Om meerdere redenen is de lezing dat de twee Nederlandse militairen afgelopen weekeind om het leven zijn gekomen door Nederlandse kogels very hard to swallow. Door alle betrokkenen werd steeds maar weer benadrukt dat het die nacht ‘zo’n chaotische situatie’ was: donker, greppels, bomen, slecht weer; tsja, het is toch wel erg triest als je dit soort dingen naar voren moet brengen om te ‘verklaren’ dat twee soldaten om het leven zijn gekomen. Maar als het zo’n ‘onoverzichtelijke chaos’ was, hoe kan commandant Dick Berlijn dan weten dat de twee door friendly fire zijn getroffen? De enige mogelijkheid zo’n verregaande conclusie te kunnen trekken lijkt me ballistisch onderzoek, maar daar horen we dus niets over. Een andere zeer verdachte omstandigheid is de snelheid (binnen een enkele dag!) en voortvarendheid waarmee deze conclusie naar buiten werd gebracht, nog wel door Defensie zelf! Moet niet alles altijd eerst ‘uitvoerig worden onderzocht’ alvorens er conclusies kunnen worden getrokken? Nee, this stinks and smells as hell! De ervaring leert immers ook dat als Defensie zoiets naar buiten brengt uit vrije wil, ze daar een belang bij hebben. De vraag is nu: wat zou het belang kunnen zijn voor de Staat naar buiten te brengen dat de soldaten door eigen vuur zijn gedood?
Het is natuurlijk heel goed mogelijk dat de twee echt door friendly fire zijn getroffen. Maar als dat zo zou zijn, zou dat nooit zo snel en op deze manier naar buiten zijn gebracht, als het al uberhaupt naar buiten gebracht zou zijn. Dan zou eerst alles uitvoerig zijn onderzocht. Nu reeds een dag na het incident ‘de waarheid’ op straat ligt heeft het er alle schijn van dat we hier te maken hebben met een spin met als doel damage control. Dit zijn mogelijke verklaringen voor het spinnen van het friendly fire-verhaal:
1. Voor de moraal van de soldaten in Uruzgan is het uiteindelijk toch beter te verkroppen dat de twee door eigen vuur om het leven zijn gekomen dan door die enge Talibaan met die baarden
2. De Staat vreest voor afbrokkelende steun aan het thuisfront als wordt erkend dat de Talibaan twee van onze jongens hebben omgelegd. Nu gaat het tenslotte slechts om een ‘noodlottig ongeval’ net als bij al die helikopters die de afgelopen jaren in Afghanistan ‘in slecht weer en onder chaotische omstandigheden’ ‘tegen bergen zijn opgevlogen’.
3. De Staat vreest voor ongeregeldheden in de chaotische melting pot van de Nederlandse multiculturele samenleving als bekend zou worden dat twee van onze jongens door extreme Moslims om het leven zijn gebracht.
Ik geloof het recht. We zijn weer op weg naar een blamage.
En we blijven nog 2 jaar. Genoeg tijd om compleet af te gaan.
Helaas.
O ja, die Talibaan,is dat iets nieuws in de Efteling.
Een soort achtbaan of zo?
Of hebben we het over de TaliBAN uit AfghanisTAN.
Nou, dan hebben onze spindokters goed werk geleverd! Want mijn eerste gedachte was; ‘zie je wel ze schieten gewoon op alles wat beweegt en dat ze de burgerbevolking ontzien is een sprookje wat ze vanaf nu verder helemaal achterwege kunnen laten.’
Toch wel knap en strategisch doortrapt van de Taliban om de vijand zichzelf uit te laten schakelen…
Inderdaad geen idee waarom dat ‘friendly fire’-verhaal zo snel naar buiten is gebracht.
Wat betreft de reden: niets is zo funest voor het moreel van de soldaten als verliezen door eigen vuur veroorzaakt worden. Verklaring 1 gaat dus niet op.
Soldaten worden juist meer gebrand om de vijand terug te slaan als ze weten dat die een paar van hun makkers hebben omgebracht. Daarom is oorlog zo’n mooi zichzelf in standhoudend mechanisme (totdat men volkomen opgebrand is).
Taliban extreme moslims? Bijna iedereen begrijpt wel dat als een vijandelijke strijdmacht jouw land binnenvalt, je je daartegen mag verzetten, gewapenderhand.
Waarom dus toch dat verhaal zo snel naar buiten gebracht? Waarschijnlijk lagen de feiten zo overduidelijk dat daar geen spin meer aan hielp. Dus vrijwel iedere soldaat in Uruzgan was er al van op de hoogte en dan hadden ze die allemaal moeten censureren.
*Off topic*
Vrouwen die hun plaats weten.
Barbara Walters, van Television 20/20, schreef een verhaal over rolpatronen in Kabul, Afghanistan enkele jaren voor het Afghaanse conflict. Ze merkte op dat vrouwen gewoonlijk liep vijf passen achter hun man liepen.
Ze is onlangs teruggekeerd naar Kabul en merkte op dat vrouwen nog steeds achter hun echtgenoten liepen. De Taliban was verdreven, toch bleven de vrouwen achter hun man lopen. De afstand was zelfs vergroot. Ze leken bijzonder gelukkig met het handhaven van deze oude gewoonte.
Mw Walters benaderde een van de Afghaanse vrouwen en vroeg: ‘Waarom zijn jullie zo tevreden met de oude gewoonten die jullie vroeger zo wanhopig hebben getracht te wijzigen? ” De vrouw keek mevrouw Walters recht in de ogen, en zonder aarzelen sprak ze: “Land mines’.
Moraal van het verhaal: Achter elke man schuilt een slimme vrouw. In Afghanistan.