In het tweede deel van de serie Einde Oude Media (lees hier deel 1 over Ben Rogmans) staat Arendo Joustra centraal, de hoofdredacteur van oude media-weekblad Elsevier. Joustra zult u zeggen? Elsevier? Dat blad is toch juist het enige oude media-weekblad dat nog succesvol is? En daarbij komt toch ook nog dat Elsevier een hele leuke website heeft waarop af en toe best ‘realistische journalistiek’ wordt bedreven? Allemaal waar! Maar toch…. Look, het afzeiken van De Volkskrant, NRC Handelsblad en zelfs van De Pers is geen enkele uitdaging meer door de weerzinwekkende wijze waarop deze media heulen met macht en establishment, maar Elsevier, that’s a different cup of tea! Waar het in deze om gaat is dat ook Elsevier in essentie geen harde journalistieke keuzes durft te maken, weliswaar de randen opzoekt van wat binnen het ‘journalisten-kartel Nederland’ nog als comme il faut wordt beschouwd maar daar ook geen centimeter overheen durft te stappen. “Laten we toch allemaal vooral normaal blijven doen” hoor ik Joustra brommen. “Een pedofiel als SG op Justitie? Come on, zoiets kan in Nederland gewoon niet! Nee, ik weiger het te geloven. Het is niet zo en nu over en uit!” Exact de panische -bijna hysterische- ontkenning van de werkelijkheid die we eerder zagen bij Rogmans over de vervanging van rechters door de Staat. Hiermee diskwalificeren beide heren zich op het meest essentiele punt als journalist: ze kijken niet naar de feiten, maar laten zich volledig leiden door hun emoties. Levensgevaarlijk. Maar hoe zit dat dan tussen Joustra en Demmink?
Juist op het moment dat het vuur Joris Demmink het heetst aan de schenen werd gelegd, eind juni 2007 (zie het feitenoverzicht van de zaak) kwam Arendo Joustra met een verbijsterend commentaar waarin hij het opnam voor de kindermisbruikende Justitie-SG. Joustra sprak –net als De Volkskrant in die weken- van een ‘fluistercampagne’ tegen Demmink die het ‘niet verdiende om zonder een spoor van bewijs te worden beschuldigd van seks met minderjarigen of erger, van pedofilie’. Zonder een spoor van bewijs! Joustra gaat hier heel erg over de schreef: hij kent de feiten niet, maar Joris Demmink des te beter. Wat dit alles des te meer doet stinken is dat Joustra ook homofiel is. Op basis van louter emoties zonder erkenning van de feiten een beetje een collega-kontenkruiper gaan lopen verdedigen… dan ben je als journalist toch wel heel erg ver heen! Blijkbaar nemen de emoties bezit van Joustra als het gaat om het dossier-Demmink waaraan zijn blad anders dan de apologie van Joustra nog geen letter heeft willen wijden. Bestaat niet in Nederland. Kan niet. Beseft Joustra wel dat hij door deze absurde stellingname, door het expliciet op te nemen voor een zeden-crimineel, mede-schuldig wordt aan diens delicten? Wellicht speelt hier ook een rol dat justitie- en misdaadverslaggever Gerlof Leistra van Elsevier wel bij uitstek een laffe oude media-man en establishment-slippendrager is. Juist omdat ook Elsevier op de cruciale momenten net als alle andere leden van de ‘oude media-club’ niet naar de feiten durft te kijken verdient het blad een plaats in deze serie. Succesvol of niet.
Elsevier schreef enige tijd geleden een merkwaardig commentaar (archief) op de affaire van fitness trainer Karl Noten. Of Karl Nooten. Ik weet niet hoe je de naam spelt. Ze vonden het onterecht dat Karl Nooten met naam en toenaam in het nieuws kwam nadat er kinderporno op zijn pc was aangetroffen.
Mijn commentaar: wie zelf kiest voor een televsie carriere gooit zichzelf in de openbaarheid.
Van Elsevier is de redenering ook inconsequent, want bij de moordenaar van Theo van Gogh, Mohammet B., schreven ze diens achternaam constant voluit – ongebruikelijk als het gaat over criminelen – omdat hij volgens de redactie met die moord had gekozen voor de openbaarheid van zijn leven (of zoiets).
De grote vraag die bij mij rees is: waarom was het zo nodig om een commentaar te wijden aan zo’n totaal oninteressant figuur als Karl Nooten?
Kennelijk zitten er op die redactie mensen met een motief om figuren die kinderporno consumeren in bescherming te nemen. Foute boel.
Karl Noten verdient geen volksgericht in media
Vroeger kreeg iemand als Noten van de samenleving de ruimte om in beschaamde stilte in het reine te komen met zichzelf en de zijnen
Gertjan van Schoonhoven
Arme Karl Noten. Zo ben je een redelijk bekende en succesvolle ‘bewegingsgoeroe’ met een eigen fitnessprogramma bij de Avro, eigen fitnessboeken en eigen fitnesspraktijk, zo ligt dat alles op je 41ste compleet aan duigen – je gezinsleven incluis. En je kunt het nauwelijks navertellen: zo razendsnel is het gegaan.
Computer kapot, reparateur vindt kinderporno en belt de politie – en voor je het weet sta je met je hele hebben en houwen, naam en toenaam, dagenlang op de voorpagina van De Telegraaf en alle andere kranten, de kranten die vroeger hun neus voor dit soort nieuws ophaalden incluis, en word je op internet ook nog eens 24 uur per dag virtueel gestenigd.
Einde leven.
Vaarwel, Karl Noten.
Meer dan walgelijk
Natuurlijk: kinderporno is meer dan walgelijk. Goed dat zelfs alleen al het bezit ervan strafbaar is. En voor alle duidelijkheid: niemand wil terug naar het Sonja Barend-tijdperk, toen we voor de meest extreme seksuele aberraties oeverloos ‘begrip’ moesten hebben. Maar in 2007 zijn we – getuige de hysterische hoeveelheid aandacht voor de kwestie Noten – toch echt beland in het tijdperk van Het Andere Uiterste.
Hoe je het ook wendt of keert: het consumeren van kinderporno is iets anders dan het misbruiken van kinderen. De straf die de politierechter Noten deze week oplegde was navenant: werkstraf en voorwaardelijke celstraf. Niet meer, niet minder.
In het reine
Maar in deze tijd is dat niet meer genoeg: gestraft worden door de rechter. Zeker als je een bekende Nederlander bent – en zeker als er kinderporno in het spel is – komt daar ook nog eens compleet, verwoestend mediaproces bij. Een waar volksgericht, met de media in de rol van zelfbenoemd ‘volk’.
Nog niet zo lang geleden was de hele kwestie Noten hooguit een 3-regelig berichtje in (sommige) kranten geweest. De man zelf kreeg van de samenleving de ruimte om in beschaamde stilte in het reine te komen met zichzelf en de zijnen. Daarna de draad van het leven weer oppakken.
Wat een beschaafde tijd was dat.
Sinds enige tijd lees ik klokkenluideronline.nl en ik verbaas me. Het kan zijn dat Micha Kat goud in handen heeft door de machinaties van Demmink na te volgen. Ik hoop dat-ie het ontrafelt. Mij wordt echter niet duidelijk wat er speelt. De presentatie van feiten leidt niet tot een logische keten van argumenten. Telkens onttrekken verdachtmakingen, zijsprongen, suggesties, bijfiguren en halve waarheden mij het zicht op het lopende verhaal. Zo kom ik niet tot het inzicht wat er werkelijk gebeurd is en wie de direct betrokkenen zijn.
De methode-Kat lijkt op een film van Luis Bunuel. Vertragingen en zijsprongen leiden niet tot een sluitend journalistiek stuk. Niets komt rond. Om dat te ontvluchten kleurt Kat vervolgens de ontbrekende schakels in. Met als gevolg dat ik vraagtekens bij een rest ga zetten die ik eerst wel geloofwaardig achtte.
‘Demmink’ kan een voorbeeldig project zijn. Interessant om te zien hoe verschillende weblogs kunnen samenwerken. Maar, beste Micha Kat maak het uw lezers niet nodeloos moeilijk. Geef wat u kunt hardmaken vanuit meerdere bronnen. Laat de rest open. Opereer als een restaurateur. Wat u zeker weet kleurt u in, en wat u niet weet laat u achterwege. Zo opent zich vanzelf het beeld van de wereld van Demmink. En de coterie die hij met zich meesleeept.
U moet anderen overtuigen. Niet uzelf. Succes met het vervolg.
@george knight
Bevallen de traditionele media zoals NRC Handelsblad en De Volkskrant u beter? Lees die dan!
Heeft u het feitenoverzicht gezien op deze site?
Groet, Micha Kat
Meneer Knicht,
Wie de machinaties van Demmink inzake kinderporno – als ze zijn zoals verondersteld – ‘goud’ noemt, heeft een gruwelijke visie op de wereld.
@Lezer
U mag begrijpen dat ik het journalistieke project van Micha Kat ‘goud’ noemde. Aan goede onderzoeksjournalistiek ontbreekt het zeer door de opstelling van de hoofdstroom-media in Nederland. Als de werkelijkheid van kinderporno en klassejustitie waarnaar Micha Kat verwijst klopt, dan is dat uiteraard niet het ‘goud’. Integendeel.
@Micha Kat
Ik ben jarenlang abonnee van NRC en heb tot mijn spijt die krant de afgelopen vijf jaar sterk achteruit zien gaan. Van liberaal pluralisme naar wijsneuzerig anti-populisme. Het evenwicht in berichtgeving en de commentaren is naar mijn idee weg. Ik hik al enige jaren tegen opzeggen aan. De VK lees ik online en de houding van deze mijnheer vind ik politiek minder verkeerd. Maar de VK wil behagen en leuk gevonden worden, en behaagt mij daarom niet. Kortom, de Nederlandse kwaliteitskranten hebben hun gebreken.
Trouwens wie tegenwoordig het nieuws op de voet wil volgen kan beter online de NYT, WP, Slate, Huffington Post, Daily Kos of de niet-Amerikaanse equivalenten lezen voordat het twee dagen later in de NRC of VK wordt geplaatst. Opgeleukt met een kadertje en een foto. De traditionele media behoeven aanvulling.
U begrijpt me verkeerd. Ik vind het jammer dat u het me moeilijk maakt door zulke zinnen als ‘Wat dit alles des te meer doet stinken is dat Joustra ook homofiel is.’ Daarmee strooit u doorgaans. Ik wil uw betoog serieus nemen, maar word ontmoedigd door zulke zinnen die ik niet op waarde kan schatten vanuit de interne logica van het stuk. U hebt goud in handen, maar presenteert het niet als goud. Dat vind ik oprecht jammer. Want uw blog kan in zijn opzet naar mijn idee een welkome en nodige correctie zijn op de lamlendigheid en de gevestigde belangen van de traditionele media.
Meneer Knight,
Wie wat goud noemt, moet iedereen zelf weten. Ja, ik begrjip dat u doelt op het journalistieke goud:
Scoop: Officier misbruikt kleine kinderen –> Miljoen hits website Kat —> Kat in uitzendingen televisie et cetera —> omzet in eur
Dat is namelijk het business model van de nieuws industrie.
Ik vind het ongepast om een zaak die draait om misbruik van kleine kinderen en de onthulling daarvan journalistiek goud te noemen.
Net zoals ik het ongepast vind om de arrestatie van Karl Noten af te schilderen als onbeschaafd gedrag van de media die als pirañas op hem doken. Dat punt kun je elke dag maken. Ik herinner me die zaak van Marco Bakker die een omgeluk veroorzaakte in een parkeergarage, er zijn vast eindeloos veel meer van dat soort zaken waarbij bekende mensen worden onderworpen aan een volksgericht na een vergrijp. Katja Schuurman die een tijd lang het ene na het andere auto ongeluk verzaakte nadat ze had gedronken.
Mijn punt is: kinderporno leent zich niet om zo’n zaak aan de orde te stellen. Nee, en kinderen die worden misbruikt door oude mannen voor porno lenen zich ook niet om journalistiek goud genoemd te worden.
In een ding heeft u gelijk: het geeft geen pas de homosexualiteit van Arendo Joustra te koppelen aan deze zaak. Dat is seksistisch.
@Lezer
U reduceert mijn opmerking over journalistiek goud tot de waardering van kinderporno. Ik zie de kern van de kritiek van Micha Kat echter op een heel ander niveau: de klassejustitie, het old boys network en de falende traditionele journalistiek. Het gaat om het blootleggen van die lijnen en belangen. Uitsluitend in de aanpak daarvan door Kat doelde ik toen ik het over goud had.
Expliciet zei ik ‘Het kan zijn dat Micha Kat goud in handen heeft door de machinaties van Demmink na te volgen’. Als u ‘machinatie’ vertaalt met ‘heimelijke en oneerlijke methode om iets gedaan te krijgen’ dan wordt nog duidelijker dat ik op de vermeende klassejustitie doelde en de nasporingen daarvan door Kat. Kinderporno is de aanleiding. Het had ook een onregelmatige transactie, een strafbaar feit of een buitenechtelijke zedenkwestie kunnen zijn.
@Knight,
U beschrijft een ander perspectief dan dat waarop ik doelde. Dat is een correcte observatie. Ik vind klassejustitie niet goed, maar ik ken teveel rechters en andere dienaren van het systeem om te denken dat het objectief is. Laat ik het zo zeggen: ik weet al dat er klasse justitie bestaat. Ook in Nederland. Ik heb nog nooit gehoord dat iemand willens en wetens is gevrijwaard van aanklachten die serieus waren. Ik heb wel vaak gehoord dat onderzoeken niet goed of oppervlakkig werden uitgevoerd. Dat had te maken met wie welke prioriteit waaraan wil toekennen.
Goed, dat een apparaat zo werkt, dat is niet goed maar het is niet anders. Noem mij een bedrijf waar persoonlijke voorkeuren van de leidende mensen geen rol spelen.
U ziet die kinderporno als een aanleiding. Ik zie het helemaal niet zo. En ik begrijp ook niet dat u zoiets gruwelijks reduceert een aanleiding. Het zullen je kinderen maar wezen. Die levens zijn kapot.
Kat is volgens mij bezig netwerken te onthullen die niet deugen, en die hebben niet alleen met kinderporno te maken. Volgens mij doelt George Knigt daarop.
Overigens ontgaat het me wat de homosekualiteit van Joustra te maken heeft met de vermeende pedofilie van Demmink. Wat er ook van moge zijn, het betreft volstrekt verschillende voorkeuren die niet tot solidariteit leiden, althans niet automatisch. Ik bijvoorbeeld ben hetero, hetgeen niet betekent (zelfs niet in mijn geval) dat ik ook maar enige verbondenheid voel met mannen/vrouwen die het houden/willen doen met respectievelijk kleine meisjes/jongens.
Caroline,
Tot nu toe lees ik dat die netwerken draaien om slechts 1 zaak: het seksueel misbruik van kleine kinderen. De feiten zijn als ik Kat goed lees ,isbruik van een jongen aan de Turkse kust. Hij diende een aanklacht in.
Wat Kat daarna presenteert zijn secundaire feiten over Demmink, die een relatie zouden kunnen hebben met kinderporno: reizen naar Thailand en dat soort oorden. Relaties met een machtige homoseksueel die van uitspattingen wordt beticht. Et cetera.
Ik lees feiten over kinder porno. Feiten over het netwerk bestaan uit informatie over de kennisenkring van Kat. Hij toont geen relatie aan van Demming en zijn kinderporno aanklacht, en het consumeren van kinderporno samen met deze mensen.
Omdat te doen, moet je een gebeurtenis kunnen beschrijven waar dat gebeurde, wie daar bij waren en waar en wanneer dat was. Dat lees ik niet. De enige feiten die ik las, waren die van kindermisbruik door Demmink in Turkije. Op basis van een aanklacht van het slachtoffer.
Foutje, niet de kennisenkring va Kat, die van Demmink. Feiten bestaan uit informatie over de kennisenkring van Demmink.
Het lijkt nu net alsof ik kat bekritiseer. dat is niet zo. ik begrijp dat bewijs moeilijk is omdat de aanklager het ookal niet rond kreeg. dat is in 99% van de zeden zaken het probleem. de rechter kan denken dat de aanklager gelijk heeft. maar denken is niet genoeg. bewijs van persoon en locatie van handeling zijn nodig.
In de Vs is er die zaak tegen de priesters van de Katholieke kerk, die heeft lang gespeeld. Omdat er heel erg veel aanklachten waren die elkaar ondersteunden was er veroordeling mogelijk.
Wat Kat doet, is voortborduren op een aanklacht (of twee aanklachten)tegen Demmink die niet leidden tot een veroordeling.
Nu zoekt hij circumstancial evidence: Demminks dienstauto in de buurt van een of andere sekstoko, een parkje et cetera. Dat geeft te denken. Het is waar. Daar kun je best wat mee als je er een foto van maakt. Een hele serie van al die plaatsen. De rechter kan er niet veel meer mee dan zich afvragen wat hij er deed. Tenzij een misbruikt kind opduikt dat hem aanklaagt van seks ter plaatse oid. Dan is het weer moeilijk te bewijzen, zoveel tijd nadienn
Dan al die mensen die er iets mee te maken hebben, er aan mee doen, het weten maar hun hoofd in het zand steken. Die worden interessant als blijkt dat de aanklachten van jonge jongens (of jongens die inmiddels ouder zijn geworden) leiden tot een veroordeling.
Wat de waarde daarvan is, kan dus pas duidelijk worden als de feiten boven tafel komen. Ik zou zeggen: begin eens met die aanklachten op internet te zetten. dat weet ik tenmisnet waarover we het hebben.