Joris Demmink, SG van het Ministerie van Justitie, bezocht in mei 2004 de Fillippijnen in het kader van de Global Commission on International Migration. Dit is opmerkelijk, omdat Demmink in 2003 in een ‘geheim interview‘ met de hoofdredacteuren van Parorama en De Gay Krant heeft gezegd dat hij reeds vanaf 1981 niet naar Thailand en Sri Lanka durft te reizen uit angst voor ‘alle roddels die over hem worden rondgestrooid’. Nu zijn de ‘pedoseksuele verlokkingen’ van de Fillippijnen zeker niet minder groot dan die van de twee voornoemde landen en dus heeft het er alle schijn van dat onze justitie-SG in 2004 met volle teugen heeft ‘genoten’ van de Fillippijnse jongetjes zonder ‘in alle gevallen’ naar hun leeftijd te vragen, want ook dat heeft Demmink reeds toegegeven in het ‘geheime interview’ toen zijn pedoseksuele activiteiten in Tsjechie aan de orde kwamen. Ja, die Demmink zit op zijn ministerie vermoedelijk de hele dag met zijn snufferd in Bosatlas gedoken om al die landen uit elkaar te kunnen houden! En alle reizen op staatskosten, uiteraard! Advocate Adele van de Plas die aangifte tegen Demmink deed namens haar client Baybasin beschikt over verklaringen van een Turkse ambtenaar waarin deze zegt ‘in opdracht van Demmink jongetjes te hebben geregeld en deze te hebben afgeleverd op zijn hotelkamer’. We vermoeden van het op de Fillippijnen niet anders zal zijn gegaan, althans…
als er nog wat tijd over schoot bij het oplossen van het wereldvluchtelingen-probleem. We citeren een passage uit het Reisadvies voor de eilandengroep van de website van BuZa: Net als in Nederland worden in de Filipijnen seksuele contacten met minderjarigen aangemerkt als een ernstig strafbaar feit. De autoriteiten van de Filipijnen kennen een zeer stringent vervolgingsbeleid; bij een veroordeling hiervoor worden (zware) straffen opgelegd. Los van bestraffing in de Filipijnen geldt dat men (ook) voor in het buitenland begane misdaden op het gebied van kinderseks in Nederland strafrechtelijk vervolgd kan worden. Zou het zo kunnen zijn dat de regering van de Fillippijnen over materiaal beschikt om de Staat der Nederlanden te chanteren net als de Turken deden eind jaren negentig? We verwijzen naar deze passage uit het Belgische reisadvies: uitlokking wordt door de politie gebruikt als een middel om pedofielen te betrappen.Â
verklaring van een 14-jarige jongen (uit de Turkse Demmink-files):
“Ze zeiden toen: ‘wij staan achter jou, wij zullen voor je opkomen. We zullen bemiddelen zodat jij beter werk zult kunnen krijgen. Maar we gaan jou naar een plek brengen, we zullen je met iemand laten kennismaken, die gaat zich met jou bezighouden. (uit schaamte wil ik niet verder ingaan op hetgeen mij toen is verteld) Ik had ook geen kans om te weigeren. Ik was namelijk tot hen veroordeeld. Ik weet heel goed wat mij had kunnen overkomen als ik nee zou hebben gezegd. Ze zouden mij iedere dag ophalen en mij misschien wel delicten die ik niet heb gepleegd, in mijn schoenen schuiven, dat was mij namelijk al heel vaak overkomen. (—) Ik werd geconfronteerd met iemand die even oud was als mijn vader. Iemand met een flink en grof postuur, ik verstond niet wat zij bespraken, maar er stonden drankjes en vruchten op de tafel. Hij vroeg enkele dingen en ik maakte gebaren met mijn handen om duidelijk te maken dat ik hem niet had verstaan. Hij lachte hard. Hij keek alsmaar naar mij, hij keek niet naar de televisie en hij hield zijn ogen niet van mij af. Terwijl hij naar mij keek streelde hij ook zijn lichaam. Het was een goed geklede persoon, hij probeerde met zijn lichaamshouding en zijn gedrag iets aan mij duidelijk te maken. (—)Op dat moment had ik zijn bedoeling al wel begrepen. Nadat die functionaris was vertrokken zijn er een aantal dingen gebeurd. We zijn namelijk samen in het bed gegaan en hij kuste en streelde mij onophoudelijk. Ik walgde van de man maar ik had geen keus… Nadat deze gemeenschap enige tijd had geduurd, heeft hij mij verleid. Ik heb die nacht twee keer een dergelijke gemeenschap gehad met deze persoon. Na verloop van een hele tijd ben ik naar mijn kamer gegaan en hij had mij ook behoorlijk veel geld gegeven, hij had Marken gegeven. De volgende dag ben ik zo rond de middag uit het hotel weggegaan, maar mij werd gevraagd om niet te ver weg te gaan. (—) de volgende dag is er niets gebeurd, later is mij gezegd dat wij met een andere automobiel naar de buurt van Izmir zouden gaan en dat ik mee zou moeten en ik ben met hen meegegaan. Onderweg heeft hij niet veel gesproken, hij zei alleen maar sommige dingen tegen degenen die hem beveiligden, af en toe keek hij mij aan en knipoogde naar me. We waren naar Bodrum gegaan. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik buiten Istanbul kwam. Ik werd er vaak op gewezen dat ik over de naam en de identiteit van deze persoon met niemand mocht praten. Ik dacht bij mezelf, waarom zou ik daarover praten, zou ik aan Allah om mijn verdoemenis verzoeken. We waren naar een plaats dichtbij het centrum van Bodrum geweest. Tegen mij was gezegd dat ik een paar dagen in dat hotel zou blijven en dat mijn relatie met die persoon zou voortduren. Voordat we naar het hotel zijn gegaan hebben we gegeten in een plaats die leek op een zomerhuis, we waren daar met vier mensen. Drie waren buitenlanders en een was Turk. Ze hadden mijn identiteitskaart afgenomen, ze dachten zeker dat ik er anders misschien vandoor zou gaan, maar ik had sowieso geen mogelijkheid om ergens naar toe te gaan. (—) Vervolgens hebben ze mij naar het hotel gebracht waar wij zouden verblijven, je moest daar met een trap naar toe. Bij de ingang van het hotel ontstond een discussie tussen, ik geloof dat het medewerkers van het hotel waren, en de personen die bij mij waren. Ik wist niet wat er aan de hand was, maar de medewerkers van het hotel kon ik verstaan omdat zij Turks spraken. Ik vernam dat de persoon van wie ik inmiddels te weten was gekomen dat hij J.D. heette en in Nederland een belangrijk persoon was, bij de binnenkomst van de functionarissen die bij hem waren, aan het hotel een valse identiteit had opgegeven en dat hij met een identiteitsbewijs op naam van iemand anders in dat hotel willen verblijven. In verband met die persoon is de Gendarmerie ingelicht, maar ze hadden mijn situatie door of iemand heeft dat verteld en het hotelpersoneel zei ‘maak dat je wegkomt, jij bent een fl… ‘Ga jij hier samen met die mannen zijn? Ga weg of we roepen de gendarmerie’. Ik was bang, maar er was niets dat ik kon doen.†(de pp. 19-20 van de schriftelijke verklaring van B. Kazmali, bijlage 8)
Â
Het enkele feit dat op de Fillipijnen ook menig broekje voor zijn tijd naar beneden getrokken wordt, zegt niets over wat D. daar al dan niet gedaan zou hebben.
Het enkele feit dat er op de wallen dames achter de ramen met rode lichtjes staan, zegt niets over wat uw man daar al dan niet gedaan zou hebben.
Of Demmink al dan niet schuldig is weet ik niet, maar ieder ander had al 3 dagen op het politiebureau doorgebracht en was daar gegrild en zijn huis zou onderzocht zijn. Zo niet Demmink. Dat creert toch een beetje de sfeer van bescherming. Juist bij iemand in zo’n positie zou volledige openheid moeten zijn.
Het lijkt mij dat Demmink niet langer uit de wind kan worden gehouden. Dit is klasse justitie ten top! Als u iets dergelijks flikt wordt dat heel erg lang water en brood. En deze smeerlap gaat vrijuit- dit mag en kan zo niet langer doorgaan. Dit verschijnsel komt veel voor onder Magistraten zonder respect voor iemands integriteit. Dan spreken over waarde en normen getuigd niet van waarheidsvinding en respect. Stel deze rotzooi nog meer transparant. Officieren van Justitie worden somstijds opgeofferd in het misdadige schaakspel ven Justitie. Ik word hier kotsmisselijk van en Mr Tonino ach laat maar- er bevinden zich teveel zwijnen bij de Magistraten van Justitie. http://WWW.FOUTEADVOCATUUR.NL Klik op mijn teller en kijk wie er op mijn website hebben meegekeken. Schreeuw deze smeerboel van de daken. Renè van Spanje
0299 – 47 68 85
Is er nou geen enkele ex-joego ofzo die voor een paar meier die Demmink naar de hemel wil helpen? De hemel zit vast vol met minderjarige jochies, dat is smikkelen voor Joris Demmink.