Bewijslast tegen Joris Demmink overweldigend

JORIS DEMMINK MOET ASAP WORDEN OPGEKNOOPT, GENOEG BEWIJS

Hieronder een overzicht van de belangrijkste bewijzen en aanwijzingen tegen Joris Demmink, SG van het ministerie van Justitie. Demmink is verwikkeld in een epic battle met de feiten om zijn pedofiele nek te redden. Hij wordt hierbij gesteund door de politiek en door gevestigde media als NRC Handelsblad en Elsevier.

1. Minister Hirsch Ballin wierp zijn topambtenaar recent bij beantwoording van kamervragen een reddingsboei toe door te zeggen dat de topambtenaar ‘Joris’ die in de uitzending van Netwerk van 20 april 1998 wordt opgevoerd als betrokken bij een kindersmokkel-organisatie (en daarvoor ook werd veroordeeld) niet de Joris Demmink is van Justitie. Er zou sprake zijn van een ‘persoonsverwisseling’ met een niet nader geidentificeerde ‘verdachte van zedendelicten’. Deze verdediging is, zo leert de geschiedenis, kenmerkend voor hopeloze situaties en is op zichzelf reeds een sterke aanwijzing voor de schuld van Demmink. Het was toch immers, zo herinneren we ons, niet Mabel Wisse Smit die een relatie onderhield met topcrimineel Klaas Bruinsma maar ene Ottolien Lels? En de gecorrumpeerde Haagse rechter Hans Westenberg, niet hij intimideerde advocaten en manipuleerde rechtsgangen, nee, dat was zijn (inmiddels gepensioeneerde) collega Tjebbes, echt waar! En dan de casus classicus aller ‘persoonsverwisselingen’: niet Joseph Luns was lid was de NSB (nee, hij had juist een eminent verzetsverleden!) het was zijn broer! Het verschil met de eerdere ‘persoonsverwisselingen’ is echter dat er in het geval van ‘topambtenaar Joris’ door de minister niet eens een andere persoon voor Joris Demmink in de plaats wordt gesteld!

2. Het Openbaar Ministerie kan geen beslissing nemen over de vervolging van Demmink op grond van de aangifte (nu alweer meer dan drie maanden geleden) door de advocaten Van der Plas en Bakker Schut of wil dat niet doen. Het niet beslissen in juridsiche procedures (of het nodeloos rekken ervan) waarin een hoogwaardigheidsbekleder onder vuur ligt is een (zeer sterke) aanwijzing voor diens schuld. Het OM zou de maatschappelijke onrust over deze kwestie toch juist moeten sussen door snel duidelijkheid te bieden? Exact hetzelfde zien we in de procedure die de Haagse rechter Westenberg heeft aangespannen en die hij niet anders dan kan verliezen wegens overweldigende bewijslast tegen hem: de Rotterdamse rechtbank weigert eenvoudigweg vonnis te wijzen in de hoop dat de zaak dan ‘vanzelf verdwijnt’. Zo hoopt het OM ook dat de aangifte tegen Demmink ‘opeens verdwenen zal zijn’. Intussen zijn ze bij het OM natuurlijk ten einde raad hoe ze zo ‘smooth’ mogelijk kunnen melden dat er geen vervolging tegen Demmink zal worden ingesteld wegens…. ja, wegens wat? In 2003 konden ze de aangifte nog van tafel krijgen door de aangever zodanig te intmideren dat deze verklaarde dat de aangifte ‘vals was’ maar die truc kan natuurlijk niet nogmaals worden herhaald. De enorme angst cq. weigering om Demmink in een open en eerlijk proces voor de rechter te brengen (zou voor de man zelf ook het prettigst zijn als hij inderdaad onschuldig is!) is tevens een (zeer sterke) aanwijzing voor diens schuld.

3. In de eerder genoemde (en inmiddels bijna tien jaar na dato waarschijnlijk ongekend baanbrekende!) uitzending van Netwerk over het Rotterdamse HIK (Handel in Kinderen)-onderzoek wordt expliciet stilgestaan bij de rol van een Haagse topambtenaar ‘Joris’. (Deze website heeft deze uitzending weer in de spotlights gezet op basis van een tip van een klokkenluider!) Recent heeft een journalist aan journalist Stan de Jong van Nieuwe Revu bevestigd dat het hier gaat om Joris Demmink. De Jong heeft hierover vragen gesteld aan de advocaat van Joris Demmink, Harro Knijff van De Brauw Blackstone Westbroek. De uitzending van Netwerk gaat over kinderhandel vanaf 1994. Dat zou dus betekenen dat Demmink als minimaal 13 jaar in de ‘business’ actief is!

4. De strafzaak tegen de Koerd Baybasin die uiteindelijk leidde tot de tweede aangifte tegen Demmink wegens pedofilie is op dermate groteske en nimmer eerder vertoonde wijze gemanipuleerd, dat daarvoor een extreme en bijzondere verklaring moet zijn. Vast is komen te staan dat talloze telefoontaps in deze zaak zijn gemanipuleerd. Chantage door de criminele Turkse overheid die de Nederlandse staat chanteerde met het Demmink-dossier om Baybasin (die de drugssmokkel door de Turkse overheid aan de kaak stelde) ‘definitief uit te schakelen’ is op dit punt een logische verklaring die ook uitermate consistent is met de andere feiten die inmiddels boven tafel zijn gekomen over Demmink en met name over diens pedofiele activiteiten in Turkije. Deze site berichtte reeds uitgebreid over de chantage door de Turken van de Nederlandse overheid op basis van het pornodossier-Demmink

5. De aangifte van begin april 2007 tegen Demmink wordt ondersteund door gedetailleerd bewijsmateriaal in de vorm van rapporten van de Turkse overheid zelf. Bovendien hebben Turkse kranten uitgebreid bericht over de seksuele escapades van Demmink in Turkije.

6. Op last van de Nederlandse overheid is recent de Turkse journalist Burhan Kazmali in Istanbul gearresteerd en geintimideerd terwijl hij op punt stond naar Nederland af te reizen om verklaringen af te leggen tegen Demmink naar wie hij uitgebreid onderzoek heeft gedaan, met name in relatie tot de strafzaak tegen Baybasin. Bewijsmateriaal is in beslag genomen. Dergelijke methods (het tegenhouden van belastend material) is een (zeer sterke) aanwijzing voor iemands schuld. Het OM heeft verklaard ‘niets af te weten van enige betrokkenheid bij de aanhouding en juist graag met de journalist te willen spreken’.

7. In een recente procedure over een bezoek van Demmink aan Baybasin (op zichzelf ook al een aanwijzing: waarom zou Demmink de Koerd in godesnaam willen bezoeken?) kwam een verklaring van een Turk boven tafel dat hij in Turkije in opdracht van Demmink kinderen moest regelen en moest afleveren op diens hotelkamer.

8. Inmiddels is afdoende aangetoond dat er in Nederland een omvangrijk netwerk bestaat van hooggeplaatste (justitie) ambtenaren die zich overgeven aan seksuele uitspattingen. Pedofielie speelt hierbij een belangrijke rol. Namen die in dit verband genoemd moeten worden zijn die van Joost Tonino, Fokke Fernhout en Hans Holthuis. Joris Demmink speelt naar alle waarschijnlijkheid een belangrijke rol in het justitiele sex-netwerk. Steeds meer onthutsende en alarmerende feiten komen boven tafel die erop duiden dat een ieder die dit netwerk wil ‘exposen’ een gewisse dood sterft. Hier een posting op de website nrcombudsman.nl:

De huisarts Joyce Labruyere kwam op het spoor van kinderen die waren misbruikt door hoge ambtenaren. Ze trok aan de bel. Diende klachten in bij het OM. Ze leeft niet meer. Onder verdachte omstandigheden is ze gestorven.

Mr. Wilfred Brinkhuis organiseerde seksfeestjes voor volwassenen in Utrecht. Hij kwam zo in contact met hoge ambtenaren die zijn ruimtes wilde gebruiken voor pedofeestjes. Daar wilde hij niet aan meewerken en klaagde bij het OM. Hij leest niet meer. Onder verdachte omstandigheden is hij gestorven.

Maarten van Traa ontdekte dat er banden bestonden tussen de IRT-affaire en enkele hoge ambtenaren en hun seksuele voorkeur. Hij leeft niet meer. Hij stierf onder verdachte omstandigheden.

Chauffeur Mosterd reed zowel Aad Kosto als Joris Demmink. Hij beklaagde zich bij zijn chef over het gedrag van Demmink die op de achterbank van zijn auto jongetjes misbruikte. Hij leeft niet meer. Hij stierf onder verdachte omstandigheden.

9. De aangifte van april 2007 wint sterk aan geloofwaardigheid door de eerdere aangifte uit 2003 die slechts van tafel kon geraken door verregaande intimidatie van de aangever en van de media die toen over de affaire berichtten, Panorama en de Gay Krant. De high profile vervolging van voormalige PSV-directeur Fons Spooren wegens diens bezoeken aan het Anne Fran Plantsoen te Eindhoven werd door het OM louter ingezet om daarmee Joris Demmink die eveneens een enthousiast bezoeker was van het plantsoen uit de wind te houden. Het OM ging daarbij zelfs zo ver bekend te maken dat Spooren besmet was met HIV.

10. De ongehoorde behandeling die Eddy de Kroes ten deel is gevallen (na drie keer te zijn veroordeeld ontglipte hij celstraf dankzij een unieke ‘vrijbrief’ van het OM) kan moeilijk anders worden verklaard dan vanuit chantage zijdens De Kroes op basis van een bepaalde ‘informatiepositie’. De kennis waarmee De Kroes celstraf kon ontlopen betreft de (Haagse) justitiële porno-netwerken. De behandelend Officier in zijn zaak was destijds Hans Holthuis van wie is vast komen te staan dat hij een actief participant is in de genoemde porno-netwerken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *