De plotse vervanging van een compleet rechterlijk college in de Chipshol-zaak leek nog een eenmalige ‘correctie’ van hogerhand op de onafhankelijkheid van onze rechtspraak. Maar nu komt een nog veel schokkender geval van ‘rechterswissel’ boven tafel.
Een van de meest alarmerende aspecten in de Chipshol-zaak is de vervanging van een compleet college van drie rechters van de rechtbank Haarlem. Deze rechters hadden eerder vastgesteld dat Schiphol de door Chipshol geleden schade wegens het bouwverbod op hun Groenenberg-terrein volledig diende te compenseren, maar toen de hoogte van het schadebedrag moest worden vastgesteld werden de drie opeens van de zaak gehaald en vervangen door drie rechters die overduidelijk pro-Schiphol waren. De affaire leidde tot grote commotie en een paginagrote advertentie in ondermeer De Volkskrant. De eminente staatsrechtgeleerde prof Twan Tak sprak er zijn verbijstering over uit. Wat deze vervanging nog schrijnender maakte, was dat de rechtbank Haarlem zijn toevlucht moest nemen tot leugens om deze te verklaren.
So far, so bad, leken we te moeten denken. Blijkbaar is de Chipshol-zaak van dermate groot belang, dat de Staat bereid is de geloofwaardigheid van de complete rechterlijke macht op te offeren om Chipshol maar geen gelijk te hoeven geven. Maar zoals altijd is ook hier de werkelijkheid nog veel erger dan zelfs de auteur van dit stuk, toch niet de meest optimistische en postief-denkende persoon op aarde, ook maar in zijn stoutste dromen had kunnen bevroeden. Recent deed zich namelijk opnieuw een geval voor van ‘rechterswissel’ ten dienste van de Staat.
Dit tweede ingrijpen van hogerhand in de samenstelling van een rechterlijk college vond plaats in de affaire-Robert Horchner die qua ernst niet onderdoet voor de Deventer moordzaak. Textielfabrikant Horchner heeft recent een eigen website geopend waarop hij de affaire uitgebreid uit te doeken doet. Lees en huiver. De ‘rechterwisseling’ wordt ook uitstekend beschreven in een artikel in het Katholiek Nieuwsblad van de hand van Henk Rijkers. Lezers, laat even tot jullie doordringen wat hier in Nederland aan de hand is…. Van ‘hogerhand’ worden rechters die doen waarvoor ze door de belastingbetalinger worden betaald, namelijk het toepassen van het recht, varvangen door gecorrumpeerde lakeien van de macht die het recht verkrachten (ook op koste van de belastingbetaler) om de belangen van de macht veilig te stellen ten koste van onschuldige burgers! Dit is werkelijk niet te beseffen. Zeker niet nu we met dit tweede geval moeten constateren dat er sprake lijkt van een patroon. Hoeval andere ‘rechterswissels’ zullen de komende tijd nog boven tafel komen? Ik ben bang dat we in dit land te maken hebben met een staatsapparaat dat geen enkele inhibitie meer aan de dag legt om zijn misdadige agenda uit te rollen over de ruggen van de burgerij. Dat Robert Horchner volstrekt onschuldig is staat vast. Door de Nederlandse rechter is hij vrijgesproken. Desalniettemin laat de Staat hem niet gaan en zal de macht niet rusten voordat hij volledig kapot is gemaakt. Leugens, gemanipuleerde telefoontaps, onderonsjes in Poolse achterkamertjes, vervanging van te ‘onafhankelijke’ rechters: geen brug gaat de Staat daarbij te ver. Wie kan ‘het apparaat’ nog corrigeren?
De media in dit land in elk geval niet. De gevestigde ‘kwaliteispers’ heeft geen woord aan de affaire-Horchner vuil willen maken. Netwerk en Peter R. de Vries deden wel hun journalistieke plicht. Dat geldt nog bij uitstek voor het Katholiek Nieuwsblad.
Update
Horchner heeft inmiddels via een KG geprobeerd te ontkomen aan uitlevering aan Polen op grond van het Europees Arrestatiebevel uit 2004.
zie http://www.brabantsdagblad.nl/brabant/article1849649.ece
Ik moet ANONIEM blijven daar ik nog verwikkeld ben in een reeds vele jaren lopende zaak zoals Fred Spijkers en Joop van den Hemel.
Ik geef de voorkeur aan een structurele samenvatting.
Alles draait om belangen. Hoe groter die belangen, hoe meer macht en geld daar achter zit, hoe groter de netwerken waarin ze elkaar de bal toespelen om hun belangen er door te drukken. Het Grootkapitaal is de belangrijkste hoofdrolspeler. We leven in een kapitalistische maffia. Zelfs de rechters van de Hoge Raad staan bij het Grootkapitaal op de loonlijst
De zgn Democratische Rechtsstaat is slechts een facade voor ons kapital.systeem, het beschaafde gezicht van de diktatuur van het Grootkapitaal.
De rechterlijke macht is een uitvoeringsinstantie van dit systeem.De nog bestaande wetgeving wordt zonodig gesaboteerd.Sabotage, corruptie, fraude in het belang van het systeem wordt nooit bestraft. Allen huilen mee met de wolven in het bos om zelf te overleven of hun zakken te vullen. Wetsdienaren/onafhankelijk deskundigen zijn bij grote belangen niet meer te vinden. Wie zich niet conformeert met het systeem/de macht wordt opzij geschoven(rechterwisseling) of wordt voor die functie niet benoemd. Het fascisme groeit. Particulieren/ gewone burgers hebben geen rechtspositie. Het is vee dat moet opbrengen anders wordt het geruimd. Democratie is de grootste farce van deze eeuw. Velen denken nog dat kamerleden wat te zeggen hebben en er voor ons zijn in dit regenteske systeem
svp mijn commentaar onder anoniem vermelden
Micha Kat vindt het maar niets dat rechters, wetsdie-
naren, van hoger hand worden vervangen door gecorrumpeerde lakeien van ons systeem die op kosten van de belastingbetalers, tenkoste van de rechtzoekende burgers, het recht verkrachten in het belang van de macht/het grote geld.
Meestal komt het zover niet en is de rechtzoekende burger op zijn eigen kosten al lang murw en berooid de prullenbak ingedraaid. Er is sprake van verplichte
rechtsbijstand. Vindt maar eens een advocaat die zijn
nek wil uitsteken tegen de gevestigde orde.
Door eindeloos traineren rijzen de kosten de pan uit in deze eveneens gecorrumpeerde zaak, waarin de advocatuur onder druk wordt gezet de zaak niet verder
te brengen.
Onvoorstelbaar dat nog zovelen hoge verzekerings premies betalen voor polissen met de dekking van
een staatslot
De mensen moeten niet zulke hoge verwachtingen van rechters en rechtbanken hebben.
De rechtbanken hebben zich verplicht tot een bepaald aantal zaken dwz vonnissen. Bijgevolg is er weinig interesse om een zaak uitvoerig en goed te behandelen. Voor rechters/ rechtbanken is het belangrijkste: de produktiedoelstelling halen.
Wie dan ook denkt de gelegenheid te krijgen om eea behoorlijk toetelichten, die vergist zich. Gezien de produktiedoelstelling willen rechters vooral bij civiele zaken naar het gewenste antwoord toewerken. Dat betekent in de praktijk, dat grote instanties (zoals Schiphol, TNO, ANWB, verzekeringsmaatschappijen, grote bedrijven, vakbonden…) wat worden bevoordeeld. Vrij begrijpelijk uiteraard, want kleine zelfstandigen zullen zich eerder schikken in hun vonnis dan m.n. Schiphol. Zodoende zie je vaak vonnissen ten onrechte van grotere instanties uitvallen. Dat mag onbegrijpelijk zijn voor Jan-met-de-pet, maar voor rechtbanken is dit gewoon de meest effectieve aanpak.
Het doel is: produktie met minimale inspanning.
Indien nodig zullen sommige rechters kleine partijen flink afbekken om de zaak eenvoudig te houden.
Het is misschien niet fair, maar wel praktisch.