De soap-achtige spionage-kwestie op het ministerie van SoZaWe wordt spannender en spannender. Vandaag in De Volkskrant een verassend interessant verhaal, eindelijk weer eens een stuk waar echt hard aan gewerkt is. Het artikel bracht veel nieuws en maakte ook gehakt van het idiote stuk in het AD. In dat stuk zegt Hans van Soest: “Het is belangrijk dat iedereen weet wat er écht en vooral níet is gebeurd. Wij hebben nooit, nooit, de intentie gehad in te breken of misbruik te maken van journalistieke informatie van de GPD. Dat wilden we niet, willen we niet en kónden we ook niet.’’ Maar De Volkskrant heeft de hand weten te leggen op een email van Van Soest aan zijn ‘deep throat’ binnen de GPD die hem van een code voorzag waarin hij de afspraak wil maken dat zij ‘elkaar niet verlinken’. Deze mail bewijst dat Van Soest zich wel degelijk besefte waar hij mee bezig was. Het hele stuk in het AD is een grote leugen van Marmelstein van Van Soest. Toch heeft ook dit stuk weer geleid tot escalatie omdat de beide spionnen hun baas Bart van Leeuwen meetrokken in de affaire: ze gaven aan gehandeld te hebben op zijn instigatie. Van Leeuwen, een hoge woordvoerder van minister Donner, zit inmiddels ook thuis. Nu zijn er dus al vier slachtoffers van deze ongekende affaire: de twee voorlichters, Van Leeuwen, en de (nog onbekende) GPD-journalist aan wie Van Soest zijn pijnlijke email stuurde: deze ‘kreeg wroeging’ en nam ontslag. Na hun interview met het AD kregen van Soest en Marmelstein een spreekverbod. Net op tijd zou je haast denken, voordat ze kunnen onthullen dat Donner zelf aan de knoppen zat…
In het grote artikel in De Volkskrant komen een paar onthutsende feiten naar voren. Bijvoorbeeld dat Donner over drie voorlichters beschikt. Ergens is sprake van de functie ‘derde voorlichter van de minister’. Stuitend. Het protret van de afdeling voorlichting op SoZaWe schetst een beeld van een hysterische organisatie die uitsluitend is gefocusd op media en beeldvorming. Luguber. Zo’n dertig ex-journalisten zitten de hele dag te broeden op de vraag: hoe kunnen we onze toko en onze bewindslieden sellen? Dat moet welhaast tot excessen leiden! Where did it all go wrong? Extreem alarmerend zijn de leugens die SoZaWe bij monde van hoofd Voorlichting Schrover verkoopt op vragen van de GPD of men inbreekt in hun systeem en hoe men aan het bewuste interview met Donner komt dat nog niet was gepubliceerd. Eerst zou het stuk zijn gelekt via GPD-krant PZC en vervolgens zou er ‘een envelop door de brievenbus zijn geschoven’. Schrover moet ook ogenblikkelijk worden ontslagen wegens deze stuitende leugens. De PZC komt dit weekeind zelf ook met een reconstructie. Die is eigenlijk nog beter dan die in De Volkskrant, strakker met (nog) meer feiten en details. Lees de volgende passage:
De GPD vraagt op 2 november het externe ict-bedrijf Telpress de computers te doorzoeken op sporen van inbraak. In het weekeinde wordt duidelijk dat vanaf juni 2006 tot en met oktober 2007 366 keer is ingebroken vanaf een pc met als internetadres 195.109.215. 181., het serveradres van het ministerie van Sociale Zaken. Van al die bezoekjes werd 320 keer gezocht naar artikelen over Sociale Zaken. (strijdig met eerdere verklaring Marmelstein in o.a. AD dat zij uitsluitend inlogte om ‘haar eigen verhalen uit te printen’)
Aanvankelijk komt de inbreker (dit is Marmelstein) binnen met de toegangscode HAS. Die behoort toe aan een ex-GPD-verslaggever (haar partner). ‘HAS’ (Hans van Soest) stapt halverwege 2007 over naar het ministerie, waar hij woordvoerder wordt van staatssecretaris Ahmed Aboutaleb. Zijn partner is al de persoonlijke woordvoerster van Donner (waarschijnlijk de ‘derde woordvoerder’). Zij is eveneens afkomstig van de GPD. Zij stapte in april 2006 over. Kort daarop beginnen de inbraken in het GPD-systeem.
Wanneer verslaggever ‘HAS’ de GPD verruilt voor het ministerie, wordt zijn wachtwoord geblokkeerd. In een mail (he, dat is interessant! Zou die mail nog bestaan?) aan een oud-GPD-collega vraagt de woordvoerder van Aboutaleb of hij het wachtwoord van de journalist mag gebruiken. Op 8 november neemt de redacteur die zijn wachtwoord heeft uitgeleend aan Sociale Zaken ontslag. (dit is geheel strijdig met eerdere verklaringen in de media als zou deze collega er door Van Soest ‘in zijn geluisd’)
Die Hans van Soest is werkelijk onvoorstelbaar stom om een email te sturen aan iemand binnen de GPD waarin hij om zijn wachtwoord vraagt. En die ‘iemand binnen de GPD” is volstrekt van de pot gerukt die code te verstrekken. Wat een nivo! Wat een land!
4 slachtoffers die thuis zitten, ik denk dat ze allemaal lekker doorbetaald krijgen
Tja, gevalletje van matennaaierij en straatje schoonvegen. Het zullen je collega’s maar zijn. Dat moet daar een gezellige voorlichtingsboel zijn bij die afdeling communicatie van Donners departement. Heeft de beste man aan 1 voorlichter niet genoeg. Is de rest van die persvoorlichtersclub van SoZaWe ook corrupt? Doorlichten de boel.
Wist Donner van het kraken door ‘die twee’ of niet. Een eenvoudige analyse levert op: zo ja dan zijn die twee zijn vrienden, zo nee vijanden, simpel. Een spreekverbod door Donner voor die twee verhindert nieuwe feiten. Dus als Donner inderdaad niets te verbergen zou hebben dan hoeft hij dat niet te doen: Donner is daarmee beginnend verdacht. Een advocate Inez Weski blijkt opeens op te treden voor die twee (voor mij een volslagen verrassing)en niemand die iets navraagt. Inez doet haar werk goed en vestigt onze prille aandacht op van alles wat die twee vooral niet gedaan hebben. Pas op want ook deze actie van Donner heeft semantiek, hij heeft een bedoeling. Als die twee ‘vijand’ zijn dan gaat hij ze niet verdedigen, in het omgedraaide geval wel. Dus ook hier is de analyse simpel: Vraag door wie Inez wordt betaald: door Donner, dan zijn het zijn vrienden, door ‘die twee’ dan zijn het vijanden. Even navragen dus, maar anticipeer op het antwoord van SoZa dat SoZa zich achter haar medewerkers opstelt en daarom de advocate betaalt… We vergeten nogal eens dit soort foute optredens van Donner vanuit in het verleden, de schipholbrand, het wijzigen van kamernotulen. Als blijkt dat hij inderdaad weer de fout is ingegaan door in te gaan op het verzoek van Gerrit Zalm uit het eerdere kabinet om een zware IT-er voor hem weg te werken, dan zou dit weleens definitief ‘einde oefening’ kunnen zijn. Deze had namelijk eerder gewezen op de fout om 7 jaar lang als directeur van het BCICT te Apeldoorn een ex-belastinginspecteur die geen enkele IT-bagage had, aan te stellen. Hierdoor wordt het tekort schieten de laatste tijd van de Belastingdienst in het bijzonder verklaard. Dit ligt niet aan de complexiteit, want die was er altijd al. Donner is degene die voor Zalm de presidenten van de rechtbanken het wegwerken heeft willen instigeren. Nederland is gezakt naar de 10de plaats op de World Competitiveness Index. Dit ligt niet aan Donner, maar wat zijn moraal betreft kan je dit in het eerste de beste derdewereldland niet zo negatief ervaren.
Wie de reconstructie van de Volkskrant leest, kan concluderen dat het eigenlijk nog erger is, dan gedacht. Misschien kunnen HAS en partner een advocaat zoeken gespecialiseerd in ontslagrecht in plaats van de publiciteit opzoeken middels Madam Mik Mak? Hun baan bij het rijk zijn ze sowieso kwijt. Misschien kunnen ze samen Ayaan H.A. beveiligen? Komen ze ook weer eens onder de mensen.
Donner komt ook aan de orde in deze kwestie:
zie RTL Nieuws
http://media.rtl.nl/web/components/actueel/rtlnieuws/psp/extra/2007/CatshuisOnderzoek3.doc
De onopgeloste affaire: de brand in het Catshuis
Drieeneenhalf jaar na de fatale brand in het Catshuis rijzen nieuwe, verontrustende vragen over de rol van de overheid. RTL Nieuws maakte aan de hand van wob-procedures, achtergrondgesprekken en informatie van klokkenluiders een reconstructie van de fatale brand, en stuitte op achtergehouden documenten, zware ambtelijke druk op een strafrechtelijk onderzoek en een muur van zwijgen.
Bronnen zeggen tegen RTL Nieuws dat de overheid wíst dat met verboden middelen werd gewerkt, maar dat die informatie jarenlang is achtergehouden.
Op 15 mei 2004 woedde er een hevige brand in de ambtswoning van minister-president Balkenende, waarbij een schilder om het leven kwam. Onderzoek van de Koninklijke Marechaussee en de Arbeidsinspectie wees uit dat de schilder het oplosmiddel thinner had gebruikt, dat sinds 2000 niet meer binnenshuis gebruikt mag worden. De rechter in Den Haag veroordeelde het schildersbedrijf tot een geldboete van 15.000 euro wegens het overtreden van de arbeidsomstandighedenwet. Maar de rechter zei nog meer. Hij zei letterlijk: ‘Het kan haast niet anders of ambtenaren van AZ en de Rijksgebouwendienst hebben van tevoren geweten van het gebruik van thinner.’
RTL nieuws is een aantal WOB-procedures gestart om te kijken of het aan wetenschap grenzende vermoeden van de rechter harder gemaakt kan worden. Want een overheid die weet heeft van of zelfs aanzet tot strafbare handelingen die leiden tot de dood, kan niet wegkomen met een doofpot.
De overheid ontkent na 3,5 jaar zwart op wit dat ambtenaren wisten van het gebruik van thinner – of daartoe aanzetten. Dat staat haaks op sommige getuigenverklaringen, haaks op wat bronnen ons in onze journalistieke naspeuringen melden en haaks op wat in – niet vrijgegeven – documenten wordt gemeld. Want ons onderzoek wijst in de richting van 4 gedocumenteerde conclusies:
1. Ambtenaren van de ministeries van Vrom (Rijksgebouwendienst) en Algemene Zaken wísten dat thinner zou worden gebruikt. Dat is in een strikt vertrouwelijk memo van de directeur van de Arbeidsinspectie gemeld aan de politieke en ambtelijke leiding van het ministerie van Sociale Zaken.
2. Er is door Vrom en Algemene Zaken druk uitgeoefend op het justitieel onderzoek, uiteenlopend van het direct na de brand aanwijzen van de schuldige (het schildersbedrijf), tot het instrueren van getuigen en de permanente druk die – onder meer via de Landsadvocaat – werd uitgeoefend op het OM.
3. Op grond van de getuigenverklaringen en informatie die wordt gemeld aan RTL Nieuws valt niet te verklaren waarom a. niet meer ambtelijke betrokkenen door de opsporingsinstanties zijn verhoord en b. waarom Koninklijke Marechaussee en Arbeidsinspectie niet beschikten over alle emails en documenten van de betrokken ministeries, c. waarom de Rijksrecherche niet is ingeschakeld en d. waarom uitsluitend strafvervolging is ingesteld tegen het schildersbedrijf en niet tegen de betrokken ambtenaren c.q. de Staat.
4. De Tweede Kamer lijkt ontoereikend te zijn geïnformeerd; op alle schriftelijke vragen kwamen tot dusver ontwijkende antwoorden.
Of, zoals een getuige – een ambtenaar – onlangs tegen ons zei, onder verwijzing naar zijn ambtseed: ,,Ik zeg niet dat ze het níet wisten.’’
……….RTL Nieuws besteedt aandacht aan de nogal opmerkelijke uitspraak van de rechter. Het Kamerlid De Wit doet opnieuw zijn parlementaire plicht. Hij stelt op 23 maart 2006 vragen over het vonnis, krijgt eerst een uitstelbriefje, en bijna 2 maanden later blijkt dat de topjurist van het kabinet is ingeschakeld om geen antwoorden te geven: minister Donner.
Want bij minister Donner moet je niet alleen lezen wat er wel staat, maar juist ook heel secuur wat er niet staat. ,,Het onderzoek van de Arbeidsinspectie en de Koninklijke Marechaussee biedt naar de mening van het Openbaar Ministerie geen aanknopingspunten om te kunnen concluderen dat (ambtenaren van) de Rijksgebouwendienst en het Ministerie van Algemene Zaken zich schuldig hebben gemaakt aan strafbare feiten.’’ (bijlage 9)
Er staat dus niet dat er geen vermoedens waren, of aanwijzingen, of getuigenissen (zoals uit het vertrouwelijke strafdossier blijkt). Er staat evenmin iets over de vraag of Arbeidsinspectie en Marechaussee wél aanknopingspunten zagen.
Er wordt ook niets gezegd over de vraag of ambtenaren nou wel of niets wisten van het gebruik van thinner. Donner verklaart slechts dat in het justitieel onderzoek ‘de vraag aan de orde is gekomen wie in strafrechtelijke zin aansprakelijk kan worden gehouden voor het ongeval’.
En er wordt uiteraard niets gezegd over het gevecht achter de schermen. Wel probeert Donner het boek daadkrachtig te sluiten. Waar in vorige antwoorden nog werd beloofd dat de Tweede Kamer zou worden geïnformeerd over de rapporten van de Arbeidsinspectie, zegt Donner nu resoluut: ,,Ik zie geen aanleiding om de genoemde documenten openbaar te maken.’ Vanaf dat moment hoort de Tweede Kamer er niets meer over. En vraagt er ook niet meer naar………….
Zelden wordt een zaak tot op de bodem uitgezocht, is in niemands belang…..
Wanneer komt dat versnelde onderzoek van de RR nu eens los?