Bizarre ontwikkelingen in de zaak-Holloway. Er zouden nieuwe verdenkingen tegen Joran van der Sloot zijn onstaan vanuit telefoontaps. Hierom is Joran opnieuw vastgenomen en overgebracht naar Aruba alwaar het onderzoek naar zijn betrokkenheid bij de verdwijning van Natalee Holloway zal worden voortgezet. We hebben nu al tweeeneenhalf jaar operette en beschamend, nee zelfs potsierlijk geblunder in deze zaak achter de kiezen zodat wat er nog over mocht zijn van Nederland’s reputatie als rechtsstaat en beschaafd land inmiddels wel geheel de grond in is geboord. Geblunder? Reeds vanaf het allereerste begin was al duidelijk in welke richting er in deze zaak gezocht moest worden. Maar het onderzoek werd van hogerhand gefrustreerd. Waarom? Juist: vanwege de betrokkenheid van vader van der Sloot, een rechter. Een rechters kunnen in Nederland nu eenmaal nooit betrokken zijn bij een delict. Rechters in Nederland zijn namelijk mensen van een soort goddelijk materiaal vervaardigd die uitsluitend goede dingen kunnen doen en eerlijk en onpartijdig kunnen vonnissen. Mochten er onverhoopt idioten en criminelen zijn die iets anders te melden hebben over rechters, bijvoorbeeld dat zij delicten plegen of partijdig zijn, worden deze mensen ofwel gedebiliseerd ofwel wordt het delict ‘niet bestaand’ verklaard ofwel wordt het onderzoek naar de rol van de rechter gewoon zodanig ‘verkracht’ dat de rechterlijke macht geheel en al ongeschonden uit de strijd komt. Dat laatste scenario is het verhaal van het onderzoek naar de moord (want dat was het) op Natalee Holloway. Maar…. er zat een gigantische adder onder het gras!
Die adder is het grootste gif dat er bestaat in strafrechterlijk onderzoek en heet: politiek. Recherche in het strafrecht gaat over waarheidsvinding en over feiten. De vraag of die feiten ‘prettig of onprettig’ zijn of politiek ‘gunstig of ongunstig’ mag daarbij uiteraard geen enkele rol spelen. Maar in Nederland ligt dat inmiddels heel anders zoals tal van gemanipuleerde opsporingsonderzoeken laten zien. Als de feiten wijzen op de ‘verkeerde’ dader worden deze gewoon vanuit het dossier de prullenbak ingekieperd zodat de pijlen gericht kunnen worden op een andere ‘goede’ dader. Of het onderzoek wordt gefrustreerd als er geen andere ‘dader’ beschikbaar is zoals in de zaak-Holloway. Well, de rechterlijke macht in de figuur van pappa Paulus van der Sloot moest dus in bescherming worden genomen tegen de reputatieschade die het gevolg zou zijn van een rechter die met zijn zoon in samenzwering een lijk laat verdwijnen van een blonde Amerikaanse studente… Maar in de VS denken ze daar heel anders over. Er ontstond steeds meer politieke druk vanuit de VS op Nederland om in deze zaak boter bij de vis te leveren. Dat heeft dan weer te maken met de familie van Natalee die in de VS nogal hoog in de boom schijnt te zitten en zelfs toegang zou hebben tot George W. persoonlijk. Dit is mijns inziens de achtergrond waartegen de nieuwe ontwikkelingen moeten worden gezien. Opnieuw dus een voorbeeld van ‘feiten’ die worden aangepast aan de politieke opportuniteit. Dat deze ‘feiten’ zouden bestaan uit telefoontaps is alarmerend omdat steeds meer zaken laten zien dat er met deze taps gemakkelijk te marchanderen valt. Mijn analyse is: de taps waaraan Joran van der Sloot nu alsnog dreigt te worden opgeknoopt zijn net zo vals als de taps waarmee het OM probeerde Robert Horchner te nailen en de taps op grond waarvan de Koerdische zakenman Baybasin levenslang heeft gekregen. Eerst was het dus nodig de feiten te manipuleren om Joran en zijn vader uit de wind te houden, nu moet er opeens worden gemarchandeerd met de waarheid om -Joran althans- alsnog op te knopen. Want ruzie met de VS, nee, om dat te voorkomen is Joran een onbeduidend offer! Blijft over de vraag: wat gaat er gebeuren met pa? Wie biedt?
Scherp artikel, Micha. Dank je wel.
“Blijft over de vraag: wat gaat er gebeuren met pa? Wie biedt?”
Mijn suggestie op grond van de jurisprudentie: De dode Nathalie wordt beschouwd als “bijvangst.” ;-)
Ik heb de link even op Nujij geplaatst:
http://www.nujij.nl/de-zaak-holloway-en-de-telefoontaps.1348766.lynkx
‘Klassenjustitie’ in rechtszaak Diessen
door Tom Tacken
Donderdag 22 november 2007 – DIESSEN – In de zaak van een Diessense burenruzie heeft het Openbaar Ministerie (OM) de ‘schijn van klassenjustitie’ gewekt. Dat oordeel velt de Nationale ombudsman, die daar de kwalificatie ‘zeer laakbaar’ aan toevoegt.
Slideshow image
VORIGE
START
STOP
VOLGENDE
De ombudsman vindt dat de officier van justitie een Diessenaar had moeten vervolgen voor de vernieling van bomen, struiken en planten in de tuin van zijn buurman aan de Julianastraat. In plaats daarvan kwam het tot vervolging en ook veroordeling van zijn vrouw.
De man zou zijn ontzien om zijn loopbaan niet te schaden. “De omstandigheid dat een mogelijke vervolging of veroordeling desastreuze gevolgen voor zijn functie als rijksaccountant bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zou hebben, is naar het oordeel van de Nationale ombudsman ‘geen enkele rechtvaardiging om betrokkene niet als verdachte aan te merken’, staat in het openbaar rapport van de ombudsman.
Het is de buurman zelf, Jos van de Schoot, die de zaak aanhangig heeft gemaakt bij de ombudsman. Volgens hem is de politie in Oisterwijk al bij het eerste verhoor ingegaan op het verzoek van de vrouw om de volle verantwoording op haar schouders te laden: “Later is daar de officier van justitie in meegegaan. Het moet in Nederland toch niet kunnen dat iemand zijn straf ontloopt omdat hij een hoge baan heeft.”
Het strafbare feit deed zich voor op 1 maart 2004. Om een uitbreiding aan hun woonhuis te kunnen bouwen, achtten de accountant en zijn vrouw het nodig om door hun aannemer groen bij de buren weg te laten halen. Van de Schoot: “Toen mijn vrouw smeekte daarmee op te houden, heeft onze buurman tegen de aannemer gezegd dat ie door moest gaan met omzagen. Dat hebben wij als bedreigend en intimiderend ervaren. We hebben dan ook tegen hem aangifte gedaan.”
Met verbazing zag Van de Schoot vervolgens de echtgenote van zijn buurman als verdachte voor de politierechter verschijnen. “Ik heb verschillende malen naar het waarom gevraagd, maar kreeg steeds geen antwoord.”
Later heeft hij zich bij het gerechtshof beklaagd. Dat de accountant zelf niet was vervolgd, bevreemdde ook het hof.
Maar het gerechtshof achtte het ‘niet opportuun’ om dat alsnog te doen. De vrouw had immers al, volgens de veroordeling, een schadevergoeding van 750 euro overgemaakt.”
Maar die Kat toch! Begrijp je het niet? Als mevrouw zichzelf opoffert voor haar man, dan kan manlief zijn mooie baantje behouden. Wie zou daarvoor niet zo weinig euros voor willen opofferen?