In het tweede deel van de serie Einde Oude Media (lees hier deel 1 over Ben Rogmans) staat Arendo Joustra centraal, de hoofdredacteur van oude media-weekblad Elsevier. Joustra zult u zeggen? Elsevier? Dat blad is toch juist het enige oude media-weekblad dat nog succesvol is? En daarbij komt toch ook nog dat Elsevier een hele leuke website heeft waarop af en toe best ‘realistische journalistiek’ wordt bedreven? Allemaal waar! Maar toch…. Look, het afzeiken van De Volkskrant, NRC Handelsblad en zelfs van De Pers is geen enkele uitdaging meer door de weerzinwekkende wijze waarop deze media heulen met macht en establishment, maar Elsevier, that’s a different cup of tea! Waar het in deze om gaat is dat ook Elsevier in essentie geen harde journalistieke keuzes durft te maken, weliswaar de randen opzoekt van wat binnen het ‘journalisten-kartel Nederland’ nog als comme il faut wordt beschouwd maar daar ook geen centimeter overheen durft te stappen. “Laten we toch allemaal vooral normaal blijven doen” hoor ik Joustra brommen. “Een pedofiel als SG op Justitie? Come on, zoiets kan in Nederland gewoon niet! Nee, ik weiger het te geloven. Het is niet zo en nu over en uit!” Exact de panische -bijna hysterische- ontkenning van de werkelijkheid die we eerder zagen bij Rogmans over de vervanging van rechters door de Staat. Hiermee diskwalificeren beide heren zich op het meest essentiele punt als journalist: ze kijken niet naar de feiten, maar laten zich volledig leiden door hun emoties. Levensgevaarlijk. Maar hoe zit dat dan tussen Joustra en Demmink?
Continue reading ‘Einde Oude Media (2): Joustra en Demmink’
Monthly Archive for juni, 2008
Page 3 of 4
De top van de PvdA zingt een lied voor Eveline Herfkens op het partijcongres van afgelopen weekeind in Breda.
Lex Runderkamp, de misdaadverslaggever van het NOS Journaal die ook aan de knoppen zat bij het Demmink-dossier, heeft vorige week de link die hij op 23 augustus 2007 op deze site plaatste naar de ‘Runderkamp-papers’ -de belangrijkste informatiebron voor de berichtgeving over de Demmink-zaak- dood gemaakt. Waar bijna een jaar lang via deze link een fascinerend en horrifying verslag te lezen was van een journalistieke thriller a la Watergate krijgen we nu niet meer te zien dan dit. Dit geeft aan dat ze bij het NOS Journaal behoorlijk in de rats moeten zitten over hun rol in de zaak. Het is tevens veelzeggend dat het NOS Journaal (zie het op de Runderkamp-papers gebaseerde feitenoverzicht) in 2003 nog het voortouw meende te moeten nemen in het aan de kaak stellen van het kindermisbruik van onze Justitie-SG, maar anno 2008 links gaat doodmaken uit angst dat de pedofiel mede dankzij hun inspanningen tegen de lamp loopt. Een beter bewijs van de totale teloorgang van de journalistieke ethiek in Nederland hebben we nog niet veel vaker gezien! In het genoemde feitenoverzicht is alle belangrijke informatie uit de Runderkamp-papers terug te vinden en ze zijn ook meervoudig gedownload, dus daar zit geen probleem meer. Intussen zouden we Runderkamp wel recht op de man af willen vragen: Lex, waarom geef je deze site eerst die papers, maar haal je de link later weer weg? Zijn daar wellicht ook weer speciale papers over met oekazes van Donner en Hirsch Ballin? Naast de rol van het NOS Journaal is ook die van De Telegraaf van groot belang in deze affaire.
Continue reading ‘NOS Journaal bang en kaltgestellt, De Telegraaf’
O wat zijn de zaken aan het schuiven rond onze hooggeplaatste pedofielenclub… Het is te veel allemaal, maar laten wij van Klokkenluideronline ons nu maar even concentreren op Joris Demmink. Wat die allemaal wel niet moet weten! Goed, de nieuwe feiten die boven tafel zijn gekomen dankzij Ton Biesemaat en Stan de Jong leren ons het volgende. In het pedofielen-netwerk dat onderwerp was van het ‘Rolodex- of Embargo-onderzoek’ (zie feitenoverzicht) werd een belangrijke plaats ingenomen door mr. Frits Salomonson, voormalig juridisch adviseur van Beatrix. Hij werd in de stukken niet met naam en toenaam genoemd (bij De Telegraaf en in de Runderkamp-papers is spake van een ‘oud-advocaat van de koningin’), maar ‘iedereen in het wereldje’ wist precies om wie het ging. Salomonson zat dus in het netwerk net als twee hoofdofficieren van justitie (waarvan er een Hans Holthuis is en de andere Jan Wolter Wabeke zou kunnen zijn; Holthuis en Wabeke verlieten beiden rond dezelfde tijd, eind 2000, het OM), een ‘oud-bewindspersoon’ (Job de Ruiter?) en een Amsterdamse professor met de achternaam ‘van R.’ Maar Demmink maakte zelf ook deel uit van deze illustere club: dat blijkt uit de reconstructie die deze site maakte naar aanleiding van artikelen uit De Telegraaf en de ‘Runderkamp-papers’: Demmink onderhield immers nauwe banden met ‘pedo-professor’ Van R. die hij zelfs op de hoogte hield van de vorderingen van het onderzoek tegen hem! Het spectaculaire nieuws is nu dat…. nee, dat geloof je toch werkelijk niet, maar het heeft er toch alle schijn van, nee, het moet wel zo zijn dat…
Continue reading ‘‘Koninklijk’ pedo-netwerk rond Demmink?’
Met de komst van de crimineel Joris Demmink bij Justitie -hoe kan het ook anders?- zijn alle standaarden van redelijkheid en billijkheid begraven en wordt nog slechts een enkel uitgangspunt gehanteerd: criminele antecedenten zijn een vereiste voor de benoeming op een aansprekende justitiele post. Soort zoekt soort en dus voelt het ministerie van Justitie onder Demmink zich het prettigst als er zoveel mogelijk geperverteerden en criminelen op sleutelposities worden benoemd. Alleen op deze manier kunnen we de benoeming verklaren van Bernadette Edelhauser tot rechter te Dordrecht. In zaak die bekend is geworden als de Schiedammer Parkmoord hield Edelhauser als Officier van Justitie ontlastend bewijs buiten het dossier en werd aldus de eerste verantwoordelijke voor de grootste ‘rechterlijke dwaling’ uit de geschiedenis van de Nederlandse rechtspraktijk. Advocaat Gerard Spong deed in 2005 namens zijn client Cees Borsboom aangifte tegen Edelhauser. Nu is het wachten op de benoeming van Joris Demmink himself tot de minister van Justitie.
Nu er steeds meer feiten over Joris Demmink boven tafel komen (lees hier het feitenoverzicht dat steeds wordt geactualiseerd) lijkt de tijd rijp te worden voor enkele heikele politieke vragen waarvan de belangrijkste is: hoe is het mogelijk dat het rampenproject-Demmink, deze weerzinwekkende crimineel, eind 2002 werd benoemd tot SG van Justitie? Wie was en/of waren daarvoor verantwoordelijk? Er zijn inmiddels een hoop achtergronden bekend. Primo: bij de benoeming van Demmink heeft de AIVD maar liefst 40 meldingen onderzocht over de seksuele escapades van Demmink (bron: de Runderkamp-papers) maar gaf uiteindelijk zonder blikken of blozen een verklaring af van geen bezwaar (persbericht Justitie via de De Telegraaf). Secundo: eerder was een benoeming aan de orde van Demmink als SG op Defensie, het ministerie waar hij eerder werkzaam was (tot 1982) maar die benoeming werd tegengehouden door de MIVD (De Telegraaf). Conclusie: de benoeming van Demmink tot SG van Justitie per november 2002 was een daad van ongekend politiek terrorisme! Van een gek of…. van een medeplichtige? Wie was na de val van het kabinet Kok-II die zomer (over Srebrenica), enkele maanden voor de benoeming van Demmink, juist minister van Justitie geworden in het kabinet Balkenende-I? Piet Hein Donner. Donner draagt de volledige politieke verantwoordelijkheid voor de benoeming van een criminele pederast op zijn departement die hij -dat kan moeilijk anders- willens en wetens en op de hoogte van zijn seksuele verleden op de troon heeft gehesen! Volgens vaste jurisprudentie maakt dit ook van Donner een crimineel. Maar hier is natuurlijk veel meer aan de hand!
Continue reading ‘Donner’s fatale benoeming van Joris Demmink’
De affaire-Demmink gaat naar een climax. Puzzelstukjes die jarenlang een geisoleerd bestaan leken te leiden vormen langzaam maar zeker een geheel (zie ondermeer dit stuk op HetVrijeVolk) en dat geheel ziet er dermate afschrikwekkend uit, dat het voortbestaan van de complete Nederlandse samenleving op het spel staat. Maar laten we rustig blijven en zo rationeel mogelijk blijven nadenken. We constateren hic et nunc dat Joost de Haas en Bart Mos van De Telegraaf op 16 juni 2007 een groot artikel publiceerden onder de kop Topambtenaren in pedonetwerk. Het artikel is niet meer terug te vinden via de site van De Telegraaf, maar wel bewaard in pdf en word. In dit stuk dat met name de rol van twee hoofdofficieren van justitie in een pedo-netwerk beschrijft komt ook de betrokkenheid van Demmink aan de orde, maar het bizarre is dat de SG nergens met naam en toenaam wordt genoemd. Eerst maar even de passages:
Een: zoals deze krant afgelopen woensdag meldde, zijn opsporings- en inlichtingendiensten al jaren op de hoogte van aanwijzingen dat hoge vertegenwoordigers uit het overheidsapparaat zich schuldig zouden hebben gemaakt aan misbruik van minderjarige jongens. De Telegraaf berichtte in dat verband over de mogelijke betrokkenheid van een Haagse topambtenaar.
Twee: observatieteams van de politie legden in het kader van het onderzoek vast dat op het CS in de hoofdstad zeer jonge
Continue reading ‘Joost de Haas, Bart Mos en Joris Demmink’
Recente reacties