Hij sloot af met de woorden dat hij ‘contact ging opnemen met de directie van het bestuur van de gevangenissen’.
Ik had echter ook graag een antwoord gehad op de vraag waar mijn aangetekende brief (met rode antwoordkaart) aan minister Vandeurzen is gebleven. In deze brief die reeds dateert van 30 mei 2008 vroeg ik de minister om ondermeer klaarheid te brengen in de door de Hoge Raad voor de Justitie bevestigde verdwijningen van de ontlastende documenten en van de cd-roms met het te onderzoeken kinderpornomateriaal Zandvoort in het dossier van Marcel Vervloesem. Ik telefoneerde dus opnieuw naar het kabinet Vandeurzen en kreeg de secretaresse van de minister aan de lijn die me mededeelde dat zij zou laten uitzoeken ‘op welke dienst deze brief terecht gekomen was’.
Omdat ik niet tevreden was met deze uitleg telefoneerde ik opnieuw naar het kabinet Vandeurzen en wist ik te achterhalen dat een zekere Koen De Busser de kabinetsmedewerker was die alle binnenkomende brieven ontving en dat deze man ‘om één of andere reden mijn brief niet had kunnen beantwoorden’.
Toen ik Koen De Busser zelf aan de lijn kreeg, vroeg ik waar mijn brief van 30.5.2008 aan minister Vandeurzen in verband met de verdwenen documenten en cd-roms van de kinderpornozaak Zandvoort op de gerechtshoven te Antwerpen en Turnhout gebleven was en waarom deze brief waarvan ik alleen het ontvangstbewijs terugkreeg, niet beantwoord werd.
Debusser antwoordde daarop met de dooddoeners dat hij ‘zoveel brieven binnenkreeg’ en ‘dat hij iedere dag geen 20 brieven van de Werkgroep Morkhoven kon beantwoorden’. Ik herhaalde hem dat het enkel over mijn aangetekende brief van 30 mei 2008 aan justitieminister Vandeurzen ging en dat ik niet wenste te discussiëren over andere brieven.
Ter informatie: Koen De Busser was de kabinetsmedewerker die in zijn enig antwoord van 7.4.2008 aan de heer Mertens van de Werkgroep Morkhoven mededeelde dat het ‘grondwettelijk principe de Minister van Justitie niet toestaat op gelijk welke wijze tussen te komen in gerechtelijke procedures die uitsluitend tot de bevoegdheid van de rechterlijke macht toebehoren’ maar dat hij ‘evenwel een kopie van het schrijven aan de Procureur-Generaal bij het Hof van Beroep te Antwerpen overmaakte.’ Maar ook dit antwoord van De Busser was echter volledig naast de kwestie omdat de heer Mertens de minister niet gevraagd had om ‘tussen te komen in gerechtelijke procedures’ maar hem vroeg om een onderzoek te laten instellen naar de verdwenen documenten en cd-roms met kinderporno te Turnhout en te Antwerpen. De goede werking van het gerecht is namelijk een zaak waarvoor de minister van justitie, normaal gezien, politiek bevoegd en verantwoordelijk is. Men kan van magistraten die documenten en onderzoeksmateriaal verduisteren ook moeilijk verwachten dat zij een onderzoek naar zichzelf opstarten.
Gezien De Busser mij niet verder wilde helpen, telefoneerde ik opnieuw naar het kabinet Vandeurzen. Er werd mij medegedeeld dat ‘de brieven’ werden doorgegeven aan de juridische dienst van justitie en ik werd geadviseerd om rechtstreeks contact op te nemen met de heer Anthony Christians van het kabinet Vandeurzen.
Anthony Christians zei mij vervolgens dat Koen De Busser de man was die, op het niveau van het kabinet, verantwoordelijk was voor het dossier en verwees mij opnieuw naar De Busser.
Toen ik de heer Christians zei dat De Busser mij niet verder wilde helpen in deze zaak, liet deze mij weten dat hij Koen De Busser zou vragen om mijn brief van 30 mei 2008 te beantwoorden.
Het probleem is echter dat Marcel Vervloesem die vandaag aan zijn 4de dorst- en hongerstakingsdag begon en die morgen of overmorgen in coma zal geraken, aan dergelijke laattijdige onderzoekjes maar weinig heeft.
Later op de dag vond ik, juist zoals de Italiaanse geneesheer die Marcel Vervloesem had willen opzoeken, een brief van het Penitentiair Complex te Brugge in mijn bus. Op mijn vraag om Marcel Vervloesem in de gevangenis van Brugge, waarnaar hij mogelijks wordt overgebracht, te gaan bezoeken, antwoordde Attaché-gevangenisdirecteur E. Deloof mij dat hij mij ‘geen bezoektoelating kan toekennen omdat de aanvraag tot bezoek van personen van buiten steeds door de gedetineerde zelf dient te gebeuren’. ‘Van zodra dhr. Vervloesem is gedetineerd, kan hij deze aanvraag doen’, aldus E. Deloof.
Het probleem is echter dat ik Marcel Vervloesem op geen enkele manier meer kan bereiken en hij dus morgen in coma kan geraken waarna hij misschien sterft.
Ik nam dus nogmaals contact op met het kabinet Vandeurzen alwaar men mij wist mede te delen dat ik mij voor deze zaak tot Hans Meurisse, directeur-generaal van het Algemeen Bestuur der Strafinrichtingen, moest wenden.
Toen ik telefoneerde, bleek de heer Meurisse echter ‘in vergadering’ te zijn en men adviseerde mij om de regionale gevangenisdirectie te contacteren.
Kort daarop had ik mevrouw Dekker van de regionale gevangenisdirectie aan de lijn die mij zei dat, noch de geneesheer uit italië, noch ik, Marcel Vervloesem konden bezoeken. Ik sprak mevrouw Dekker over de bezoekregeling die, zonder dat we dat wisten, veranderd was en onze onmogelijkheid om Marcel Vervloesem te spreken terwijl hij morgen of overmorgen waarschijnlijk in coma zal geraken.
De vrouw beloofde de directie van de gevangenis van Turnhout te zullen contacteren maar tegen de tijd dat alles geregeld is, kan het reeds te laat zijn.
Om 16u. telefoneerde mevrouw Dekker mij terug om te zeggen dat zij de directie van de gevangenis van Turnhout had gesproken. De directie had haar medegedeeld dat zij het verzoek van de Werkgroep Morkhoven had ontvangen maar ‘daarop niet geantwoord had omdat de gevangenisregels al jarenlang gewijzigd zijn’. Marcel Vervloesem moest de aanvraag ‘maar zelf doen en tot nogtoe was dat niet gebeurd’. ‘De regels gelden voor iederéén’, aldus mevrouw Dekker. Toen ik mevrouw Dekker er opnieuw aan herinnerde dat we niet wisten hoe we Marcel Vervloesem konden bereiken en dat hij morgen of overmorgen waarschijnlijk al in coma zal zijn, antwoordde zij dat hij ‘maar een brief moest schrijven’.
Omstreeks 17u kreeg ik een telefoon van Peter, de schoonzoon van Marcel Vervloesem, die de voorbije namiddag bij Marcel op bezoek was geweest. Deze wist mij te vertellen dat:
- ‘de suiker van Marcel al op 460 staat’
- hij totaal verzwakt is
- hij nog nauwelijks kan zien
- er van van 20u. ’s avonds tot 7u ’s morgens geen verpleging aanwezig is
- Marcel geen antwoord kreeg op zijn brief die hij tien dagen geleden naar het Bestuur der Strafinrichtingen schreef en verder geen enkele post meer ontvangt
- de cipiers doen alsof er niets aan de hand is
- de geneesheer had gezegd dat de toestand van Marcel ‘kritisch’ was
- Marcel een akte ondertekende die geen medisch ingrijpen toestaat.
Marcel bleek bij zijn aankomst in de gevangenis ook zijn schrijfmachine niet in de cel te hebben mogen neenemen. Het betrof hier blijkbaar een tuchtmaatregel waarvoor ik mij normaal gezien tot de federale ombudsman kan wenden, maar ja, op die federale ombudsman moet men niet altijd rekenen.
Peter zei dat ik morgen maar gewoon op bezoek moest gaan vermits ik nog altijd in de gevangeniscomputer vermeld sta.
En nu ik eraan denk. In 2005 kreeg ik nog zonder enig probleem de toelating om Marcel in de gevangenis te gaan bezoeken nadat ik bij de directeur van de gevangenis van Turnhout een verzoek indiende. Dat bewijst dus dat die uitleg van mevrouw Dekker dat het gevangenisreglement ‘al jaren geleden veranderd werd’ niet klopt.
Als Marcel in coma geraakt en kort nadien moest sterven, dan zal minister Vandeurzen waarschijnlijk met de smoes afkomen dat Marcel de dorst- en hongerstaking de stopzetting van zijn medicatie de weigering om medisch te te laten ingrijpen, ‘zelf gewild heeft’ maar wie het dossier in deze zaak aandachtig gevolgd heeft, weet dat de minister perfect op de hoogte is van de diefstallen van de ontlastende documenten en de cd-roms met kinderporno op de gerechtshoven te Antwerpen en te Turnhout maar dat hij weigerde om terzake iets te ondernemen.
Jan Boeykens
Voorzitter Werkgroep Morkhoven
Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gilles
Erkenningsnr. 443.439.55
Tel: (0032) 02 537 49 97
werkgroepmorkhoven@gmail.com, issakaba@skynet.be, postmaster@droitfondamental.eu
http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
Wie Marcel nog snel wil schrijven voor dat hij in coma geraakt:
Gevangenis Turnhout
Ter attentie van Marcel Vervloesem
Wezenstraat 1
2300 Turnhout
——-
Protesteer bij:
Algemeen Bestuur der Strafinrichtingen
Hans MEURISSE
Directeur general
Waterloolaan 76
1000 Bruxelles
Tel. : (0032) 02 542 82 01
Fax : (0032) 02 542 82 85
Minister Jo Vandeurzen
Federale Overheidsdienst Justitie
Beleidscel van de Minister
Waterloolaan 115
1000 Brussel
Tel.: (0032) 02 542 80 21
Fax: (0032) 02 542 80 00
Schrijnend verhaal over Marcel Vervloesem. Laten we hopen dat het nog goed afloopt ondanks de slechte berichten.
Ik hoop dat de werkgroep haar inspanningen blijft verderzetten om de Zandvoort cd-roms boven water te krijgen. Wat ik me daarbij afvraag: gaat het om één enkel exemplaar van deze cd-roms of zijn er ooit kopieën gemaakt?
Jan Boeykens,
Hoeveel compassie ik ook heb voor deze hele situatie, ik blijf eveneens een beetje zitten met de vraag waarom Marcel zich als een lam naar de slachtbank laat leiden. Ik hoef er toch niet vanuit te gaan dat de CD-Roms die jullie hebben verstuurd de enige exemplaren waren?
Het origineel zou nog in jullie bezit moeten zijn en ofschoon er een “pikant” tintje aan zit om alle media uit te nodigen om kennis te nemen van de inhoud, zou zoiets in een geheime persconferentie natuurlijk best kunnen. Als dan blijkt dat de inhoud explosief materiaal bevat, dan zal iedere zichzelf respecterende journalist hierover in de hoogste persboom klimmen. Dan krijgt het NIET reageren van de Belgische Justitiële macht, alsook het zogenaamd kwijtraken van deze informatie door het hof een geheel andere dimensie.
Het is voor mij allemaal wat wazig, maar ik begrijp niet helemaal hoe dat komt.
Kan je iets meer vertellen?
Als daar bekende personen op staan waarom niet voor de dag ermee?
Misschien niet wettelijk toegestaan, maar allez…
Ik heb helaas alleen maar mn boerenverstand
Meer heeft een normaal denkend mens niet nodig…
Ik lees dit artikel voor het eerst en ben er wel grotendeels mee eens.
Maar natuurlijk is Theo van Gogh niet vermoord voor multi cultibeleid. Dan laat men een Marokkaan een bekende Nederlander vermoorden omwille van het multiculti beleid. Sorry, maar dat is wel een hele rare beredenering. Slechtere reclame voor multiculti is er niet te bedenken.
Theo van Gogh was gewoon een lastpak voor politiek Den Haag met z’n vele harde beledigingen richting het establishment. En Mohammed B. mocht de islamterreur promoten. Het nieuwe gevaar dat het volk in constante toestand van angst moet houden.
Ik geef het op geloof ik….
Ik denk niet zo ben ik bang.
Marcel Vervloesem
Brussel, 9.9.2008
Marcel voerde vandaag zijn 5de dorst- en hongerstakingsdag in de gevangenis van Turnhout.
Alhoewel de gevangenis van Turnhout ons niets wilde mededelen over Marcel, en de gevangenissen van Turnhout en Brugge ons verhinderen om Marcel te bezoeken alhoewel we 20 jaar lang nauw met hem hebben samengewerkt, kwamen we te weten dat Marcel vandaag per ziekenwagen naar de gevangenis te Brugge werd overgebracht. Mogelijks is hij reeds in coma.
In bijlage nog een brief van Marcel. Het zou wel eens de laatste kunnen zijn. Opgeruimd staat netjes…
Informeer en/of protesteer bij:
Algemeen Bestuur der Strafinrichtingen
Hans MEURISSE
Directeur general
Waterloolaan 76
1000 Bruxelles
Tel. : (0032) 02 542 82 01 – Fax : (0032) 02 542 82 85
Minister Jo Vandeurzen
Federale Overheidsdienst Justitie
Beleidscel van de Minister
Waterloolaan 115
1000 Brussel
Tel.: (0032) 02 542 80 21 – Fax: (0032) 02 542 80 00
De gevangenis waarnaar Marcel werd overgebracht:
Penitentiair Complex Brugge
Afdeling Mannen 1
Ter attentie van Marcel Vervloesem
Lege Weg 200, 8200 Sint-Andries (Brugge)
Tel: (0032) 050 45 71 11 – Fax: (0032) 050 45 71 89
Jan Boeykens, Jacqueline de Croÿ
Voorzitter en ondervoorzitter van de vzw Werkgroep Morkhoven
—————-
Brief van Marcel
Maandag, 8 september 2008
Beste Jan en Jacqueline,
Hier dan m’n brief. Ik ben sinds gisteren en zaterdag herhaaldelijk op de medische controle geweest. De toestand is niet goed.
Volgens de arts verwachten ze dat vandaag of morgen de nieren zullen blokkeren. Ze noemen de fase die is ingetreden sinds vandaag kritiek. Dan is er al vier dagen niets meer gegeten en gedronken of medicatie genomen. Volgens de arts is het maar 10 dagen mogelijk om zo in leven te blijven. Dus hebben ze gisteren een wilsbeschikking opgesteld. Dat houdt in Jan en Jacqueline dat ik uitdrukkelijk gemeld en geacteerd heb dat mocht ik door de actie eerstdaags in coma vallen of in een ernstige medische situatie verzeilen, de artsen en de medici verbod hebben om mij uit die coma te halen of medische ingrepen te doen om mijn leven te redden of mij te trachten langer in leven te houden. Dat betekent dus formeel dat géén arts of medicus mag ingrijpen op alle vlak, geen beademingstoestellen of wat al meer. Ik heb daartoe beslist omdat ik, beste jan en jacqueline, geen afstand zal doen van mijn standpunten en overtuiging. In de wilsbeschikking is uitdrukkelijk vermeld dat de volle verantwoordelijkheid bij de antwerpse procureur-generaal ligt, mede omdat Mter Raf Jespers twee keer de procureur-generaal had verzocht om mij niet op te sluiten omwille van medische redenen en de hangende procedures voor het europees hof.
Ik heb gesteld dat de opsluiting op mijn medische toestand inhumaan en onmenselijk is en ik dus liever een snelle dood verkies dan 4 jaar langzaam te sterven in de cel. Volgens de berekeningen vanuit de medische diensten zou ik mogelijk overlijden nog voor de week om zal zijn.
Men kan volgens hen maar amper overleven zonder drinken tot circa 10 dagen. Daarbij zijn het ontberen van voedsel en medicatie niet inbegrepen. Ik ben gisterenavond nog wat gaan wandelen maar het ging zeer slecht. Ik ben meer gaan zitten dan dat ik rondgelopen ben.Dus dit is misschien mijn laatste brief Jan.
Ik heb vrede genomen met mijn standpunt en ik heb geen spijt dat ik al die jaren gestreden heb rond de cd-roms en voor die duizenden.Jan, de situatie is nu kritiek en dus hield ik me er aan om jou en Jacqueline te schrijven.
Van de justitie hoor ik natuurlijk niets. Zo gaat dat immers. Ik hoop dat je de boodschap begrepen hebt en de vrienden zult informeren. Ik weet nu niet wat ze gaan doen hier want ik ben als je deze brief ontvangt aan de 5de dag zonder drinken en eten bezig en er zijn maar maximum 10 dagen mogelijk. Ik heb nog niemand kunnen bellen ook advocaat Raf Jespers niet. In ieder geval mocht dit de laatste brief zijn, dan toch bedankt voor alles. Het was echt de moeite waard.
Je genegen Marcel
Wezenstraat 1
2300 Turnhout
cel 83
Het spijt me erg, maar dit gaat me veel te ver.
Waarom niet gewoon medicatie accepteren, normaal eten en doorvechten?
Ik snap dit hele verhaal niet goed, maar misschien is dit opnieuw mn boerenverstand.
Jezelf opofferen is het laatste, zeker als je te maken hebt met zulke onbenullen als Justitie in Belgie
Pierre Lebon, je bent niet de enige die deze vragen heeft. Ik ben niet vertrouwd met de zaak van de cd-roms, maar begrijp niet waarom men blijft hameren op het “verlies” ervan door de Belgische justitie. Als er daadwerkelijk daders herkenbaar zijn op de beelden, hang dit dan aan de grote klok!!
Waarom moet Vervloesem een eenzame dood sterven in een Belgische gevangenis? Het lijkt de omgekeerde wereld.
Ik weet er ook niet genoeg van Sophie.
Ik ben al blij dat ik me enigszins kan verdiepen in de Xdossier kwestie.
Vervloesem wordt zelf beschuldigd van pedofiele praktijken door een aantal randdebielen, waarvan er inmiddels 1 is, die heeft toegegeven te zijn aangespoord/omgekocht om tegen Vervloesem te getuigen en derhalve deze getuigenis alsnog heeft ingetrokken.
Deze intrekking van haar getuigenis is overigens niet in het officiële dossier over Verloesem bij justitie aangepast, dus staat er onverkort nog steeds in.
Het in het bezit hebben van zoveel data met pedo pornografische inhoud, als je een privé persoon bent, dus GEEN opsporingsambtenaar, heeft natuurlijk ook een strafrechterlijke kant.
Mogelijk is dat de reden dat men met de CD Roms zeer terughoudend optreedt, omdat voor de andere medewerkers van werkgroep Morkhoven hierdoor risico ontstaat.
Dit zijn overigens allemaal aannames en GEEN feiten mijnerzijds.
Vervloesem wilde pedo criminaliteit aanpakken, is zelf aangepakt wegens hetzelfde en bevindt zich nu wellicht in een pijnlijke spagaat.
Ik zou ZEER discreet een Journalist van naam en faam een geweldige primeur hebben beloofd, een notaris uitgenodigd voor een verklaring dat deze beelden slechts zijn vertoond om de MISDAAD aan de kaak te stellen en dus niet voor seksueel plezier en ik zou in GROOTBEELD alle gemolesteerde kinderen via een beamer de revu hebben laten passeren, waarna de pers zn werk had kunnen doen.
Als het allemaal klopt wat de werkgroep Morkhoven claimt, dan is heel België nog verrotter dan ik dacht en dan zou het goed zijn als het land inderdaad uit elkaar zou vallen.
We zitten op dezelfde golflengte! Kan iemand van de werkgroep Morkhoven ons hierover wat meer inlichten? Is deze tactiek overwogen of om bovengenoemde redenen onmogelijk te volgen?
Ik kan gewoonweg niet begrijpen waarom Marcel Vervloesem op deze manier wordt behandeld. Heeft het advocatenbureau van Raf Jespers echt alles uit de kan gehaald om dit drama te vermijden?
Sophie, je kan je eventueel ook wenden tot Ruf Nachtergaele die al 10 jaar minitueus een informatiesite bijhoudt mbt de Xdossiers, maar ook aandacht besteedt aan de werkgroep Morkhoven en altijd bereid is om eventuele vragen te beantwoorden.
Hij bezoekt trouwens Marcel Vervloesem ook in Brugge, althans: hij probeert toegang te krijgen, wat nog niet is gelukt overigens.
Als je me via peterdegoede@orange.fr een mailtje stuurt, dan zal ik je zijn Email adres doorgeven.
@ Sofie
Volgens mij wordt hier een bewuste strategie gebruikt die rechtstreeks vanuit het kabinet van justitieminister Vandeurzen gedicteerd wordt. Vandeurzen weigert immmers een onderzoek te laten instellen naar de door de Hoge Raad voor de Justitie bevestigde verdwijningen van de ontlastende stukken uit Marcel Vervloesem’s dossier en de 7 kinderporno-cd-roms Zandvoort die de Koning in 1998 voor onderzoek aan de procureur-generaal te Antwerpen liet overmaken.
Zelfs indien Marcel Vervloesem die een hartziekte heeft, zwaar suikerziek is en begin van dit jaar aan kanker geopereerd werd, zijn dorst- en hongerstaking (hij drinkt wel wat maar dat is ruim onvoldoende) zou overleven, dan zal hij een fysisch wrak zijn.
Het is zelfs mogelijk dat hij door in coma te geraken een zware hersenbeschadiging oploopt.
Dus,indien Marcel Vervloesem niet moest overlijden, heeft men zijn doel bereikt en zal de kinderpornozaak Zandvoort (want daar draait het uiteindelijk allemaal rond) zonder onderzoek en zonder opsporing van de kindermisbruikers kunnen dichtgedekt worden.
Wat het College van procureurs-generaal in Den Haag dan gaat doen dat Marcel Vervloesem een dikke zes weken geleden voor een hoorzitting omtrent de kinderpornozaak Zandvoort uitnodigde en daarvan thans een rapport opstelt, is mij een vraagteken.
Persoonlijk gezien, vindt ik de Belgische doofpotpolitiek alles behalve intelligent omdat er steeds meer en meer mensen zijn die zich vragen stellen rond de Belgische justitie en justitieminister.
Waarom Mter Raf Jespers, de advocaat van Marcel Vervloesem, toeliet dat Marcel Vervloesem volledig geisoleerd werd (geen briefwisseling, zeer beperkt bezoek, geen mogelijkheid om zijn advocaat te spreken, geen enkel contact met medegevangenen, totale isolatie en slecht 3 x 2 minuten per dag uit zijn isoleercel voor geinfecteerde gevangenen om zijn bloed te laten controleren, slechts de dag van zijn aankomst en de dag erna een geneesheer gezien enz., totaal geen verluchting in zijn isoleercel enz.) begrijp ik niet goed.
Ik heb namelijk achterhaald dat Mter Jespers in 2006 de advocaat was van één van de leden van een Koerdische actiegroep die onder het etiket ‘terroristen’ op dezelfde manier ( met dag en nacht het licht aan, om het kwartier wakker gemaakt, naakt gefouilleerd) als Marcel Vervloesem werden behandeld.
Jespers stapte toen met de andere advocaten herhaalde malen naar de kortgedingrechter om een einde te laten maken aan deze toestand. De gevangenisdirectie van Brugge weigerde toen een aantal malen om de uitspraken van de rechter te respecteren omdat er vanuit het kabinet van de justitieminister toen rechtstreekse richtlijnen zouden zijn gegeven.
Gedurende wekenlang hebben we moeten vechten om Marcel Vervloesem te bezoeken en er zijn mensen die nog altijd geen toelating hebben gekregen om Marcel Vervloesem te zien alhoewel zij hun aanvraag correct indienden.
Omdat de gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem met de dag zorgwekkender wordt, heb ik een paar dagen geleden Mter Jespers gecontacteerd. Normaal gezien zou er vrijdag en zaterdag een advocaat bij Marcel Vervloesem op bezoek zijn geweest inzake het verzoek tot een voorlopige invrijheidsstelling wegens gezondheidsredenen (alsof de gezondheid van Marcel Vervloesem nog niet voldoende slecht was bij zijn opsluiting).
Mter Jespers schreef enkele weken geleden wel naar het parket-generaal van Antwerpen en vroeg hen om met de gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem rekening te houden. Maar ik heb echt de indruk dat het parket-generaal van Antwerpen dat heel wat heeft dicht te dekken in deze zaak, ervoor gekozen heeft om van Marcel Vervloesem een levend wrak te maken en, zo te zien gaat justitieminister Vandeurzen die ooit ziekenhuisdirecteur was en vindt dat ‘de mens centraal moet staan binnen justitie’ met deze beslissing akkoord.
Enkele maanden geleden schreef Vandeurzen dat hij zich ‘niet kon mengen in gerechtelijke procedures’ terwijl de voornoemde diefstallen niets met ‘gerechtelijke procedures’ te maken hebben.
Het is echter duidelijk dat Vandeurzen, indien er iets met Marcel Vervloesem gebeurt, de verantwoordelijkheid ervan op het parket-generaal in Antwerpen zal proberen af te schuiven terwijl hij als justitieminister politiek verantwoordelijk is voor de goede werking van justitie.
Ik heb slechts één verklaring voor wat hier gebeurt: zowel de kindermisbruikers uit de kinderpornozaak Zandvoort als de magistraten die deze kindermisbruikers beschermden en die waarschijnlijk voor een deel zelf bij deze kindermisbruiken zijn betrokken, worden van hogerhand beschermt.
@ Sophie
Ik vernam zopas van de dochter van Marcel Vervloesem dat een sociaal assistente van justitie een afspraak wilde maken omtrent het penitentiair verlof.
Dat wijst er op dat justitie en justitieminister Vandeurzen reeds beslist hebben om geen rekening te houden met het verzoek tot voorlopige invrijheidsstelling wegens gezondheidsredenen dat zijn advocaat wil indienen.
Alles in deze zaak lijkt op voorhand en zonder dat Marcel Vervloesem recht had op een eerlijk proces, reeds te zijn beslist.
Marcel Vervloesem werd door het hof van beroep veroordeeld zonder dat er rekening werd gehouden met de conclusies van zijn advocaten.
De rechter antwoordde niet op de vragen die door de advocaten van Marcel Vervloesem gesteld werden, hield geen rekening met de door de Hoge Raad voor de Justitie vastgestelde verdwijningen uit het strafdossier van Marcel Vervloesem, hield geen rekening met het medische verslag dat aantoonde dat hij de zogezegde verkrachtingen in 2005 niet gepleegd kon hebben enz.
Bij de inzage van zijn dossier op het hof van cassatie te Brussel, merkten we zelfs dat de bladzijden van de inventaris die Marcel Vervloesem op vraag van één van zjn advocaten (met tippex) had verbeterd, nog aan elkaar kleefden. Dat bewees dat het dossier zelfs niet ingekeken werd.
Het hof van caasatie hield ook geen rekening met het feit dat Marcel Vervloesem geen recht heeft gehad op een eerlijk proces en dat de stukken die zijn onschuld staafden uit het dossier verdwenen waren.
Volgens mij is er reeds op voorhand een vonnis opgemaakt en luidde de opdracht: ‘Zorg ervoor dat deze man niet meer vrij komt en dat het dossier rond de kinderpornozaak Zandvoort (waarin geen enkele kindermisbruiker werd opgespoord en vervolgd) kan worden gesloten’.
Om te besluiten publiceer ik hierbij nog een uittreksel van mijn brief aan Sibylle Haesebrouck, directrice van de gevangenis te Brugge:
From: Jan Boeykens
Date: 23 sep. 2008
Subject: Marcel Vervloesem – gevangenis Brugge
To: sibylle.haesebrouck@just.fgov.be
Verder wens ik u van de volgende zaken op de hoogte te brengen:
- De Italiaanse geneesheer Dr. Gagliardi die nu al bijna een maand lang zijn best doet om Marcel in de gevangenis te gaan opzoeken, zal een afschrift van zijn identiteitskaart aan Marcel bezorgen zodat zijn bezoek geen probleem meer kan zijn.
- Ook Erik en Ingrid Riksen waarvan de kinderen door Marcel werden geholpen, proberen Marcel reeds een maand lang te bezoeken. Zij zonden een tiental dagen geleden een brief naar Marcel (met in bijlage een copie van hun identiteitskaart) waarin zij hun bezoek aanvroegen.
Zij telefoneerden reeds een 5-tal keren naar de gevangenis van Turnhout maar staan nog steeds niet ingeschreven en kunnen Marcel dus nog altijd niet bezoeken. Waarom krijgen deze mensen geen toelating tot bezoek ? Komt dat misschien omdat zij positief getuigden opzichtens Marcel ? Waarom is justitieminister Vadeurzen daarmee akkoord ?
- In opdracht van Marcel Vervloesem’s advocaat Mter Raf Jespers kwamen er twee advocaten op bezoek bij Marcel maar die kregen slecht 5 en 10 minuten spreektijd. Waarom tracht justitie te voorkomen dat Marcel in de gevangenis beroep kan doen op zijn advocaat ? Heeft dit misschien te maken met de hoorzitting in Den Haag, de niet-onderzochte diefstallen, de spoedprocedure voor het Europees Hof van de Rechten van de Mens en het feit dat Mter Jespers het parket-generaal te Antwerpen per aangetekende brief op de hoogte bracht van het feit dat Marcel tengevolge van zijn hart- en suikerziekte zijn kanker in de gevangenis van Brugge kan overlijden ? Waarom is justitieminister Vandeurzen daarmee akkoord ?
- Marcel die thans slechts een paar kopjes water drinkt wat onvoldoende is om in geval van een hongerstaking en met een hart-en suikerziekte te overleven, zou alleen maar water krijgen aangeboden dat zo warm is dat het ondrinkbaar is.
- Marcel heeft twee dagen geleden eindelijk zijn schrijfmachine gekregen. Moest men werkelijk wachten totdat hij bijna niet meer in staat is om een brief te schrijven ? Waarom gaf justitie deze opdracht ? Waarom was justitieminister Vandeurzen, die -zoals gezegd- perfect op de hoogte is van dit dossier, daarmee akkoord ?
- Marcel die gisteren gelukkig nog aanspreekbaar was, kan ieder moment in een diabetische coma geraken waar hij niet meer levend uitgeraakt. Waarom nemen justitie en justitieminister Vandeurzen geen gepaste maatregelen (onderzoek van de diefstallen, voorlopige invrijheidsstelling onder electronisch toezicht,) en wachten zij totdat Marcel aan zijn honger- en dorststaking ten onder gaat ?
- Marcel ontvangt nu eindelijk zijn briefwisseling. In wiens opdracht werd zijn briefwisseling in de gevangenis geblokkeerd ?
- Marcel is thans opgesloten in een cel die eigenlijk bedoeld is voor mensen die een besmettelijke ziekte hebben. Er is geen enkele verluchting in zijn cel. Hij heeft geen enkel contact met medegevangenen. Drie keren per dag komt er een verpleegster langs om zijn bloed te controleren (omdat men zijn aders bijna niet meer vindt, staan de armen van Marcel vol blauwe plekken). Marcel verlaat zijn kamer slechts als hij bezoek heeft. Hij wordt dus volledig geisoleerd.
Wie van justitie is er verantwoordelijk voor deze onmenselijke en folterende behandeling. Waarom gaat ex-ziekenhuisdirecteur-justitieminister hiermee akkoord ? Heeft men nog nooit van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens gehoord dat door België mede werd ondertekend ?
- Op 8.9.2008 stond de suikerspiegel van Marcel op 460. Op 9.9.2008 (’smorgens) bleek zijn suikerspiegel reeds op 560 te staan en werd er besloten om Marcel naar de gevangenis van Brugge over te brengen. Waarom werd de familie van Marcel daarvan niet ingelicht zodat de schoonzoon van Marcel voor een gesloten gevangenis stond ? Waarom duurde het een hele dag vooraléér Marcel eindelijk per ziekenwagen werd weggevoerd en bleek de ziekenwagen op een bepaald moment zonder hem te zijn vertrokken om dan twee uur later weer terug te komen ?
Waarom schreef Ivo Meulemans van Het Nieuwsblad dat Marcel dat het ziekenhuis van Turnhout werd overgebracht terwijl Marcel zich daarvan niets herinnert ?
- Hoelang denken de medici dat Marcel die besloten heeft om zijn dorst- en hongerstaking tot het einde te blijven doorzetten, zijn honger- en dorststaking kan volhouden zonder kans op overlijden ?
Waarom reageert justitieminister Vandeurzen niet die, via een speciale briefing, dagelijks van de stand van zaken op de hoogte wordt gehouden ? Waarom neemt de minister geen gepaste maatregelen (onderzoek van dediefstallen, voorlopige invrijheidstelling, onder electronisch toezicht,) terwijl hij in zijn beleidsverklaring justitie stelde dat de ‘mens centraal moet staan binnen justitie’ ?
- De 3 kleinkinderen van Marcel (waaronder een gehandicapte jongen) worden op school uitgemaakt voor ‘Jullie grootvader is een vuile pedofiel’ enzoverder. De vader van de kinderen nam reeds contact op met de schooldirecteur. Waarom moeten ook de familie en kleinkinderen van Marcel het slachtoffer worden van de moedwil en onbekwaamheid van het parket-generaal van Antwerpen en justitieminister Vandeurzen ?
In mijn eigen speurtocht naar het 911 gebeuren is mij toch iets opgevallen wat met PIM FORTUYN en Theo van Gogh te maken hebben .
1: Pim wilde erg graag wat doen aan de achter kamertjes politiek (Fraude) en aangezien de plannen voor 911 op de plank lagen en Pim dus een stoor zender zou zijn is hij gewoon omgelecht door de BilderBerg Groep/Nederland (NWO) want een president die daar wat aan wil doen past niet in hun plannen . Wat mij ook erg is opgevallen is dat zijn dood erg veel weg heeft van die op JFK . Dader was in enkele minuten opgepakt , alle gegevens waren een paar uur daarna al bekend . Bedenk goed dat ze nog geen moordenaar op kunnen paken als het om liqidaties gaat in de onderwereld ?? In deze tijd was ook de C.I.A. in nederland waarvan de staat (zogenaamd)niks afwist en kamervragen over zijn gesteld ….
2: Theo is gebruik om net als in ny , madrid en londen angst te zaaien. Wat mij opviel en later overna dacht is die serier die het hele zootje zogenaamd lijden maar telkens als hij werd opgepakt ook weer vrij werd gelaten ?? C.I.A. ??? erg verdacht allemaal ..