BERUFSVERBOT TEGEN ‘FOUTE’ JOURNALISTEN GAAT DOOR
In 2005 en 2006 was hij nog het troetelkind van de ‘linksmedia’ in Nederland en kreeg hij -waarschijnlijk als enige journalist ooit- na elkaar de twee meest prestigieuze prijzen: de Zilveren Reismicrofoon (in 2005; met Rob Muntz; zie foto) en, in 2006, de Prijs voor de Dagbladjournalistiek voor multiculti-reportages in Het Parool. Arthur van Amerongen was bovendien getrouwd met het aanstormende PvdA-talent (goed, daar werd wisselend over gedacht) Edith Mastenbroek en dus leek een gouden toekomst weggelegd voor deze talentvolle arabist die zulke mooie en opbouwende stukken schreef over de zegeningen van de multiculturele samenleving. Maar wat gebeurde er toen? Arthur van Amerongen ontdekte dat die multiculturele samenleving in werkelijkheid een blackbox vormt waar louter ellende en geweld in zitten! Zijn laatste boek BXL (Brussel) Eurabia is bij zijn multiculti-vrinden dusdanig in het verkeerde keelgat geschoten, dat er een ongekende operatie ‘sloop van Amerongen’ in gang is gezet die opnieuw bewijst dat we in Nederland te maken hebben met een vorm van journalistiek Berufsverbot die we slechts kennen uit de donkerste dictaturen van de vorige eeuw. Het begon allemaal met het plotse doorhalen van zijn optreden in De Wereld Draait Door. De laatste ontwikkeling in deze operatie: het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten heeft aangekondigd de subsidie…
van 15.000 Euro die het had verstrekt in de verwachting dat Van Amerongen een multicultureel pareltje zou vervaardigen wellicht terug te gaan vorderen! Arthur van Amerongen legde deze email over van Geke van der Wal, bestuurslid van het Fonds (en partner van PvdA-coryfee Max van den Berg):
Amsterdam, 30 mei 2008
Geachte heer Van Amerongen,
Het bestuur van het Fonds BJP heeft uw eerder dit jaar uitgekomen boek
Brussel: Eurabia gelezen en met verbazing kennis genomen van de inhoud. De
inhoud Brussel Eurabia stemt namelijk niet overeen met het oorspronkelijke
plan waarvoor destijds een subsidie is verstrekt. U zou volgens het
projectvoorstel langdurig in Brussel verblijven om min of meer
semi-undercover door te dringen tot de grote islamitische gemeenschap daar.
U zou verslag doen van de aldus opgedane ervaringen, u hoopte te kunnen
laten zien welke gedachten, ideeën en gevoelens binnen de Brusselse
moslemgemeenschap leven en in hoeverre de radicale islam de gemeenschap is
gaan beheersen. U hoopte zelfs in contact te komen met jihadististische
groeperingen. We hebben verschillende malen over het project gesproken.
Twijfel heerste hier over de inzet en aanpak. Het bestuur vroeg zich af of
undercover wel de meest geëigende methode was, of het plan en vraagstelling
goed doordacht waren, etc, maar uiteindelijk is men akkoord gegaan met uw
voorstel. Het bestuur veronderstelt nu, na kennis te hebben genomen van de
inhoud, dat de subsidie u op oneigenlijke gronden is verleend. Het grootste
deel van het boek is autobiografisch, het gaat over uzelf, uw jeugd, uw
familie en het lief en leed dat gepaard ging met uw ontwikkeling als
journalist. Niet alleen vallen autobiografische projecten buiten onze
doelstellingen, u hebt in uw projectvoorstel ook geen melding gemaakt van
dergelijk autobiografisch onderzoek. Het kleine deel in het boek dat wel
over Brussel en de moslemgemeenschap gaat, geeft geen verslag – althans niet
zichtbaar of aantoonbaar – van het al dan niet ‘semi-undercover’ doordringen
tot de gemeenschap. U doet slechts verslag van uw aanwezigheid op publieke
bijeenkomsten en van de gesprekken die u daar en elders hebt gevoerd.
Het had op uw weg gelegen het bestuur van het Fonds BJP tijdig op de hoogte
te stellen van de nieuwe opzet. Het bestuur verwacht van u een uitvoerige
toelichting op de gang van zaken om te kunnen beoordelen of de aan u
verstrekte subsidie geheel of gedeeltelijk dient te worden teruggevorderd.
In afwachting,
met vriendelijke groet,
namens het bestuur
Geke van der Wal
Om de zaak tegen van Amerongen vast wat verder vooruit te helpen heeft FBJP-bestuurslid John Jansen van Galen het boek maar vast volledig afgekraakt in Het Parool. Tsja, je moet in Nederland natuurlijk wel member blijven van de multiculti-club anders zwaait er wat! Lees hier de lotgevallen van negen andere journalisten die weigerden nog langer mee te janken met de gevestigde orde. Ook de webmaster van deze site heeft kennis mogen maken met de ‘Operatie Opschoning Journalistiek’ die thans in volle gang is met Van Amerongen als laatste slachtoffer. Overigens is Van Amerongen inmiddels ook gescheiden van zijn talenvolle PvdA-politica, dus om die reden hoeft de gevestigde orde hem ook al niet meer de hand boven het hoofd te houden. De hele gang van zaken wordt wellicht nog het best duidelijk door de vraag die het Belgische blad Knack hem onlangs stelde: In het Parool schreef u dat u van Marokkanen hield, ondanks de laffe moord op Theo van Gogh. Na een dik jaar van infiltratie in de Brusselse moslimwereld schrijft u dat u het gros van de Marokkanen niet meer kunt luchten. Waar is het fout gegaan?
aan: redactie@villamedia.nl
Geachte redactie, graag maak ik u attent op het
volgende: ik ontving onderstaande email vandaag, van
het FBJP. Die eisen min of meer de 15.000 euro
subsidie terug die ik kreeg voor het schrijven van
Brussel Eurabia. Een van de opmerkingen was dat het
boek deels autobiografisch was en dat kan volgens het
Fonds niet. Lijkt mij geen geldig argument, zie het
boek van Stella Braam over haar dementerende vader,
daar heeft ze net als ik een grote subsidie voor
gekregen van het FBJP. Verder wordt getwijfeld in
hoeverre ik werkelijk undercover was. Wel, dat is in
het boek terug te vinden, klaar en duidelijk. Het
autobiografische deel is bijzonder relevant voor het
verloop van mijn verblijf in Brussel, ik voldeed in
veel opzichten aan de karakteristieken van veel
westerse bekeerlingen. Ingewikkelde materie, dat wel,
maar het staat allemaal in het boek. Bovendien volgde
ik tussen louter Marokkanen een opleiding tot
godsdienstonderwijzer, staat allemaal in het boek.
Lijkt mij typisch undercoverwerk. Enfin, daar kan heel
lang over gediscussieerd worden. Ik heb lovende
reacties gekregen over het boek, anderen noemen mij
een Wilders-aanhanger en een Bataafse racist. Welnu,
dat ben ik niet. Daar wringt de schoen: ik denk dat de
boodschap van het boek niet in het straatje van het
FBJP past, dat geheel betaald wordt door de overheid.
Daar houdt het verhaal niet mee op. Ik weet van Geke
van de Wal dat John Jansen van Galen zich met man en
macht verzet heeft tegen het toekennen van mijn
subsidie. Ik heb hem nooit ontmoet. Kasba Holland, het
boek gebaseerd op de serie Kasba Amsterdam waar ik de
Prijs van Dagbladjournalistiek 2006 won, kraakte hij
volledig af in het Parool. Datzelfde gebeurde
recentelijk met Brussel:Eurabia, ik stuur u een kopie
mee. De mail van het Fonds is van dezelfde schrijver
als van de recensie. Ik kan vrede hebben met een
slechte recensie maar dit lijkt op een persoonlijke
wraakoefening. Waar ik moeite mee heb, is dat JJVG met
twee petten spreekt. Hij heeft zijn schoenen opgegeten
toen ik de subsidie kreeg, en neemt vervolgens wraak
met een kinderachtige recensie die wemelt van de
aantoonbare fouten. Hij had daarbij kunnen vermelden
dat hij als bestuurslid van het Fonds tegen het
toekennen van de subsidie was.
Er is hier dus meer aan de hand. Mijn boek zal ik ten
alle tijde verdedigen, er zijn inmiddels al vijf
drukken verschenen. En dat het qua opbouw soms
rammelt, soit. Maar ik wens niet de dupe te worden van
een persoonlijke wraakactie van JJVG, en ik denk dat
dat het Fonds niet waardig is. Ik denk dat dit een
aardige journalistieke kwestie is. Hartelijks, Arthur
van Amerongen
Toen ik onlangs mijn diploma journalistiek haalde, met een hoog cijfer, zei de docent tegen mij “Je bent nu één van ons.” Als groot filmliefheber kende ik die referentie al: Een stel mismaakte kermisfiguranten ontfermt zich over gemeen pestwicht als ze eenmaal zelf hulpeloos is: “You’re one of us…one of us…one of us.” (Todd Browning’s Freaks uit 1932).
Ik heb het boek “brussel eurabia”van arthur van amerongen aandachtig gelezen en die man lijkt me oprecht en vol goede bedoelingen.
Zijn relaas heeft me dan ook niet onberoerd gelaten,vol goede moed heeft hij zich een jaar ondergedompeld in het moslim-milieu te brussel…maar is er uiteindelijk bedrogen uitgekomen en geeft dit op het einde van z’n boek ook toe zonder rond de pot te draaien
.Mijn bewondering voor deze meneer is erg groot en ik vind het dan ook ronduit schandalig dat men hem aan de schandpaal nagelt omdat de inhoud van zijn boek niet in het multiculturele “plaatje” past.
Hij heeft enkel zijn ervaringen met iedereen gedeeld…maar blijkbaar mag de waarheid niet gezegd worden omdat die in et nadeel spreekt van de islam en de moslims van brussel.
Dolgraag zou ik arthur een keer ontmoeten,ik zou het zelfs een hele eer vinden van met hem te mogen praten.
Dus,…stop ermee die mens zwart te maken,dit verdient hij immers niet !!
Arthur,keep up the good work !! Je hebt daar een prachig boek geschreven,dus laat ze maar praten,ik sta volledig achter je !!
groetjes van els uit waregem