Eind vorige week onstond een hoop commotie rond een reis naar New York die de voorzitter van de Ondernemingskamer van het Amsterdamse Gerechtshof, Huub Willems, maakte op uitnodiging van het advocatenkantoor Nauta Dutilh. Dat kantoor stond ABN Amro bij in de procedure die de VEB tegen de bank aanspande over de verkoop van hun bank LaSalle waarover Willems juist in de periode van het reisje moest oordelen. Echt een enorme blunder van Willems wiens uitstekende reputatie in een klap is vernietigd. Er bleek zelfs een dubbele belangenverstrengeling te zijn, want Nauta Dutilh is ook het kantoor dat optreedt voor de Raad van Commissarissen van Stork dat wordt belaagd door hedgefunds die de onderneming willen opsplitsen. Willems moet als rechter ook over dat conflict oordelen. Een schande voor onze rechtspraak kortom. Maar het meest stuitende is nog wel de manier waarop wordt geprobeerd alles down te playen en het gedraai dat daar weer mee gepaard gaat…. Nee, Willems zat niet fout, zegt zijn president Nico Schipper, maar er moet nu wel een verbod worden afgekondigd…
… op het maken van betaalde reisjes door zijn raadsheren. Dat zijn rechters die dit soort waanzin debiteren! Een verbod afkondigen op iets dat niet fout is! Maar liever dit soort waanzin verkopen dan erkennen dat een rechter zijn boekje te buiten is gegaan! Ook zo irritant is het verweer dat ‘de uitnodiging is verstuurd toen er nog helemaal geen sprake was van een zaak tussen ABN Amro en VEB’. Dat kan je toch niet serieus nemen? En dan de eerste reactie van het Hof: gewoon liegen dat ‘de reis van Willems was goedgekeurd door de president’. Later moest het Hof daar weer op terugkomen: van goedkeurig bleek geen sprake te zijn. Sterker: de president zag zich genoodzaakt met een uitgebreide verklaring te komen waarin een nieuwe ‘gedragslijn’ uiteen werd gezet maar natuurlijk op geen enkele wijze werd erkend dat er iets niet in de haak zou kunnen zijn geweest. Aan de reactie op zo’n zaak kun je zien hun compleet verrot en verziekt de rechterlijke macht in Nederland is. In het Financiele Dagblad stond een passage over een vertegenwoordiger van een van de hedgefunds die in conflicht zijn met Stork (Paulson). Deze was aanwezig bij de lezing van Willems namens Nauta Dutilh in New York en ging compleet uit haar dak toen ze ontdekte dat de spreker ook de rechter was die moest oordelen over de investering van haar onderneming. Dat zo iemand zich laat feteren door de advocaten van een partij waarover hij moet oordelen, dat is voor een Amerikaan niet te volgen. En dan weet deze Amerikaanse nog niet eens hoe er in Nederland op zo’n affaire wordt gereageerd, dat zo’n rechter binnen een dag de kans krijgt zichzelf voor de camera van NOVA vrij te pleiten, dat ‘van hogerhand’ wordt ontkend dat het ‘om een snoepreisje’ gaat, dat zelf wordt gezegd dat Willems ‘los van zijn vliegticket en zijn hotel’ alles zelf heeft betaald… O, dan is er niets aan de hand! Lang leve Nederland! Houzee, houzee, houzee!
















Rechter Willems wordt algemeen gezien als 1 van de betere rechters.
Echter ook deze rechter gaat grof in de fout door zich te laten uitnodigen en feteren door een advocatenkantoor.
Dit wijst er ook op, dat deze rechter direct benaderd kan worden door advocaten van dit kantoor. Ook dat zou niet mogen gebeuren. Advocatenkantoor NautaDutilh kan en mag toch geen rechtstreekse contacten met rechters onderhouden.
Dit is en was thema bij rechter Westenbrink. En nu blijkt dat ook deze rechter Willems directe contaten onderhoudt.
Ik weet uit eigen ervaring dat dit vaker gebeurt.
Het is een feit dat richtlijnen mbt opgeven van bijbanen door rechters veelal NIET worden opgevolgd.
De conclusie is, dat er meer toezich op optreden van rechters nodig is. Dat toezicht moet NIET komen van de Raad voor Rechtspraak (dwz Van Delden). Dat is slechts vriendjespolitiek.
Onkostenvergoeding ok, maar wat ontbreekt is de hoogte van de vergoeding voor de spreekbeurt zelf, of werkt de beste man voor niks? Dagvergoeding, per uur of een rond bedrag bovenop de onkosten? Ben ik toch benieuwd naar, maar wordt nergens gemeld? Ik vermoed dat je daarvan in polen een goede advokaat kunt betalen!?
Mwah, voor minder dan een milletje of zes schijnen ze in Polen nog niet eens de eerste brief aan de eerste rechtbank te versturen…
Nederland is geen rechtstaat. En dat is een keuze die het dictatoriaal bewind ervan bewust maakt.